تاریخ انتشار: ۱۹ آذر ۱۳۹۴

خاطره زیر را یکی از شاگردان او، عزیزالله حیدری درباره برخورد او با شخصی که علیه مسئولان نظام سخن گفته بود، روایت می کند:

علی صفائی حائری(۱۳۷۸-۱۳۳۰ ه.ش)(معروف به عین صاد)، نویسنده، مجتهد، عارف و اندیشمند شیعه بود.صفائی بیش از پنجاه عنوان کتاب در زمینه‌های گوناگونی چون تربیتی، نقد و روش نقد، ادبیات هنر، روش تدریس و آموزش، قرآن کریم و روش برداشت از آن، تفسیر و دیدارهای تازه با قرآن، دعا و حدیث، ولایت و امامت، معارف اسلامی و آموزه‌های اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی اسلام نگاشته است که که در غالب آنها با محوریت مسائل روز جامعه اسلامی کارکرده و کتبش به نوعی بر مبنای روش آموزش قرار گرفته است.

انتشارات لیله القدر ناشر تخصصی آثار وی است.

ع.صاد خانه خود را به محلی برای بحث و گفتگوی آزاد برای همه اقشار(از فیلمساز تا کاسب معمولی و..) تبدیل کرده بود، خاطره زیر را یکی از شاگردان او، عزیزالله حیدری درباره برخورد او با شخصی که علیه مسئولان نظام سخن گفته بود، روایت می کند:

از آنجا که در برخوردهایش مانع نمى‌گذاشت همه جور افراد به نزدش مى‌آمدند. روزى یک روحانى در حضور استاد حرف‌هایى علیه مسئولان نظام زد.

شیخ(ع.صاد) بدون فوت وقت به او گفت: این‌ها که تو مى‌گویى آیا بدتر از فلانى و فلانى هسـتند؟

امّا سیره على امیرمؤمنان نشان داد باید کمک کرد و بار برداشت و در یک تقسیم زیبا فرمود:

با افرادى که برخورد مى‌کنیم از سه حال خارج نیستند :

الف) اگر خوب هستند، باید جهت داده شوند؛

ب) اگر بى‌تفاوت‌اند باید شخصیت داده شوند و بیدار شوند که بى‌تفاوتى چاره کار نیست. زیرا اگر سیل آمد، شاه گدا نمى‌شناسد و همه را مى‌برد. دشمن اگر قدرت یابد به هیچ کس رحم نخواهد کرد.

ج) شکل سوم فاسدها هستند که باید شـناسایى، محاصره و کنترل شوند و از تولید و تکثیرشان را مانع شویم.

برچسب ها: برچسب‌ها,
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس