تاریخ انتشار: ۰۲ شهر ۱۳۹۴
4 استیضاح در 10 روز؛

روز یکشنبه و به‌طور همزمان اعلام شد که دو طرح استیضاح برای وزرای نفت و آموزش و پرورش در بین طیف مخالفان دولت در بهارستان به جریان افتاده است. دو طرحی که توسط نزدیکان جبهه پایداری تهیه شده‌اند. طرح استیضاح وزیر نفت را شکرخدا موسوی و طرح استیضاح وزیر آموزش و پرورش را نیز سید مهدی موسوی‌نژاد تهیه کرده‌اند.

حمله «استیضاحی» به دولت دوباره آغاز شد؛ در حالی که سه طرح استیضاح در صف انتظار هیات رئیسه مجلس قرار دارند، نمایندگان مخالف دولت از به جریان انداختن دو استیضاح دیگر سخن به میان آورده‌اند. در شرایطی که دولت و مجلس فعلا چالشی سخت بر سر سرنوشت حقوقی برجام در پیش دارند، به نظر می‌رسد که مخالفان دولت دوباره پروژه خود را برای بر هم زدن تمرکز دولت با طرح استیضاح‌های جدید آغاز کرده‌اند.

به گزارش گذارنیوز  روز یکشنبه و به‌طور همزمان اعلام شد که دو طرح استیضاح برای وزرای نفت و آموزش و پرورش در بین طیف مخالفان دولت در بهارستان به جریان افتاده است. دو طرحی که توسط نزدیکان جبهه پایداری تهیه شده‌اند. طرح استیضاح وزیر نفت را شکرخدا موسوی و طرح استیضاح وزیر آموزش و پرورش را نیز سید مهدی موسوی‌نژاد تهیه کرده‌اند. این در حالی است که طی همین دو هفته اخیر استیضاح وزرای ورزش و جوانان و اقتصاد هم در مجلس مطرح شده و با احتساب طرح استیضاح وزیر راه و شهرسازی، هم اکنون ۵ نفر از وزرای دولت در صف استیضاح قرار دارند.

اینکه در طول تنها کمتر از ده روز چهار طرح استیضاح وارد دستور کار نمایندگان مخالف دولت می‌شود، موضوعی است که نمی‌توان از کنار آن به‌سادگی گذشت. به‌نظر می‌رسد مخالفان دولت در بهارستان تحرکات جدیدی را برای حمله‌ای همه جانبه به دولت کلید زده‌اند. این حمله در شرایط کنونی می‌تواند دو زمینه سیاسی داشته باشد؛ اول موضوع بررسی برجام در مجلس و دوم بحث‌های انتخاباتی که کم کم بر فضای سیاسی ایران سایه می‌افکند.

مخالفان دولت به هیچ عنوان مایل نیستند تا در این دو مساله امتیاز خاصی به طرف مقابل بدهند. آنها ضمنا می‌دانند که در هر دو زمین از رقیب خود عقب هستند. از یک سو در موضوع هسته‌ای تصمیم نظام و اراده‌های عمومی برای حل مسایل به شیوه مسالمت‌آمیز مشهود است و از سوی دیگر تندروها به تجربه می‌دانند که احتمال گرفتن دوباره مجلس و حفظ کرسی‌های نمایندگی‌شان، دو سال بعد از شکست انتخاباتی در ۲۴ خرداد بسیار سخت و تقریبا نا ممکن است. همین دو زمینه آنها را اکنون به سمت «بازی خراب‌کنی» سوق داده است.

اصولگرایان پیشتر در رقابت‌های فراگیر تجربه خراب کردن بازی رقبا را داشته‌اند و از آن برای گرفتن کرسی‌های قدرت سود بسیار برده‌اند. امروز اما دیگر آن پیکره واحد اصولگرایی جایی در پهنه سیاست ایران ندارد. قسمتی از همان اصولگرایان به رقبای سنتی خود یعنی اصلاح‌طلبان نزدیک شده‌اند و ائتلاف‌های جدیدی در کشور ظهور پیدا کرده است. در این شرایط کسی که شیوه‌های قبلی «بازی خراب‌کنی» را از پیکره اصولگرایی به ارث برده، جریان تندرویی است که هم اکنون در مخالفت با دولت یازدهم برای خویش هویت جسته است.

تندروها اکنون از حداکثر قدرت خود که فعلا در حدود صد کرسی نمایندگی مجلس متبلور شده بهره می‌گیرند تا با استفاده سیاسی از ازارهای نظارتی خود در بالاترین حد ممکن دولت را زمین‌گیر کنند. به نظر می‌رسد اکنون طرح استیضاح‌های جدید یک هدف مهم را در دستور کار تندروها قرار داده باشد؛ به هم زدن تمرکز سیاسی دولت و پس از آن هیات رئیسه مجلس. از یک سو برنامه‌های دولت نگرانی شدید اصولگرایان را به دنبال دارد و از سوی دیگر آنها از این هراسان هستند که هیات رئیسه مجلس با آنها در فشار به دولتی‌ها برای دادن لایحه برجام همراهی نکند.

نگرانی آنها از دولت بیشتر معطوف به فرآیندهای انتخاباتی است. دولتی‌ها در ماه‌های گذشته نشان داده‌اند که قصد ایستادگی بر روی مسایلی چون رد صلاحیت‌های احتمالی هوادارانشان را دارند و این اصلا برای جریان تندرو خوشایند نیست. سخنان اخیر رئیس و نائب رئیس مجلس هم که دادن لایحه برجام را منوط به «تصمیم نظام» کرده‌اند در نوع خود برای آنها خوشایند نیست. بر همین اساس طرح استیضاح‌های جدید می‌تواند با انداختن دولت و هیات رئیسه در گرداب مسایلی تازه، قدری تمرکز آنها را از روی مسایل اصلی مد نظر تندروها یعنی انتخابات مجلس و همینطور موضوع هسته‌ای خارج کند. این می‌تواند زمینه حملات «استیضاحی» به کابینه را فراهم کند و در روزهای آنیده طرح‌های استیضاح بیشتری در بهارستان تهیه شود.

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس