تاریخ انتشار: ۱۷ تیر ۱۳۹۴

سال‌هاست که ایران در مذاکرات هسته‌ای با کشورهای ۱+۵ به‌سر می‌برد اما در طول این چند سال شاید هیچ زمانی مانند امروز توافق دست‌یافتنی نبوده است. این بدین معنا نیست که گذشتگان تلاشی در این راه نکرده‌اند بلکه در این راه هر گروهی قدم گذاشت تمام تلاش خود را به کار بست تا منافع ملت […]

محمدحسین میرمحمدی

سال‌هاست که ایران در مذاکرات هسته‌ای با کشورهای ۱+۵ به‌سر می‌برد اما در طول این چند سال شاید هیچ زمانی مانند امروز توافق دست‌یافتنی نبوده است. این بدین معنا نیست که گذشتگان تلاشی در این راه نکرده‌اند بلکه در این راه هر گروهی قدم گذاشت تمام تلاش خود را به کار بست تا منافع ملت و مصالح مملکت محقق شود و البته موانع موجود بر سر راه نیز برداشته شود. امروز یک اراده در میان تمام کشورهای مذاکره‌کننده شکل گرفته و آن رسیدن به یک توافق و تفاهم است چراکه این توافق منفعت جهانی را به دنبال دارد و امروز این اراده است که عامل اصلی پیشرفت مذاکرات است. در داخل انتقاداتی نسبت به تیم مذاکره‌کننده ایران مطرح می‌شود که گاه از چارچوب سازنده بودن و انصاف خارج می‌شود. در این راستا باید گفت تیم مذاکره‌کننده ایرانی در تلاش است ضمن رعایت خطوط قرمز تبیین شده از طرف رهبری و مردم، توافق نهایی که ضامن منفعت ملی و مصلحت عمومی است را شکل دهند. خطوط قرمزی که قطعا لغو تحریم، تحقیق و توسعه فناوری هسته‌ای، عدم بازدید از سایت‌های نظامی و عدم مصاحبه با دانشمندان هسته‌ای از زمره آن به حساب می‌آید و تیم ایرانی موظف است دراین چارچوب حرکت کند و همان‌طور که انتظار می‌رود نهایتا مسائل ملی و خطوط قرمز رعایت شود. شاید یکی از مسائلی که امروز بسیار مطرح می‌شود، مدت زمان باقیمانده است که لازم است تاکید شود هیچ اصراری به توافق نهایی در بازه زمانی مشخص وجود ندارد. به‌عبارت مشخص آنچه تعیین‌کننده است، حقوق حقه ایران است که باید به رسمیت شناخته شود. لذا مادامی که اذعان به حقوق ایران در توافق ذکر نشده است اصراری بر توافق نیست و همواره تاکید شده است که عدم توافق بهتر از توافق بد است. بر این اساس مذاکره‌کنندگان ایران تا پذیرفتن حقوق ملت از سوی غرب می‌توانند مذاکره را ادامه یا برای بازه زمانی کوتاهی  آن را قطع کنند. ناگفته نماند برخی انتقادات تند که گاه شکل تخریب به خود می‌گیرد نمی‌تواند حامی تیم مذاکره‌کننده باشد. لازم است بار دیگر فرمایشات امام راحل انقلاب به یاد آورده شود که فرمودند «در شرایط حساس ملی همه باید یک‌صدا باشند». لذا امروز مذاکرات هسته‌ای در وین یکی از شرایط حساس ملی به حساب می‌آید و لازم است بر وحدت و یکصدا شدن تاکید شود؛ هرچند این سخن به معنای توقف انتقاداتی که می‌تواند کمکی به امضای یک توافق خوب شود نیست. به عبارت مشخص‌تر مذاکره‌کنندگان نیاز دارند برخی نکات به آنها گوشزد شود البته این کار نباید در مسیر نقد و تخریب باشد بلکه باید در راستای حمایت از آنها صورت پذیرد.

 

۰۰

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس