تاریخ انتشار: ۲۵ تیر ۱۳۹۴

حال باید پرسید چه کسی برنده واقعی مذاکرات است؟؟ البته که نتانیاهو این را خوب فهمیده و فریاد می زند و اوباما زیر فشار تندروها مجبور است اظهارات خود را با رنگ و بوی خاص مطرح کند اما واقعیت کتمان شدنی نیست توافق موقت ژنو و تفاهم لوزان که به بار نشست، موجی از امیدواری […]

حال باید پرسید چه کسی برنده واقعی مذاکرات است؟؟ البته که نتانیاهو این را خوب فهمیده و فریاد می زند و اوباما زیر فشار تندروها مجبور است اظهارات خود را با رنگ و بوی خاص مطرح کند اما واقعیت کتمان شدنی نیست

ظریف و کری

توافق موقت ژنو و تفاهم لوزان که به بار نشست، موجی از امیدواری نسبت به حصول توافق نهایی را در میان تحلیل گران و ناظران عام ایجاد کرد اما دیری نپایید که اظهارات ضد و نقیض، روایت های من عندی و برداشت های آنچنانی و متناقض شیرینی این موفقیت ها را تلخ کرده و بازار انتقادات و خط و نشان کشی ها را داغ کرد.

به گزارش گذارنیوز  عدم پذیرش حق غنی سازی و نیز کارشکنی و تفاسیر خاص در خصوص تحریم های لغو شده در متن برنامه اقدام مشترک از مصادیق ادعاها و اظهارات ضد و نقیض مقامات آمریکایی پس از توافق ژنو بود.
در لوزان ساعتی پس از قرائت بیانیه مشترک وزارت خارجه آمریکا با ارائه فکت شیت ( گزاره برگ) تفسیر خود از تفاهم لوزان را ارایه کرد. تفسیری که با آنچه در بیانیه و در اظهارات مقامات ایرانی گفته می شود تفاوت و تناقض اساسی داشت.
حال اما پس از پایان مذاکرات و جمع بندی آن در قالب ۱۰۰ صفحه متن اصلی و ضمائم پنج گانه که اصطلاحا توافق هسته ای خوانده می شود. بازهم شاهد اظهارات ضد و نقیض از سوی طرفین هستیم و شاید در نزد مخاطبان عام این شبهه ایجاد شود که آیا قرار است همانند گذشته شاهد روایت های متناقض باشیم؟ آیا بازهم اختلاف برداشت ها موجب بحث و جدل های فراوان خواهد شد؟ علت این تفاوت لحن و صوت ها چیست و منشاء آن کجاست؟ چه کسی در این میان نزدیک تر به متن توافق سخن می گوید؟
خوشبختانه این بار مذاکرات به پایان رسیده و سند سیاسی رسمی در قالب ۱۰۰ صفحه متن اصلی و ضمائم پنج گانه انتشار عمومی یافته است، دیگر جایی برای برداشت های شخصی وجود ندارد و همه چبز عریان و شفاف در برابر افکار عمومی قرار دارد، متن نیز از سوی دو طرف با چنان موشکافی کلمه به کلمه چینش شده که نمی توان تفاسیر و تعابیر خاص را به آن الصاق کرد. دو طرف اگر برده یا باخته اند، اگر امتیاز داده و گرفته اند همه در متن اصلی گنجانده شده و جای حرف و حدیث باقی نمانده است.
حال سئوال اینجاست که پس چرا هر دو طرف خود را برنده می خوانند یا روایت های آنان با یکدیگر از یک متن مشترک در قالب اظهار نظرها متفاوت است؟
پاسخ در لحاظ چند نکته مهم و کلیدی است. اول آنکه مطابق آنچه قابل پیش بینی بود و در کلام دکتر روحانی با عنوان بازی برد- برد از آن یاد می شد هر یک از طرفین توانسته اند در داد و ستد انجام شده امتیازاتی را حاصل کنند و بر اساس همین موارد می توانند خود را برنده اعلام کنند و این اعلام برندگی به معنای شکست طرف مقابل نیست.
دوم آنکه طبیعی و بدیهی است که با توجه به منتقدان پر و پا قرص داخلی هر یک از طرفین تمایل داشته باشند،  روی داشته های خود دو چندان مانور دهند و داده ها را کم تر مورد توجه قرار دهند به خصوص که طبیعی است که اکثریت مردم وقت و فرصت یا توانایی و تخصص مرور ده ها صفحه متن پیچیده و خسته کننده را نداشته باشند و به تحلیل های رسانه ای و اظهار نظرهای مقامات خودی بسنده کنند و در میان نقش رسانه ها حیاتی و کلیدی است آنچنان که هنوز متن بیانیه مشترک قرائت نشده بود دیپلمات ها و وزرای خارجه برخی کشورهای غربی با رسانه های خودی جلسه توجیهی برگزار کردند تا آنان را در این مسئله راهبری کنند.
سوم آنکه پس از یک ماراتن سخت و با توجه به توجه ویژه جهانیان به توافق هسته ای همه طرفین دوست دارند که خود را فاتح و پیروز میدان نشان دهند و از طرف دیگر بدیهیست که تمایل نداشته باشند با فلش بک به گذشته مشخص شود که در واقعیت فارغ از ادعاهای ابتدایی چه داده و چه گرفته اند.
در این میان اشاره به برخی اظهارات دو رئیس جمهور و وزرای خارجه نشان می دهد که چه طرفی نزدیک تر به متن اصلی و بدور از پروپاگاندا سخن می گوید.
در تمامی سخنان اوباما چه در گفت و گوی زنده پس از توافق، چه در گفت و گوی مشروح با نیویورک تایمز و چه در کنفرانس مطبوعاتی رئیس جمهوری آمریکا دستاورد بزرگ خود از توافق هسته ای را جلوگیری از دست یابی ایران به بمب هسته ای و بستن راه های ایران در این زمینه خوانده است.
اوباما درست می گوید ایران با اکسید کردن ذخایر اورانیوم و کاهش غنی سازی بخش عمده ای از پتانسیل بالقوه تولید سلاح اتمی را از دست داده اما آیا ایران به دنبال سلاح اتمی بوده است؟ مقامات ایرانی همواره ابن موضوع را رد کرده و فتوای مقام معظم رهبری بر حرمت تولید سلاح های کشتار جمعی است، بازرسان آژانس هم تاکنون هیچ گاه به انحراف برنامه اتمی ایران نرسیده اند، اگر اوباما این را پیروزی بزرگ می داند مختار و مجاز است.
اوباما از محدودیت های چندین و چند ساله که البته موضوع هر یک در متن توافق مورد اشاره قرار گرفته به عنوان دیکر موفقیت بزرگ یاد می کند. ایران بطور قطع برخی محدودیت ها را پذیرفته اما آمریکا که در ابتدا از اساس منکر حق غنی سازی بود و بعد از آنهم محدودیت های زمانی بسیار فراتر از انچه در متن توافق آمده را در مذاکرات آتی و حتی تا همین چند روز پیش از توافق، مورد تاکید قرار می داد.
آمریکایی ها حتی مدعی شده اند که لغو تحریم ها تدریجی است اما آنچه مورد تاکید متن اصلی قرار دارد لغو همزمان همه تحریم های مالی و اقتصادی در روز موسوم به روز توافق است حتی طرف ایرانی چند تحریم خارج از تحریم های هسته ای همانند صنعت هوایی و فرش و .. را در توافق لغو کرده اند.
اوباما از نظارت ۲۴ ساعته  بر تاسیسات هسته ای می گوید این نکته هم منافاتی با خواست طرف ایرانی نداشته و تاسیسات هسته ای قبل تر همواره مورد بازرسی بوده و اکنون با دقت و ظرافت بیش تر مورد بازرسی قرار می گیرد تا امکان انحراف در برنامه اتمی نباشد.
اوباما با غرور می گوید هر گاه ایران از تعهدات خود سر باز بزند بدون موافقت روسیه و چین و یکطرفه توسط آمریکا تحریم ها باز می گردد او اما اشاره نمی کند که اثبات تخلف و عدول از توافق ساز و کار مشخص و چارچوب محکمی دارد و آمریکا نمی تواند سر خود دست به بازگشت تحریم ها ببرد.
رئیس جمهوری آمریکا به اختلافات بنیادین با ایران اشاره می کند نکته ای که بیش تر و پیش تر طرف ایرانی بارها بر آن تاکید داشته و رهبر انقلاب از بی اعتمادی و تنها مذاکره بر سر موضوع اتمی با امریکا گفته است و در آخرین پیام خطاب به رئیس جمهوری از مواظبت در مراحل اجرا و بستن راه های تخطی طرف مقابل گفته اند.
اوباما البته در سخنان خود به چند نکته کلیدی اشاره می کند اینکه هیچ الترناتیوی جز توافق برای ایالات متحده وجود نداشته و راه دیگر جنگ و هزینه های فراوان بوده است.
او تاکید می کند که آزادسازی ۱۵۰ میلیارد دلار دارایی های ایران، به کشورمان در منطقه دست بالا را می بخشد و وضعیت منطقه ای و داخلی ایران ارتقا می یابد.
همانگونه که روحانی در سخنان خود اشاره کرد آنچه در متن توافق آمده بسیار فراتر از آنچیزی که آمریکایی ها در ابتدا به دنبال محدود کردن ایران بودند. ایران برای اولین بار در جهان حق غنی سازی خود را به طور رسمی در یک سند حقوقی بین المللی به امضای قدرت های جهانی آنهم در قالب قطعنامه شورای امنیت رسانده است.
ایران برنامه اتمی خود را در زمینه تحقیقات و توسعه حفظ و ارتقا بخشیده و آن را به سمت تجاری سازی سوق داده و در این زمینه طرف خارجی موظف به همکاری و ارائه فناورهای روز و پیشرفته شده است.
تحریم های بی سابقه که اهرم فشار غرب بود برچیده شده و دوران تازه ای از ورود دارایی های فراوان بلوکه شده، سرمایه گذاری های خارجی و توسعه مبادلات در حوزه های مختلف با کشورهای خارجی آغاز خواهد شد.
حال باید پرسید چه کسی برنده واقعی مذاکرات است؟؟ البته که نتانیاهو این را خوب فهمیده و فریاد می زند و اوباما زیر فشار تندروها مجبور است اظهارات خود را با رنگ و بوی خاص مطرح کند اما واقعیت کتمان شدنی نیست

 

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس