به‌روز شده در: ۱۷ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۷
کد خبر : ۱۱۲۱
تاریخ انتشار : ۱۲:۲۸ - ۱۵ بهمن ۱۳۹۶ - 2018 February 04
او به عنوان فردی که از شهر لغو کنسرت ها آمده می توانست برای نشان دادن رابطه خوب خود با فرهنگ و هنر و موسیقی گزینه بهتر یا حداقل کمتر مبتذلی را انتخاب کند.
حجت الاسلام رئیسی رویکردی مشابه احمدی نژاد در پیش گرفته و گمان می کند که با الگوبرداری از او به پاستور یا بهارستان می رسد.

به گزارش خرداد، انتخابات ریاست جمهوری ماه ها است پایان یافته و تا انتخابات مجلس نیز بیش از یک سال زمان داریم اما گویا چیزی از شور و حال انتخاباتی کاندیدهای بازنده جریان اصولگرا کم نشده است. حجت الاسلام ابراهیم رئیسی که هنوز معلوم نیست برای دوباره آزمودن بخت خود  تا 1400 صبر می کند یا زودتر از آن به میدان می آید، به سبک احمدی نژاد سفرهای خود را ادامه می دهد. سفرهایی که حالا دیگر استانی نبوده و تا لبنان پیش رفته است. دیدار رئیسی با سیدحسن نصرالله نماینگر اشتراک نظرهای او و احمدی نژاد در حوزه سیاست خارجی و بهانه خوبی برای بررسی وجوه تشابه این دو است. به خصوص اکنون که به نظر می رسد رئیسی عزم خود را جزم کرده تا تصویری شبیه احمدی نژاد دوازده سال قبل از خود ارائه کند و با استفاده از رای آنان که سه تیر را رقم زدند، وارد بازی شود. رئیسی پیش از انتخابات ریاست جمهوری 96 این تصمیم را گرفته بود و مصداق آن مدعا همراهی او با کابینه و یاران احمدی نژاد است.  او با حمایت برخی اصولگرایان، وارد عرصه شد و از قضا حمایت جبهه پایداری و نزدیکان آیت الله مصباح یزدی را نیز به همراه داشت. او حتی به اتفاق مسعود میرکاظمی وزیر بازرگانی و نفت احمدی نژاد و فرهاد رهبر رییس دانشگاه تهران در دولت برای ثبت نام به وزارت کشور رفت. همین شد که تحلیل گران مسایل سیاسی او را از جنس احمدی نژاد دانستند. ماجرای انتخاب رئیس ستاد انتخاباتی نیز این امر را ثابت کرد. حرف از میرکاظمی و علیرضا زاکانی بود اما در نهایت علی نیکزاد وزیر مسکن و شهرسازی احمدی نژاد این سمت را به عهده گرفت. فقط این نبود و استفاده از میرکاظمی به عنوان معاون برنامه ریزی ستاد  و  صولت مرتضوی از معاونان وزارت کشور دوره احمدی نژاد به عنوان مسئول استان های ستاد رئیسی حجت را تمام کرد که یک احمدی نژاد ثانی در راه است. لیست های متفاوتی که از کابینه احتمالی رئیسی منتشر شد نیز این گمانه را تایید می کرد. تازه ترین دلیل برای اثبات این گمانه نیز رفتار بعد از انتخابات رئیسی است. او که قبل از کارزار 96 مشغله ای غیر آستان قدس نداشت؛ حالا سیاست ورزی را در اولویت قرار داده و در کمتر موضوعاتی سکوت می کند. 

موضوع دیگری که سبب می شود رئیسی را ادامه دهنده راه احمدی نژاد به حساب آوریم، رویکردهای پوپولیستی او است. نظرات رئیسی در عرصه های اقتصاد، فرهنگ و ... روشن ساخت که او نیز در گرایش های پوپولیستی چیزی از الگوی خود یعنی احمدی نژاد کم ندارد. فیلم تبلیغاتی رئیسی نشان داد که به اقتصاد رابین هودی و توزیع ثروت معتقد است. درست همچون رئیس مهرورز دولت نهم و دهم. دفاع رئیسی از بدترین طرح اقتصادی احمدی نژاد یعنی مسکن مهر و وعده سه برابر کردن یارانه های نقدی در شرایطی که اغلب کارشناسان به توقف اجرای این طرح توصیه می کنند و وعده هایی همچون ایجاد 6 هزار شغل ظرف چهار سال ، مشخص کرد که حداقل در عرصه اقتصاد پا جای پای احمدی نژاد می گذارد.

رئیسی در حوزه فرهنگ نیز تفاوت چندانی با احمدی نژاد نداشت اما شاید اندکی بد عمل کرد. احمدی نژاد با کمی زیرکی و تاکید بر اینکه مشکل ما مدل موی جوانان نیست توانست رای برخی را به دست آورد اما رئیسی با دیدار با تتلو یک اشتباه بزرگ کرد و شانس خود را برای پیروزی از دست داد. او به عنوان فردی که از شهر لغو کنسرت ها آمده می توانست برای نشان دادن رابطه خوب خود با فرهنگ و هنر و موسیقی گزینه بهتر یا حداقل کمتر مبتذلی را انتخاب کند.

خویشاوندی با آیت الله علم الهدی و به تن داشتن لباس روحانیت نیز او را امیدوار می کرد که از حمایت این قشر و مذهبیون برخودار شود. هرچه باشد رئیسی هم مثل دیگران می دانست که حمایت آیت الله مصباح یزدی از احمدی نژاد چه نقشی در رئیس جمهوری شدن او داشت.

هر چه هست رئیسی بعد از دوازده سال و با داشتن یک شکست در کارنامه، احمدی نژاد را الگو قرار داده و شانس چندانی برای موفقیت ندارد زیرا احمدی نژاد قبلا از همه ظرفیت های «احمدی نژادیسیم» بهره برده و چیزی باقی نگذاشته است.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار