تاریخ انتشار: ۰۹ دی ۱۳۹۴

بوروکراسی ( نظام اداری ) کارکرد دوگانۀ عجیب و غریبی دارد. بوروکراسی و در کوی دانشگاه به معنای مشخص ترش، سازمان سنجش و بطور نظام آموزشی، با برگزاری امتحان ارشد شما را از بقیه متمایز می کند.

از شهرستان می کَنَد و به پایتخت می آورد. شما احساس می کنید متمایزید، با بقیه فرق دارید. شما نخبۀ این جامعه اید. ولی بعد که وارد خوبگاه می شوید، می بینید جمع نخبه ها جمع است، از در و دیوار نخبه می ریزد و همه هم از دم رتبه های تک رقمی دارند.

دیگر از نگاه های تحسین برانگیزِ دوستانِ درس نخوانِ شهرستانی که تهران برایشان فانتزیِ درخشانی است، خبری نیست. آن وقت می بینید متمایز شدن در جمعِ این همه نخبه کار راحتی نیست. سرخورده هم می شوید.

می‌بینید که اینجا رتبه یک و دو و سه و … چندان فرقی با هم ندارند. همه تان را بر اساس سال ورود طبقه بندی می کنند. نودی ها ساختمان ۷، نود و یکی ها ساختمان ۵، سنواتی ها  هم در ساختمان ۶٫ اینجا دیگر از تمایز خبری نیست. و همینجاست که بوروکراسی یک جا شما را متمایز می کند و یک جا به شما می فهماند که خیلی هم با بقیه فرقی ندارید.

در این وضعیت بیشتر دانشجو ها سرخورده می‌شوند و برای متمایز کردنِ خودشان رو می آورند به خوشگذرانی و بی خیالی و بی اعتنایی. این کاری است که کوی دانشگاه با آدم می کند!

برچسب ها: برچسب‌ها,
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس