تاریخ انتشار: ۲۷ اسف ۱۳۹۳

اگر بخواهیم عملکرد دولت را نقد منصفانه و بی طرفانه کنیم می بایستی به روش علمی و آماری شاخص های توسعه یافتگی و توسعه نیافتگی را در چهار بخش سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهیم. دولت روحانی که در ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ به کمک پنج عامل اصلی به […]

m.ayati
اگر بخواهیم عملکرد دولت را نقد منصفانه و بی طرفانه کنیم می بایستی به روش علمی و آماری شاخص های توسعه یافتگی و توسعه نیافتگی را در چهار بخش سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهیم. دولت روحانی که در ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ به کمک پنج عامل اصلی به پیروزی رسید، بارقه امید را در دل مردم و اصلاح طلبان پدید آورد و اکثریت جامعه را به امید و آرامش رسانید.
صرفنظر از نقش اصلی و اساسی اصلاح طلبان در پیروزی روحانی اصولگرا و صرفنظر از عملکرد نامهربانانه این دولت با جبهه بزرگ اصلاحات تنها با نقد منصفانه عملکرد دولت در سالهای ۹۲ و ۹۳ و مقایسه آن با سالهای قبل و دولت احمدی نژاد می توان نتیجه گرفت که دولت به اصطلاح تدبیر و امید در چه مواردی موفق و در چه مواردی ناموفق بوده است.
روحانی به عنوان یک عضو جامعه روحانیت با سابقه و فعالیت طولانی در بخشهای امنیتی، اطلاعاتی و دیپلماتیک همواره به عنوان یک اصولگرای باهوش در جامعه سیاسی مطرح بوده است.
حسن فریدون(روحانی) در طول سخنرانی های تبلیغاتی انتخاباتی و نیز بعد از پیروزی به مناسبت ها بارها وعده وعیدهایی به مردم داده و می دهد که در بخش عمده ای از این قول و وعده ها ناموفق و در بخش کمی از این تعهدها، موفق بوده است.
همینطور روحانی بعد از پیروزی انتخابات اعلام داشت فراجناحی است و دولت اخلاق و راستگویان و تدبیر و امید و اعتدال و توسعه است که همه اینها در عملکرد دو سال گذشته به روش علمی و کارشناسی قابل نقد و بررسی است.
اینک نقد و بررسی عملکرد دولت روحانی در چهار بخش ذکر شده که به مختصر به آن می پردازیم:
۱- بخش سیاسی:
روحانی از همان ابتدای کار وعده داد که بر تحقق آزادیهای مصرح در قانون اساسی و حقوق شهروندی اصرار دارد و پافشاری می نماید و به همین دلیل در سخرانیهای تبلیغاتی بارها اعلام نمود که به آزادیهای فردی و اجتماعی معتقد است و برای رفع موانع سیاسی اقدام جدی خواهد نمود. امروز پس از گذشت دو سال از دولت روحانی نه تنها هیچیک از آزادیهای موجود در قانون اساسی و قوانین مدنی بهبود نیافته بلکه محدودیتهای جدیدی هم بوجود آمده است. دولت روحانی باید با شاخصهای آماری نشان دهد که در رابطه با آزادیهای سیاسی و اجتماعی چه اقدام عملی مهمی انجام داده است؟
آیا فضای سیاسی دانشگاها بهتر شده است؟
آیا روشهای گزینشی استاد و دانشجو تغییر کرده است؟
آیا آزادی بیان و قلم و اندیشه بهبود یافته است؟
آیا مظاهر فرهنگی از جمله: رسانه ها، مطبوعات و… آزادی عمل بیشتری یافته اند؟
آیا مجامع مردمی و غیردولتی نظیر احزاب، کانون نویسندگان و امثال آن آزادی عمل بیشتری یافته اند؟
آیا حقوق جوانان و زنان و امثال آن در جامعه بهتر شده است؟
آیا وضعیت زندانیان سیاسی بهتر شده است؟
آیا وضعیت حقوق بشر و حقوق شهروندی بهتر شده است؟
آیا حقوق ادیان، اقوام، مذاهب و اقلیت ها و ایرانیان خارج از کشور بهبود یافته است؟
در همین جا نیاز به توضیح است که مهمترین فعالیت موفقیت آمیز دولت در بخش سیاست خارجی و مذاکرات ۱+۵ را نباید از نظر دور داشت.
۲- بخش اقتصادی:
دولت روحانی در بخش اقتصادی چند کار مهم انجام داده است که عبارتند از:
الف- جلوگیری از شتاب شیب تند گرانی و تورم
ب- جلوگیری از حیف و میل کردن بیت المال بطور نسبی و کنترل و کاهش عوامل فساد و افزایش نرخ رشد اقتصادی
ج- تمکین بر رعایت قوانین و اصرار بر اجراء مقررات قانونی در بخش اقتصادی
اما موفقیت دولت روحانی در موارد ذیل را در بخش اقتصادی با سوال مطرح می کنیم.
آیا دولت در خروج از رکود تورمی و شکوفایی اقتصادی موفق بوده است؟
آیا دولت در راه اندازی موتور خاموش تولید و حمایت از بخش کشاورزی و صنعت در کشور توفیق داشته است؟
آیا دولت در کاهش تبعیض و اختلاف طبقاتی جامعه کاری کرده است؟
آیا دولت در کوچک سازی خود و حمایت از بخش خصوصی کاری کرده است؟
آیا دولت در عرصه صادرات و واردات موفق بوده است؟
آیا دولت در اصلاح نظام بانکها و بنگاههای اقتصادی موفق بوده است؟
آیا دولت در اصلاح قانون هدفمندی یارانه ها موفق بوده است؟
آیا دولت در اجراء برنامه اقتصاد مقاومتی و صرفه جویی ها موفق بوده است؟
آیا دولت در توازن و تعادل بین بخشهای دولتی، تعاونی و خصوصی موفق بوده است؟
آیا دولت در افزایش ارزش پول ملی و کنترل ارزش ارزهای خارجی موفق بوده است؟
آیا دولت در بخش فروش نفت موفق بوده است؟

۳- بخش فرهنگی:
دولت روحانی در بخش فرهنگ و هنر مهمترین کاری که انجام داده عبارتست از:
انتصاب وزیری اندیشمند، فرهیخته و شجاع که این خود می تواند نیروی محرکه قوی برای بازسازی و ارتقاء عرصه فرهنگ و هنر در کشور باشد.
بهرحال از آنجا که همانند سایر بخشها در بخش فرهنگ و هنر هم تعدد تصدی گری و تولی گری در کشور وجود دارد می توان گفت در مقوله فرهنگ و هنر تنها بخشی از آن یعنی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در اختیار دولت است، اما بخشهای بسیار مهمی از قبیل صدا و سیما، خبرگزاری ها، سازمان تبلیغات، حوزه علمیه، مساجد و ستادهای نماز جمعه و دهها مورد دیگر در اختیار دولت نمی باشد. باری به هر جهت مردم از دولت روحانی انتظار دارند که ضمن جلوگیری از اعمال و رفتار غیرقانونی گروههای بدون شناسنامه و خودسر، فضای فرهنگی و هنری کشور را به ویژه برای جوانان و روشنفکران باز کند و بستر مناسب را برای ارتقاء و تعالی فرهنگ ایرانی- اسلامی فراهم آورد.
هنوز در جمهوری اسلامی پس از گذشت ۳۶ سال از پیروزی انقلاب همچنان اخذ مجوز یک روزنامه به عنوان حقوق اولیه شهروندی سالها طول می کشد ولی تعطیلی و توقیف یک روزنامه در کمتر از چند ساعت اتفاق می افتد!
هنوز در کشور با وجود تصریح در قانون اساسی، وزارت کشور و نیروهای انتظامی و امنیتی اجازه تجمعات عمومی را نمی دهند و با اینکه در قانون هرگونه تجمع و راهپیمایی مسالمت آمیز بدون حمل اسلحه مجاز است ولی عملا برپایی چنین مجامعی ممنوع است و در صورت برپایی مجامع عمومی و قانونی گروههای خودسر و غیر قانونی اینگونه جلسات را به تشنج و تعطیلی می کشانند.
هنوز در کشور نهادهای مردمی کانونهای فرهنگی هنری و احزاب برای برپایی مجامع عمومی و قانونی خود در اخذ مجوز و برگزاری تجمعات و راهپیمایی در راستای مطالبات خود، دچار مشکلات اساسی هستند.
هنوز در کشور برپایی کنسرتهای موسیقی مجاز و ملی و برگزاری جشن های فرهنگی و هنری ملی و منطقه ای در راستای تقویت آداب و رسوم اقوام متنوع ایرانی- سلامی با موانع جدی روبروست و به راحتی قابل انجام نیست.
هنوز در کشور ممیزی کتاب، فیلم، مطبوعات و سایر محصولات فرهنگی با شدت و حدت وجود دارد و آزادیهای تصریح شده در قانون اساسی و قانون مدنی را مخدوش می کند.
هنوز در کشور معلوم نیست که آیا موسیقی حرام است یا حلال؟ همینطور مجسمه سازی، هنرهای تجسمی و غیره.
هنوز در کشور حدود فعالیتهای مجاز و غیرمجاز هنری و ورزشی بویژه با ملحوظ داشتن مسائل جنسیتی معلوم و مشخص نیست!
آیا هر نوع فعالیت هنری- فرهنگی- ورزشی برای زن و مرد بویژه جوانان(دختران و پسران) مجاز است یا خیر؟
چه نوع محصولات فرهنگی منطبق با فرهنگ عمومی، بین المللی و یا فرهنگ ایرانی- اسلامی است که هنرمندان ما حق دارند در آن حوزه فعالیت نمایند؟
هنوز معلوم نیست چه رمان ها، فیلم نامه ها و کتابهایی به اشاعه فرهنگ مبتذل غربی می پردازد؟!
هنوز نمی دانیم که آیا هرچه در عرصه فرهنگ و هنر و علوم انسانی و جهانی است در ضدیت با اسلام است یا خیر؟
بهرحال هنوز دولت روحانی در ارتقاء، ترقی و تعالی فرهنگ سازنده و پویای ایرانی- اسلامی و معرفی آن به دنیا کار مهمی انجام نداده و با موانع فراوانی که وجود دارد بعید است بتواند کاری شایسته و بایسته انجام دهد.
۴- بخش اجتماعی:
دولت روحانی در بخش اجتماعی و رفاه عمومی در موضع طرح تحول نظام سلامت کشور گامهای خوبی برداشته ولیکن هنوز تا تحقق وعده های انتخاباتی خود در این زمینه فاصله زیادی دارد.
دولت روحانی باید بیمه عمومی و همگانی کارآمد را در کشور اجراء نماید، چون در حال حاضر بیمه های موجود نه کارآمد هستند و نه خدمات مفید و موثری ارائه می دهند و نه از هزینه های مردم کاسته اند.
دولت روحانی در بخش سلامت، آموزش و پرورش، اشتغال و ازدواج و مسکن بویژه برای جوانان و اقشار کم در آمد و آسیب پذیر و زنان خود سرپرست می بایستی برنامه های عملی و اقدامات جدی و اساسی انجام دهد که هنوز متاسفانه کار مهمی انجام نشده است.
دولت اگر بخواهد در بخش اجتماعی و رفاه عمومی تنها اصول مربوطه در قانون اساسی را اجرایی و عملیاتی نماید بایستی شش موضوع مهم فوق الذکر را سرلوحه برنامه های خود قرار دهد و برای تحقق آنها که ۳۶ سال است به تعویق افتاده، پافشاری و اصرار نماید.
به هر حال دولت طبق قانون مسئول تامین خواسته های مشروع و قانونی ملت است و این نیازمندیها و خواسته و مطالبات مردم طبق قانون اساسی روشن و واضح بوده و رای مردم به روحانی و دولت های سابق هم برای تحقق این مطالبات بوده است.
به امید آن روز.

مهدی آیتی – نماینده ادوار مجلس

۰۰

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس