تاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۳۹۴

میزان پاداش به قهرمانان ورزش در ایران یکی از دغدغه‌های اصلی ورزشکاران و حتی مربیان محسوب می‌شود.

به گزارش”گذار خبر” درحالی‌که به نظر می‌رسد در ورزش جهان این دغدغه شکلی متفاوت دارد و ورزشکاران خیلی از دستگاه‌های دولتی انتظار دریافت پول ندارند. در هر صورت به نظر می‌رسد در تمام نقاط دنیا ورزشکارانی که برای تیم‌ ملی کشورشان به میدان می‌روند، جدا از بحث عرق ملی، انگیزه‌های مالی نیز در کنارش دارند.

المپیک و رتبه قابل قبول ایران

تقریبا تمام کشورهایی که ورزشکاران خود را راهی بزرگترین رویداد ورزشی جهان یعنی المپیک می‌کنند، برای کسب مدال توسط آنها جوایزی نیز در نظر می‌گیرند. اگر به ٣‌ سال قبل برگردیم و میزان پاداش‌های کشورهای مختلف را در المپیک لندن بررسی کنیم، به نتایج جالبی می‌رسیم. مسئولان ورزش ایران میزان پاداش برای هر طلایی را ٢٠٠، هر نقره‌ای ١۵٠ و هر برنزی را ١٠٠ سکه طلا عنوان کردند. این درحالی است که حتی با دلار چند‌هزار تومانی در اکثر کشورهای پیشرفته وعده پاداش کمتری به ورزشکاران از سوی مسئولان ورزش آن کشور داده شده بود. ژاپن ٧٢، اوکراین ١۵٣،‌ آمریکا ۴۵ و چین با ٩٠‌ میلیون تومان پاداش به طلایی‌های خود در المپیک لندن در رده‌های پایین‌تر از ایران قرار دارند و فقط کشورهایی مثل روسیه و قزاقستان وعده پاداش‌های بیشتری همچون ٢۵٠ و ۴۵٠‌ میلیون داده بودند.

اسپانسرها، تفاوت ما و خارجی‌ها

در بالا دیدیم که میزان پاداش به قهرمانان المپیک از سوی دستگاه‌های دولتی در ایران نسبت به سایر کشورها به هیچ عنوان کم نیست؛ اما تفاوت ماجرا را باید در جای دیگری جست‌وجو کرد. اسپانسرهای خصوصی در کشورهای پیشرفته وعده‌های اعجاب‌انگیزی به مدال‌آوران المپیکی می‌دهند. به‌عنوان مثال طبق اعلام یکی از آژانس‌های اسپانسری بریتانیا ورزشکاران طلایی این کشور در المپیک تا سقف ٢‌ میلیون پوند (تقریبا ٨‌ میلیارد تومان) از سوی اسپانسرها دریافت می‌کنند. یا مثلا یک کمپانی تولیدات ورزشی که اسپانسر مایکل فلپس در المپیک ٢٠٠٨ بود، اعلام کرده بود اگر فلپس رکورد ٧ مدال طلای مارک اسپیدز را بشکند یک میلیون دلار(حدود ٣‌میلیارد و ۵٠٠‌ میلیون تومان)‌ به او جایزه می‌دهد. در ایران نیز این اتفاق بعضا از سوی اسپانسر رخ می‌دهد، اما میزانش با کشورهای پیشرفته کاملا متفاوت و کمتر است.

آیین‌نامه تجلیل از مدال‌آوران چیست؟

در دوره جدید، وزارت ورزش سعی کرده تا پاداش به مدال‌آوران را قانونمند کند و طبق آیین‌نامه‌ای که تصویب شده،‌ پیش ببرد. با این حال هیچ‌وقت از جزییات این آیین‌نامه چیزی به بیرون درز نکرده است؛ اما طبق گفته نصرالله سجادی، معاون قهرمانی وزارت ورزش هر کدام از تیم‌های ورزشی بعد از کسب موفقیت بین‌المللی ابتدا توسط این وزارتخانه مورد تجلیل قرار می‌گیرند که البته میزان پاداش آنها ناچیز است؛ اما در مراسمی که گفته می‌شود از این پس هر ساله با حضور رئیس‌جمهوری برگزار خواهد شد، پاداش چند ١٠ میلیونی به مدال‌آوران تعلق خواهد گرفت.

تبعیض‌های دردسرساز

با وجود تصویب یک آیین‌نامه برای تجلیل از قهرمانان و اعلام میزان پاداش بازی‌های المپیک و آسیایی چند ماه قبل از شروع رقابت‌ها باز هم شاهد تبعیض‌هایی میان رشته‌های ورزشی و افراد مختلف هستیم که گاهی باعث اعلام اعتراض شده و حتی کار به کناره‌گیری نیز کشیده است. مثلا بعد از قهرمانی آزادکاران در جام‌جهانی ٢٠١۵ آمریکا اعلام شد در آیین‌نامه تجلیل از قهرمانان هیچ پاداشی برای قهرمانی در این رقابت‌ها پیش‌بینی نشده است. از سویی دیگر شاهد بودیم که فوتبالیست‌ها بعد از رسیدن به جام‌جهانی و والیبالیست‌ها بعد از چهارمی در لیگ جهانی حواله خودرو دریافت کردند که ارزش بسیار بالایی دارد.

انگیزه مالی در تیم ملی؟!

با توجه به مواردی که در بالا عنوان شد، به این نکته پی می‌بریم که در ورزش حرفه‌ای امروز دیگر حتی در تیم‌های ملی نیز مسائل مالی حرف اول را می‌زند. اگر کشورهایی مثل قطر را کنار بگذاریم که برای در اختیار داشتن بازیکنان خارجی به عنوان تبعه خود با آنها قراردادهای کلان امضا می‌کنند، در سایر کشورها نیز ورزشکاران جدا از منافع ملی به دنبال منافع شخصی هستند. البته این موضوع شاید مقداری طبیعی باشد که هر بازیکنی با دعوت به تیم‌ ملی بیشتر دیده می‌شود و فرصت بهتری برای درخشش به‌ویژه در رشته‌های غیرفوتبالی دارد، اما این‌که تیم‌ملی یک کشور به‌خاطر پاداش تحت‌تأثیر قرار بگیرد، وجهه چندان جالبی ندارد.

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس