تاریخ انتشار: ۲۰ مرد ۱۳۹۵

آخرین سال دولت یازدهم، فرصت مناسبی است که نیروهای اصلاح‌طلب ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از عملکرد حسن روحانی و یارانش در این سه سال داشته باشند تا راهبرد انتخاباتی خود در سال ۹۶ را بر پایه‌های عقلانی و همسو با منافع ملی بنا کنند؛ راهبردی که از سال ۹۲ به این سو، در محور تحرکات انتخاباتی این […]


آخرین سال دولت یازدهم، فرصت مناسبی است که نیروهای اصلاح‌طلب ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از عملکرد حسن روحانی و یارانش در این سه سال داشته باشند تا راهبرد انتخاباتی خود در سال ۹۶ را بر پایه‌های عقلانی و همسو با منافع ملی بنا کنند؛ راهبردی که از سال ۹۲ به این سو، در محور تحرکات انتخاباتی این جریان قرار گرفته بود و توانست نتایجی همچون ۲۴ خرداد سال ۹۲ و هفتم اسفند سال ۹۴ را در پی داشته باشد.

به گزارش ایسکانیوز به نقل از روزنامه وقایع اتفاقیه در گزارشی با عنوان«معمای روحانی» به این سئوال پاسخ داده است که چرا رئیس دولت یازدهم، گزینه اصلاح‌طلبان برای ریاست برکابینه دوازدهم است؟ در بخشی از این گزارش می خوانیم:« انتخابات دور دوازدهم ریاست‌جمهوری بی‌آنکه هنوز کسی برای رقابت اعلام حضور کند، عرصه سیاست‌ورزی کشور را به خود مشغول کرده است؛ مشغولیتی که مستقیم و غیرمستقیم پاستور را هدف قرار می‌دهد. چه مسائلی از جنس فیش‌های حقوقی و موج‌سواری‌های برخی جریان‌ها برای تخریب دولت حسن روحانی و چه تردیدهای برخی چهره‌ها برای حضور در رقابت انتخاباتی، همگی معطوف به کرسی شخص اول اجرائی کشور است؛ با این تفاوت که دسته اول رنگ انتخاباتی خود را در جنجال‌های رسانه‌‌ای و سیاسی مانند فیش‌های حقوقی، استتار می‌کنند. این گروه البته تاکتیک‌های دیگری را هم مانند سفرهای استانی و نامه‌نگاری به سران کشورهای دیگر دنبال می‌کنند.

در میان گروه دوم هنوز کسی به طور رسمی اعلام حضور نکرده است و چهره‌ها و جریان‌های سیاسی ترجیح می‌دهند، روزهای سیاسی کشور را دست‌کم تا چند ماه دیگر محک بزنند و از دل آن تصمیم خود را بگیرند. خرداد سال۹۲، تدبیر خاتمی و هاشمی در ائتلاف روحانی و عارف و درنهایت کناره‌گیری محمدرضا عارف به نفع حسن روحانی، نتیجه‌ای را رقم زد که به هشت سال پاستورنشینی کامل جریان اصول‌گرا پایان دهد.

در تمام روزهای پس از ۲۴ خرداد هم اصلاح‌طلبان به جای سهم‌خواهی از کرسی‌های کابینه، ساز حمایت از دولت برای جبران خسارت‌های به‌جای‌مانده از دولت سابق را کوک کردند. اگرچه خاستگاه جناحی حسن روحانی، اردوگاه راست سنتی بود اما رنگ برنامه‌ها، وعده‌ها و رویکردهای دولت یازدهم همسو با طیف اصلاح‌طلبی، توانست بدنه اجتماعی نیروهای تحول‌خواه را در حمایت از خود داشته باشد. با این حال آخرین سال دولت یازدهم، فرصت مناسبی است که نیروهای اصلاح‌طلب ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از عملکرد حسن روحانی و یارانش در این سه سال داشته باشند تا راهبرد انتخاباتی خود در سال ۹۶ را بر پایه‌های عقلانی و همسو با منافع ملی بنا کنند؛ راهبردی که از سال ۹۲ به این سو، در محور تحرکات انتخاباتی این جریان قرار گرفته بود و توانست نتایجی همچون ۲۴ خرداد سال ۹۲ و هفتم اسفند سال ۹۴ را در پی داشته باشد.

اصلاح‌طلبان تا اینجای کار، بر حمایت از حسن روحانی در انتخابات ۹۶ تأکید داشته‌اند؛ هر چند این حمایت در بازه‌های مختلف، چاشنی انتقادی هم در خود می‌بیند و هر جا احساس شده دولت گام‌های مؤثرتری می‌توانست بردارد، به او گوشزد کرده‌اند، اما یک سؤال همچنان مطرح می‌شود که چرا اصلاح‌طلبان همچنان باید از حسن روحانی در انتخابات ۹۶ حمایت کنند؟ »

۲۰۲/۲۰۱



منبع:ایسکانیوز

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس

۰۰

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس