تاریخ انتشار: ۰۱ خرد ۱۳۹۴

روز گذشته رئیس‌جمهور در جمع مردم تبریز عنوان داشت « اگر کسی می‌خواهد شعاری دهد باید از جیب خودش هزینه دهد نه از جیب ملت. ما حق نداریم از جیب مردم در جامعه افراط و شعارزدگی ایجاد کنیم.» فضای کشور این قابلیت را دارد که وقتی گویندگانی پشت تریبون قرار گرفته و سخنی می‌گویند، به […]

شیرزاد

روز گذشته رئیس‌جمهور در جمع مردم تبریز عنوان داشت « اگر کسی می‌خواهد شعاری دهد باید از جیب خودش هزینه دهد نه از جیب ملت. ما حق نداریم از جیب مردم در جامعه افراط و شعارزدگی ایجاد کنیم.» فضای کشور این قابلیت را دارد که وقتی گویندگانی پشت تریبون قرار گرفته و سخنی می‌گویند، به سختی می‌توان مرز بین تصمیمات رسمی با مواضع سخنران را تفکیک کرد. سخن برخی افراد که به عنوان یک چهره حزبی یا فعال سیاسی شناخته نمی‌شوند، به نحوی مطرح می‌شود که گویی از متن تصمیمات کلان کشور برخاسته است. این در حالی است که مشاهده می‌شود در هر کشوری نظرات مختلفی وجود دارد. به عنوان نمونه از تریبون کشورهایی مانند آمریکا یا کشورهای اروپایی که ایران با آنها رابطه گرمی ندارد می‌توان درک کرد که از چه دیدگاه‌هایی برمی‌آید بنابراین در مورد آنها تکلیف مشخص است که چه حرفی را به حساب چه شخصی با چه نوع موضعی باید گذاشت اما در ایران اینگونه نیست و برخی از گویندگان از مواضعی سخن می‌گویند که گویی مدیران بلندپایه چنین پیغام‌هایی به آنها داده‌اند. آنها با لحنی صحبت می‌کنند که نوعا هزینه‌بردار است اما هزینه‌پرداز خود این افراد نیستند بلکه مردمی هستند که باید این هزینه‌ها را پرداخت کنند. مثلا کشور در گذشته در خصوص مسئولان عربستان سعودی شاهد مواضعی بوده است. در اینکه برخی موضع‌گیری‌های مسئولان عربستان مساله‌دار و قابل انتقاد است شکی وجود ندارد و بر اینکه مسئولان داخلی باید موضعی نسبت به اینگونه موارد داشته باشد نیز تردیدی نیست. اما این کار باید با الفاظ و تعابیر دیپلماتیک خاص خود صورت بگیرد؛ شخصیت های سیاسی باید بدانند که تنها وزارت خارجه نیست که باید دیپلماتیک سخن بگوید. شخصیت‌های دیگر هم که پشت تریبون می‌روند باید بدانند وقتی سخن آنها شنیده می‌شود باید در چارچوب و براساس ادبیات دیپلماتیک باشد. در مسائل داخلی نیز برخی به گونه‌ای سخن می‌گویند که گویی فقط آن سخن قابل قبول است و فضایی را برای شنیدن سخن رقبای سیاسی خود نمی‌گذارند اینگونه اظهارنظرها فضای سیاسی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود این هزینه‌ها عملا از جیب مردمی برود که ممکن است راضی به پرداخت آن نباشند. در بحث هسته‌ای نیز گاه سیاسیون دو جناح موضع‌گیری‌های غیرکارشناسی‌ای مطرح می‌کنند که بدون شک رسیدن توافق را با مشکل مواجه و کار را برای مذاکره‌کنندگان دشوار می‌کند. چنین مواضعی ممکن است منجر به این شود که روند برداشته شدن تحریم‌ها طول بکشد و دشمنان از این موضع‌گیری علیه ما سوءاستفاده کنند. این موضع‌گیری از روی دلسوزی است اما نتیجه‌ای که عاید ما می‌شود و در واقع در قاعده هزینه و فایده هزینه‌اش حداقل در کوتاه‌مدت برای مردم بیشتر است نشان می‌دهد اگر کسی می‌خواهد سخنی یا موضعی اتخاذ کند که هزینه آن فقط به پای مردم نوشته شود فکر نمی‌کنیم کسی این موضع‌گیری را در راستای خواست عمومی قلمداد کند. به طور کلی شرایط زمان و مکان در اظهارنظر باید دقیقا رصد شود و افراد بدانند هر موضع‌گیری‌ای واکنش‌هایی دارد. حال باید در ترازوی سنجش قرار گیرد که این موضع‌گیری آیا در نهایت به نفع مردم است یا ایجاد هزینه برای جامعه می‌کند و پس از آن اقدام به موضع‌گیری کند.

 

۰۰

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس