تاریخ انتشار: ۲۳ خرد ۱۳۹۴

عبدالله ناصری عضو شورای مشورتی اصلاح‌طلبان و عضو بنیاد باران، به پرسش‌های خبرنگار ابتکار درباره‌ی انتخابات مجلس دهم، راهبرد‌ها و برنامه‌های اصلاح‌طلبان در این رقابت انتخاباتی، تعامل وزارت کشور با احزاب اصلاح‌طلب، نگرانی‌های انتخاباتی این جریان سیاسی، تاثیر عمل‌کرد دولت تدبیر و امید بر آراء نامزد‌های اصلاح‌طلب در مجلس پاسخ داد.  به گزارش گذارنیوز او […]

عبدالله ناصری عضو شورای مشورتی اصلاح‌طلبان و عضو بنیاد باران، به پرسش‌های خبرنگار ابتکار درباره‌ی انتخابات مجلس دهم، راهبرد‌ها و برنامه‌های اصلاح‌طلبان در این رقابت انتخاباتی، تعامل وزارت کشور با احزاب اصلاح‌طلب، نگرانی‌های انتخاباتی این جریان سیاسی، تاثیر عمل‌کرد دولت تدبیر و امید بر آراء نامزد‌های اصلاح‌طلب در مجلس پاسخ داد.

ناصری

 به گزارش گذارنیوز او عمده نگرانی اصلاح‌طلب‌ها را مربوط به مساله‌ی تایید صلاحیت نامزد‌های اصلاح‌طلب می‌داند و در ارزیابی عمل‌‌کرد وزارت کشور می‌گوید « رحمانی فضلی یک اصول‌گرا است تا حدی توانسته است یک کار‌هایی بکند، اما وقتی با سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ وزارت کشور مقایسه می‌کنیم و فعالیت‌هایی که در حوزه توسعه‌ی سیاسی انجام شده است، می‌بینیم در این دو سال به نوعی در حوزه توسعه سیاسی کار چندانی صورت نگرفته است. کارنامه‌ی عمل‌کرد اصلا قابل مقایسه نیست. بنابراین معتقدم آقای رحمانی فضلی علاقه‌ای به حوزه توسعه‌ی سیاسی ندارد. امروز در این منصب قرار گرفته است و به برخی ماموریت‌ها در هم‌آهنگی با گفتمان اصلاح‌طلبی حسن روحانی عمل می‌کند ولی واقعیت این است که وزارت کشوری معاونت سیاسی‌اش به عنوان مهم‌ترین حوزه کاری و بازوی عملکرد اجرایی‌اش را ده ماه بدون رئیس نگه می‌دارد. خوب معلوم می‌شود که توسعه‌ی سیاسی آخرین مساله‌ی وزارت کشور است.» این فعال سیاسی از وزارت کشور به عنوان تنگه‌ی اُحد اصلاح‌طلب‌ها یاد می‌کند و می‌گوید « با آن شرایطی که در دولت احمدی‌نژاد صورت گرفت و عملا احزاب منحل شدند یا تشکل‌های مردم نهاد مجوز نگرفتند و همه‌ی آن بخش‌ها و فعالیت‌هایی که به توسعه سیاسی مربوط می‌شود در همه‌ی این سال‌ها تعطیل بوده است. تعبیر تنگه‌ی احد درست است و الان در اختیار یک شخصیت اصول‌گرا قرار گرفته است.» مساله‌ی دیگر در انتخابات پیش‌رو حضور جریان‌های احمدی‌نژادی است مساله‌ای که به اعتقاد عبدالله ناصری بیش‌تر از این‌که چالشی برای جریان اصلاح‌طلبی باشد، چالش جریان‌های اصول‌گرا است، او می‌گوید ما احمدی‌نژادی‌ها را رغیب خودمان نمی‌دانیم.
از شورای هم‌آهنگی جبهه‌ی اصلاحات چه خبر؟
در شورای هم‌آهنگی همان روند سابق فعالیت در سطح استان‌ها برای انتخابات مجلس دهم در حال انجام است. کمیته‌ی انتخابات الان فعال است.
بعید می‌دانم اصول‌گراها به انسجام برسند
هر روز که می‌گذرد، اختلاف در جریان اصول‌گرایی بیش‌تر می‌شود، آیا به اعتقاد شما این جریان می‌تواند به یک وفاق برسد، ارزیابی شما در این‌باره چیست؟
جریان اصول‌گرا شکست سختی که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ خورد. از طرفی با توجه به شکافی که احمدی‌نژاد به عنوان یک اصول‌گرا، در آن جبهه‌ ایجاد کرده است، عملا انسجام‌شان بهم ریخته است و تا کی خودشان را پیدا کنند معلوم نیست. من بعید می‌دانم تا انتخابات مجلس بتوانند منسجم شوند؛ آن قدر اختلاف بین اصول‌گرا‌ها بالا گرفته است که امکان تحقق انسجام خیلی اندک است. با رفتار‌های جبهه‌ی پایداری بعید می‌دانم این‌ها به یک نظام واحدی برسند.
تحقق وحدت و انسجام در جبهه‌ی اصلاحات را چطور ارزیابی می‌کنید با توجه به این‌که اخیرا دو حزب جدید اصلاح‌طلب هم اعلام موجودیت کردند.
خوب جبهه‌ی اصلاحات با توجه به این‌‌که از رهگذر وفاق و انسجام در انتخابات ۱۳۹۲ طعم پیروزی را چشیده است. در همان چارچوب کار انتخابات مجلس هم پیش می‌رود و دو حزب ندا و اتحاد ملت ایران را هم از احزاب تازه تاسیس اصلاح‌طلب می‌دانیم و تا جایی که می‌دانم حزی ندای ایرانیان تقاضای عضویت در شورای هم‌آهنگی جبهه‌ی اصلاحات را مطرح کرده است و این درخواست در دست بررسی است. من بین مواضع حزب ندای ایرانیان و اصلاحات فاصله‌ای نمی‌بینم. بر اساس مواضعی که این دو حزب می‌گیرند، عملکرد‌شان بررسی می‌شود. ما در کل این دو حزب را جزو جریان اصلاح‌طلب می‌دانیم و معتقدم این‌ها در چارچوب انتخاباتی اصلاح‌طلب‌ها در مجلس عمل می‌کنند و با همان رویکردی که در کمیته شورای راهبردی اصلاح‌طلب‌ها تعریف شده است، عمل می‌کنند.
تمدید ماموریت شورای مشورتی اصلاح‌طلبان
شورای مشورتی اصلاح‌طلب‌ها، تاکتیکی برای انتخابات سال ۱۳۹۲ بود، آیا این شورا با همان ماموریت در انتخابات مجلس عمل خواهد کرد یا خیر؟
شورای مشورتی اصلاح‌طلبان – که در انتخابات سال ۱۳۹۲ به نام دیگری معروف بود- در یک ترکیب سی نفره فعالیت‌اش را دنبال می‌کرد. شورا بعد از انتخابات سال ۱۳۹۲ کار خودش را تمام شده می‌دانست اما به دلیل تقاضا و استقبال گسترده از این شورا در میان اصلاح‌طلب‌ها شمار اعضاء آن از سی نفر به یک‌صد نفر افزایش پیدا کرد و شخصیت‌های حقیقی و حقوقی اصلاح‌طلب تاکید داشتند که این شورا ماموریتش را در انتخابات مجلس هم ادامه دهد. با توجه به این‌که انتخابات مجلس بود و حوزه‌های انتخاباتی متعددی هست برای این‌که این شورا از گستردگی و جامعیت بیش‌تری برخوردار شود، سعی شد از همه احزاب و صنوف اصلاح‌طلب عضو شورا شوند. این شورا کارگروه‌هایی را شکل داده است و از دل آن کارگروه‌ها، کمیته‌ی راهبردی انتخابات اصلاح‌طلبان شکل گرفته است و این کمیته به ریاست موسوی لاری کارش را دنبال می‌کند. در این کمیته هم شمار اعضاء به یک‌صد نفر افزایش پیدا کرد. اعضایی از شورای هم‌آهنگی جبهه‌ی اصلاحات و هم‌چنین کسانی هم از طرف جناب دکتر عارف در این کمیته عضویت دارند. در این کمیته سیاست‌گذاری‌ها کلان انجام می‌شود و فعالیت‌های اجرایی در همان شوراهای استانی دنبال خواهد شد.
تعامل احزاب و چهره‌های اصلاح‌طلب در نشست‌های شورای مشورتی و شورای هم‌آهنگی اصلاح‌طلب‌ها در چه سطحی است و آیا اعضاء انسجام و وفاق دارند؟
کاملا وفاق دارند. اصلاح‌طلب‌ها بعد از پیروزی شیرین در انتخابات ۱۳۹۲ به یک جمع‌بندی رسیدند که دیگر به هیچ‌وجه تجربه‌ی سال ۱۳۸۴ تکرار نشود. می‌خواهند آن شیرینی پیروزی سال ۱۳۹۲ را باز تجربه کنند و دیگر آن را از دست ندهند، لذا همه‌ی اصلاح‌طلب‌ها هم‌آهنگ با جریان کلی اصلاحات فعالیت‌شان را دنبال می‌کنند. می‌توان گفت در کل کشور همه به کمیته‌ی راهبردی انتخابات چشم دوخته‌اند که سیاست‌های کلان انتخابات برای ورود اصلاح‌طلب‌ها را تنظیم کند، شورا‌های انتخاباتی استان‌ها را شکل بدهد و سیاست‌های اجرایی تدوین شود. در کمیته راهبردی، اختیارات این‌که چه کسانی از کدام حوزه‌ی انتخابی وارد رقابت مجلس شوند، به شورا‌های استان‌ها واگذار شده است.
مجلس ِ دهم اصلاح‌طلب خواهد بود
با این تفاسیر به این‌که مجلس دهم، از آن اطلاح‌طلب‌ها باشد چقدر امیدوار هستید؟
ببینید، چون فضای اجتماعی فضای مطلوبی است و از طرفی رویکرد جناب دکتر روحانی یک رویکرد اصلاح‌طلبانه است، این امید را داریم که مجلس دهم اصلاح‌طلب باشد. این یک سوی قضیه است. روی دیگر مساله مجریان انتخابات هستند و این‌که مجریان انتخابات چه سیاستی را در بررسی صلاحیت‌ها پیش بگیرند؟! تا چه میزانی مجریان در پی این باشد که یک انتخابات بدون مساله و فراگیری در این شرایط حساس جهانی شکل بگیرد؟! هم مهم است و ما نسبت به این مسائل اطلاعی نداریم.
از رد صلاحیت گسترده‌ی نامزد‌های اصلاح‌طلب در انتخابات مجلس نگران هستید؟
بله این نگرانی هست.این نگرانی به هر حال جدی است و نمی‌توان از کنار آن بی‌تفاوت گذشت.
به هر حال وزارت کشور دولت تدبیر و امید مسئولیت اجرایی انتخابات را بر عهده دارد، باز هم شما از این مساله نگرانی دارید؟
ببینید مساله همین است. الان حدود هفتاد درصد از مدیران اجرایی، فرماندار‌ها و بخش‌دار‌ها و معاون‌های استاندار‌ها از نیرو‌های گذشته هستند. لذا این نگرانی وجود دارد که هیات اجرایی به عنوان نهاد اولیه بررسی صلاحیت‌ها مطلوب عمل نکند. وزارت کشور به عنوان نهادی که در حوزه‌ی اجرای انتخابات عمل می‌کند باید سیاستی را انتخاب کند و راه‌کار‌هایی را در عمل نشان دهند تا اصلاح‌طلب‌ها را آسوده خاطر کند. بحث دیگر هم هیات‌های نظارت استانی و مرکزی شورای نگهبان است که از بابت آن‌ها هم نگرانی جدی هست. البته نوع بحث‌ها و گفت‌وگو و اظهارات رئیس جمهوری حسن روحانی با نهادهای اثر‌گذار حاکمیت می‌تواند به کاهش نگرانی‌ها منجر شود.
با وجود این ارزیابی شما از تعامل و همکاری وزارت کشور در فعالیت احزاب اصلاح‌طلب چیست؟
رحمانی فضلی تا حدی توانسته است یک کار‌هایی بکند، اما وقتی با سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸ وزارت کشور مقایسه می‌کنیم و فعالیت‌هایی که در حوزه توسعه‌ی سیاسی انجام شده است، می‌بینیم در این دو سال به نوعی در حوزه توسعه سیاسی کار چندانی صورت نگرفته است. کارنامه‌ی عمل‌کرد اصلا قابل مقایسه نیست. بنابراین معتقدم آقای رحمانی فضلی علاقه‌ای به حوزه توسعه‌ی سیاسی ندارد. امروز در این منصب قرار گرفته است و برخی ماموریت‌ها را در هم‌آهنگی با گفتمان اصلاح‌طلبی حسن روحانی عمل می‌کند ولی واقعیت این است که وزارت کشوری معاونت سیاسی‌اش به عنوان مهم‌ترین حوزه کاری و بازوی عملکرد اجرایی‌اش را ده ماه بدون رئیس نگه می‌دارد. خوب معلوم می‌شود که توسعه‌ی سیاسی آخرین مساله‌ی وزارت کشور است. در حالی که در همه ادوار بحث معاونت سیاسی وزارت کشور بحث اول بوده است. این نگرانی همان‌طور که گفتم جدی است.
وزارت کشوررا تنگه‌ی اُحد اصلاح‌طلب‌ها می‌دانید؟!
بله این یک واقعیتی است. با آن شرایطی که در دولت احمدی‌نژاد صورت گرفت و عملا احزاب منحل شدند یا تشکل‌های مردم نهاد مجوز نگرفتند و همه‌ی آن بخش‌ها و فعالیت‌هایی که به توسعه سیاسی مربوط می‌شود در همه‌ی این سال‌ها تعطیل بوده است. تعبیر تنگه‌ی احد درست است. آقای روحانی در حوزه‌ی توسعه‌ سیاسی، شعارهای مهمی را مطرح کرده است. بخشی از آراء ایشان به خاطر طرح این مسائل بوده است، اما عملا در این حوزه هنوز کاری صورت نگرفته است. بزرگان اصلاح‌طلب و غیر اصلاح‌طلب، حتا جناب هاشمی رفسنجانی هم به این موضوع معترض بوده است.
گسترش اندیشه‌ی اصلاح‌طلبی در ایران
با توجه به انزوای اصلاح‌طلب‌ها در سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ آیا جریان اصلاحات به اندازه‌ی کافی و لازم نیرو‌های فعال در شهر‌های مختلف ایران برای نامزد شدن در انتخابات مجلس دهم دارد؟
این واقعیت را باید بپذیریم که اندیشه‌ی اصلاح‌طلبی در سطح کشور، حتا بعد از پایان دولت اصلاحات و بعد از سال ۱۳۸۸ در سطح کشور بسیار گسترده‌تر شده است. حتا این مشی اصلاح‌طلبی را در میان برخی از چهره‌های اصول‌گرا هم می‌بینیم. اصول‌گراهایی که در مواضع و رویکرد‌شان نسبت به یک دهه‌ی قبل تغییر جدی پیش آمده است شمار‌شان زیاد است و این نشان می‌دهد اندیشه اصلاح‌طلبی توانسته به نحو مطلوب اثر‌گذاری کند. وقتی این اثر‌گذاری را بپذیریم می‌توان به بسیاری از آدم‌های اصلاح‌طلب در شهرهای مختلف ایران برخورد و این یک چیز کاملا طبیعی است. از این‌رو جریان اصلاحات در شهرهای متعدد ایران نیرو دارند و ممکن است این موضوع را علنا هم بیان نکنند اما در عمل آدم‌هایی اصلاح‌طلب و تحول‌خواه هستند و وقتی در درون مجلس قرار می‌گیرند از گفتمان اصلاح‌طلبی حمایت می‌کنند. نمونه‌ی بسیار مطرح آن جناب دکتر روحانی است. ایشان یکی از چهره‌های با سابقه‌ی اصول‌گرایی و از اعضاء برجسته جامعه روحانیت مبارز است. اما در انتخابات ۱۳۹۲ به کسوت یک اصلاح‌طلب و با گفتمان اصلاح‌طلبی وارد شد، هنوز هم خوش‌بختانه این گفتمان را دارد تعقیب می‌کند. هرچند برخی وزراء در کابینه آن‌طور که باید خواسته‌های ایشان را عملی نمی‌کنند، اما ایشان با جدیت بر گفتمان اصلاح‌طلبی تاکید دارد.
احتمال ائتلاف اصلاح‌طلب‌ها با جریان اصول‌گرا میانه‌رو چقدر است؟
ببینید به طور تشکیلاتی، اصلاح‌طلب‌ها و اصول‌گراها کار خودشان را می‌کنند. هیچ‌کدام بر بنای ائتلاف رسمی ندارند. اما مساله این است که امروز جریان اصول‌گرایی معتدل و منطقی و عاقل، به این نتیجه رسیده است که منافع عمومی بر منافع حزبی اولویت دارد. همین‌طور هم اصلاح‌طلب‌ها این واقعیت را به خوبی درک کردند. هم‌چنان که به اقتضاء شرایط در انتخابات ریاست جمهوری نامزد شاخص خودشان یعنی جناب دکتر عارف را بر اساس یک خرد جمعی و با رضات ایشان کنار گذاشتند. از دکتر روحانی که سابقه آشکار اصلاح‌طلبی ندارد، اما به دلیل رعایت منافع و مصالح ملی از نامزدی ایشان حمایت کردند. در انتخابات مجلس هم این احتمال هست که در برخی از حوزه‌های انتخاباتی به یک ائتلاف با اصول‌گراهای میانه‌رو برسند تا مانع ورود افراد تندرو و افراطی بشوند. جریان افراطی که علی لاریجانی بارها از آن‌ها به عنوان استبداد اقلیت در مجلس یاد کرده است.
عارف صدرنشین لیست اصلاح‌طلب‌ها در انتخابات
گمان‌زنی‌هایی هست مبنی بر این‌که محمدرضا عارف در صدر لیست نامزدهای اصلاح‌طلب مجلس در حوزه انتخابی تهران معرفی خواهد شد، این گمانه‌زنی‌ها تا چه اندازه درست است؟ اصلا در شورای مشورتی و شورای هم‌آهنگی در این‌باره بحثی درگرفته است؟
ببینید، تا به امروز و حتا چند ماه آینده بحثی از مصادیق و افراد نخواهد شد و فعلا سیاست اصلاح‌طلب‌ها بر این است افرادی اصلاح‌طلب که قابلیت و توانایی حضور در رقابت انتخابات مجلس را دارندبه این عرصه ورود کنند و خودشان را برای مجلس آماده کنند. البته این واقعیت را همه پذیرفته‌اند که آقای دکتر عارف اگر شخصا، تصمیم بگیرند از حوزه‌ی انتخابی تهران یا هر شهر دیگری وارد رقابت و کارزار مجلس شود، به طور طبیعی با توجه به موقعیتی که پیدا کرده است همچنین با توجه به کنش سیاسی اخلاقی در انتخابات ۱۳۹۲، بی‌‌شک از مقبولیتی برخوردار خواهد بود که بتواند در صدر لیست قرار بگیرد.
غیر از نگرانی مساله رد صلاحیت‌ها، آیا اصلاح‌طلب‌ها نگران هجمه‌های جریان تندرو علیه دولت و تضعیف پایگاه اجتماعی دولت تدبیر و امید هست یا خیر؟ تا چد حد عملکرد دولت را در رای آوردن نامزد‌های اصلاح‌طلب موثر می‌دانید؟
همه آحاد جامعه باید دولت روحانی را با دولت قبل مقایسه کنند، نه با ایده‌آل‌ها و آرمان‌های خودشان. همین که دولت آقای روحانی توانست از همان آغاز فعالیت مساله پرونده‌ هسته‌ای – به عنوان مهمترین مساله بین‌المللی که بر مسائل ملی هم تاثیر گذاشته است- بتواند در دست بگیرد و به خوبی پیش ببرد، نشان از توفیق دولت می‌دهد. اگرچه به اعتقاد من شاید یکی از اشتباه‌های دولت حسن روحانی این است که به نحوی نتوانسته تاکنون به افکار عمومی و طرفدارانش بگوید که همه چیز کشور به مذاکرات هسته‌ای بستگی ندارد و در میان مدت همه مسائل به مذاکرات گره نخورده است. به هر حال دولت روحانی تا الان دست‌آورد‌های مهمی داشته است. به اعتقاد من این هجمه تندرو‌ها هم ناشی از موفقیت دولت است. اگر مساله پرونده هسته‌ای و معضلات پی در پی که متعاقب مسائل هسته‌ای در دولت گذشته شکل گرفته است به نحوی حل و فصل شود خوب بی‌شک تاثیر بسیار مهمی می‌گذارد و عزم دولت هم بر همین مساله است. البته تا همین‌جا هم دولت روحانی خوب عمل کرده است در حالی که جریان تندور که سکان‌دار پرونده‌ هسته‌ای در دولت قبل بود عملا نه تنها کمکی به رفع مشکل نکرد بلکه عملا سبب صدور قطع‌نامه‌های متعدد علیه ایران شد. آن‌ها از این جهت مدام حمله می‌کنند تا مساله‌ی هسته‌ای را که با درایت و توفیق دارد پیش می‌ر‌ود تحت شعاع قرار بدهند و آثار مثبت آن را در جامعه تضعیف کنند. دیگر این‌که سعی می‌کنند از رهگذر اعمال فشار و حمله بر مساله هسته‌ای و مذاکرات بتوانند در انتخابات پیش‌رو دست بالا را داشته باشند و تاثیر بگذارند. رسیدن مذاکرات هسته‌ای به یک نتیجه مثبت، اولا پیروزی بزرگی برای ملت است و از طرفی انتخابات ۱۳۹۴ را به نفع دولت خواهد کرد. این چیزی است که جریان تندور نمی‌خواهد.
آیا جریان اصلاحات، احمدی‌نژادی‌ها را رقیب خودش در انتخابات آینده می‌داند؟
نه. اگرچه احمدی‌نژاد و هوادارانش در انتخابات آینده شرکت خواهند کرد و از همین الان هم برنامه‌های مختلفی را برای پیش‌برد برنامه‌های انتخاباتی و تبلیغی دنبال می‌کنند. آن‌ها کم و بیش پایگاهی اجتماعی دارند و از سویی منابع مالی بسیار گسترده‌ای دارند و این دو عنصر بسیار مهم در رقابت‌های انتخاباتی است. منابع اقتصادی در حوزه‌های انتخابی کوچک می‌توانند ورق را برگرداند. احمدی‌نژاد نه به عنوان نامزد بلکه در نقش سازمان‌دهنده عمل خواهد کرد. به هر حال اصلاح‌طلب‌ها به هیچ‌وجه آنها را رقبای اصلی خودشان نمی‌دانند و ورود احمدی‌نژادی‌ها به رقابت‌های انتخاباتی مجلس دهم، به بالا گرفتن اختلاف و رقابت در جریان اصول‌گرایی دامن می‌زند در شرایطی که جریا‌ن‌ها اصول‌گرای میانه‌رو از احمدی‌نژاد دل‌خوشی ندارند. اصلاح‌طلب‌ها رقبای اصلی خودشان را همان اصول‌گراهای میانه‌رو می‌دانند که همواره چارچوب و قواعد بازی انتخابات را رعایت کرده‌اند و به آن وفادار بودندو از آن عدول نکردند.
اصلاح‌طلب‌ها حیات سیاسی‌شان را به مذاکرات گره نزدند
از این‌رو می‌توان گفت، نگرانی از رد صلاحیت‌ها، هجمه‌ی تندور‌ها و برای تضعیف پایگاه اجتماعی دولت و هم‌چنین نتایج مذاکرات به نوعی از نگرانی‌های جدی اصلاح‌طلب‌ها در انتخابات پیش‌رو است؟
من این را بگویم، اصلاح‌طلب‌های بار‌ها این مساله را گفته‌اند که نباید پرونده مذاکرات هسته‌ای را به سرنوشت و حیات سیاسی – اجتماعی دولت گره زد. این موضع اصلاح‌طلب‌هاست. اگر خدای نکرده رونده مذاکرات به جایی هم نرسد اصلاح‌طلب‌ها فارغ از آن سیاست‌هایی که منجر به پیروزی‌شان در انتخابات شود را دنبال می‌کنند و برای آن هم برنامه دارند. عمده نگرانی ما موانع ساختاری است که در چند مجلس گذشته عملا مانع ورود گسترده اصلاح‌طلب‌ها به مجلس شده‌است. اصلاح‌طلب‌ها به هیچ‌وجه سرنوشت سیاسی خودشان را به حل مساله‌ی مذاکرات هسته‌ای گره نزدند.
آیا جبهه‌ی اصلاحات نیازی به تحرک و شتاب بیش‌تری برای فعالیت انتخاباتی ندارد؟
خیر الان به تحرک و شتاب بیش‌تری در این زمینه نیاز نیست. جامعه هنوز وارد مساله‌ی انتخابات نشده است. الان کمیته‌ی راهبردی انتخابات مجلس کار‌هایش را در سطح استان‌ها دنبال می‌کند و تا الان نیمی از شورا‌های استانی شکل گرفته است و شورای انتخاباتی باقی استان‌ها هم تا یکی دو ماه آینده شکل می‌گیرد. مردم هنوز منتظرند نتیجه مذاکرات هسته‌ای چه می‌شود و بعد از آن تا حدی وارد فضای انتخابات می‌شوند. بر اساس سنوات و سنت‌های گذشته همیشه نیمه دوم سال به نوعی آغاز کار جدی‌تر و رسمی‌تر انتخابات مجلس بوده است.

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس