تاریخ انتشار: ۲۴ اسف ۱۳۹۳

جمهوریخواهان می کوشند رئیس جمهور را تضعیف کنند و نظام مبتنی بر قانون اساسی ما را دور بزنند. به گزارش  گذارنیوز و به نقل از ،نشریه نیوزویک  اختلاف اخیر سناتورهای جمهوریخواه و دولت دموکرات آمریکا بر سر توافق هسته ای احتمالی با ایران یک نمونه کلاسیک از اختلافات حزبی معمول در آمریکاست که به زودی […]

جمهوریخواهان می کوشند رئیس جمهور را تضعیف کنند و نظام مبتنی بر قانون اساسی ما را دور بزنند.

سناتور

به گزارش  گذارنیوز و به نقل از ،نشریه نیوزویک  اختلاف اخیر سناتورهای جمهوریخواه و دولت دموکرات آمریکا بر سر توافق هسته ای احتمالی با ایران یک نمونه کلاسیک از اختلافات حزبی معمول در آمریکاست که به زودی فراموش می شود.
به گزارش مونیتورینگ اخبار خارجی خبرگزاری صدا و سیما، این نشریه در پایگاه اینترنتی خود در مقاله ای به قلم تیلور وفورد نوشت:
۴۷ سناتور جمهوریخواه در نهم مارس در نامه ای خطاب به رهبران جمهوری اسلامی ایران کوشیدند توافق هسته ای احتمالی میان باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و نمایندگان پنج قدرت بزرگ جهان و دولت ایران را تضعیف کنند.
این نامه چند روز پس از سخنرانی مناقشه برانگیز بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل در نشست مشترک کنگره آمریکا ، که وی در آن از قانونگذاران آمریکایی خواسته بود توافق احتمالی اوباما با ایران را رد کنند ، ارسال شد.
برخی — از جمله محمد جواد ظریف ، وزیر امور خارجه ایران که در آمریکا تحصیل کرده است — این نامه را تلاشی «بی سابقه» برای خرابکاری در دیپلماسی توصیف کردند. جو بایدن ، معاون رئیس جمهور آمریکا در خصوص این مسئله جزئی جانب اوباما را گرفت و جمهوریخواهان را متهم کرد که می کوشند «رئیس جمهور ما را تضعیف کنند و نظام مبتنی بر قانون اساسی ما را دور بزنند.» برخی از این نیز فراتر رفتند و گفتند سناتورها مرتکب خیانت شده اند. برخی نیز گفتند آیا جمهوریخواهان در سنا در خصوص اختیارات قانونی خود دچار سوءتفاهم نشده اند.
اما بسیاری از کارشناسان می گویند ظریف، بایدن و هیلاری کلینتون (و بسیاری از کارشناسان) اشتباه می کنند. چنین نمایشی ، هرچقدر هم یک نمایش سیاسی باشد، بی سابقه نیست.
مایکل کراولی از پایگاه اینترنتی پولیتیکو معتقد است نمونه روشنی از مداخله کنگره در مذاکرات سیاست خارجی وجود دارد.
مشاجرات تند و تلخ درباره جنگ عراق را ، به ویژه پس از آنکه دموکرات ها در سال ۲۰۰۶ با وعده مجبور کردن جرج دبلیو بوش رئیس جمهور وقت آمریکا به خارج کردن سربازان آمریکایی از عراق کنگره را تصرف کردند ، بیاد آورید. در حالی که دموکرات ها می کوشیدند جدول زمانی عقب نشینی نیروها را بر کاخ سفید تحمیل کنند، برخی محافظه کاران با کنایه از نانسی پلوسی رئیس وقت مجلس نمایندگان با لفظ «ژنرال پلوسی» یاد می کردند.
نویسنده پس از ذکر چند نمونه دیگر از مداخله سناتورهای آمریکایی در سیاست خارجی در تاریخ این کشور می نویسد:
پرسش نهایی این است ؛ آیا سناتورها از حد اختیاراتی که قانون اساسی به آنها داده بود فراتر رفتند؟ لوئیس جاکوبسون در پایگاه اینترنتی پولیتیفکت می نویسد، خیر.
وی نوشت نامه کاتن می گفت ، اگر اوباما با ایران توافق هسته ای امضا کند، «رئیس جمهور بعدی می تواند این موافقت نامه اجرایی را با یک حرکت قلم باطل کند و کنگره های آینده نیز می توانند شرایط چنین موافقت نامه ای را هر زمان در آینده تغییر دهند.»
بسیاری از کارشناسان معتقدند که رئیس جمهور آینده یا کنگره آینده در واقع می تواند موافقت نامه ای را که اکنون درباره آن با ایران مذاکره می شود باطل کند یا تغییر دهد، اما نامه سناتورهای جمهوریخواه موجب می شود این کار از آنچه عملا امکان پذیر است ، روشن تر و ساده تر به نظر برسد.
کل این مشاجره و جنجال یک نمونه کلاسیک از اختلافات حزبی در آمریکاست. یک حزب یک اقدام سیاسی می کند که ممکن است احمقانه به نظر برسد اما به هیچ وجه غیرقانونی نباشد. حزب دیگر به خشم می آید و می گوید جرمی رخ داده است. در پایان با شروع نمایش بعدی همه چیز به سادگی فراموش می شود.

۰۰

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس