تاریخ انتشار: ۲۳ شهر ۱۳۹۵

معاون اول ریس جمهور آیین ­نامه تشکل‌‏های مردم ­نهاد را ابلاغ کرد. به گزارش ایلنا، هیئت وزیران در جلسه‌های ۲ /۱۲/ ۱۳۹۴، ۱۱ /۱/ ۱۳۹۵ و ۲۷ /۵/ ۱۳۹۵ به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آیین­ نامه تشکل­های مردم نهاد را به شرح […]


معاون اول ریس جمهور آیین ­نامه تشکل‌‏های مردم ­نهاد را ابلاغ کرد.

به گزارش ایلنا، هیئت وزیران در جلسه‌های ۲ /۱۲/ ۱۳۹۴، ۱۱ /۱/ ۱۳۹۵ و ۲۷ /۵/ ۱۳۹۵ به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آیین­ نامه تشکل­های مردم نهاد را به شرح زیر تصویب کرد:


آیین ­نامه تشکل‏های مردم ­نهاد


ماده ۱- نهاد مدنی نهادی غیردولتی است که به منظور فعالیت در راستای توسعه اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایجاد شده یا می­شود.


تبصره – منظور از غیردولتی، عدم وابستگی به دولت و نهادهای حاکمیتی، عدم دخالت دولت و نهادهای حاکمیتی در تاسیس، اداره و استمرار و همچنین عدم فعالیت مقامات و مسئولان و کارکنان دولتی و نهادهای حاکمیتی با استفاده از جایگاه حقوقی خود، به عنوان موسس یا عضو است.


ماده ۲- تشکل­ مردم ­نهاد که در این آیین­نامه “تشکل” نامیده می‌شود، نهاد غیرسیاسی و غیرانتفاعی بوده و با رویکردی اجتماعی توسط جمعی از اشخاص حقیقی به‏ شکل داوطلبانه و با رعایت مفاد این آیین­نامه‌ در موضوع مشخص پروانه فعالیت دریافت کرده و به ثبت می­رسد.


تبصره ۱- منظور از غیرسیاسی، نداشتن فعالیت سیاسی موضوع قانون فعالیت احزاب، جمعیت‏ها و انجمن‏های سیاسی و صنفی و انجمن‏های اسلامی یا اقلیت‏های دینی شناخته‏شده – مصوب ۱۳۶۰- و منظور از غیرانتفاعی، عدم برداشت مستقیم یا غیرمستقیم سود و سایر منافع اقتصادی حاصل از انجام فعالیت‏‏‏ها، به نفع اعضا، ‌موسسان، مدیران و کارکنان یا افراد وابسته آنان است.


تبصره ۲- شبکه موضوع ماده (۴) با داشتن سایر شرایط، از حکم لزوم تاسیس تشکل توسط جمعی از اشخاص‏ حقیقی و تشکل محلی موضوع ماده (۲۱) با داشتن سایر شرایط از حکم لزوم دریافت پروانه فعالیت و ثبت تشکل مستثنی هستند.


تبصره ۳- نهادهای عمومی ‏غیردولتی، اتاق­ها و تشکل­های اقتصادی، تعاونی‌ها، سازمان‌های صنفی و حرفه‏ای، احزاب و تشکل‏های ‏سیاسی،‌ کانون‏ها و سازمان‌های ‏دانشجویی و دانش‌‏آموزی، سازمان‏های کارگری و کارفرمایی فعال در دانشگاه‏ها، مدارس و کارخانجات، انجمن‌های علمی،‌ مؤسسات فرهنگی، هنری و ادبی، هیئت‌های مذهبی،‌ باشگاه‌های ورزشی،‌ مراکز ترک اعتیاد، مؤسسات تجاری و انتفاعی و موسسات موضوع بندهای (۱) تا (۱۲) ماده (۲۶) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت – مصوب ۱۳۸۰- مصداق تشکل نبوده و از شمول این آیین­نامه خارج هستند.


ماده ۳- محدوده جغرافیایی فعالیت هر تشکل،‏ یکی از سطوح ملی، منطقه‏ای، استانی، شهرستانی یا بین‌‏المللی است.


تبصره ۱- سطح‏ منطقه‏ای حداقل‏ دو و حداکثر پنج استان است و سطح بین‏المللی به ‏خارج از مرزهای ‏ایران گسترش‏ دارد.


تبصره ۲- محدوده جغرافیایی فعالیت تشکل محلی موضوع ماده (۲۱) یک روستا یا محله شهری است.


ماده ۴- تشکل‏هایی‏ که موضوع فعالیت آنها مشترک است درصورت وجود شرایط‏ زیر می‏توانند تقاضای تشکیل شبکه در سطوح‏ ملی ‏یا استانی کنند:


الف- حداقل پنج تشکل باشند.


ب- حداقل دو سال از تاریخ ثبت آنها گذشته باشد.


پ- به وظیفه مندرج در ماده (۳۱) عمل کرده باشند.


تبصره- تشکل‌هایی که در سطح بین‏المللی فعالیت می‏کنند نمی‏توانند تقاضای تشکیل شبکه کنند.


ماده ۵- نهادهای مدنی خارجی که در یکی از کشورهای جهان رسماً به ثبت رسیده‏ و ماهیت اجتماعی دارند می‏توانند درصورت داشتن شرایط مربوط و اخذ پروانه فعالیت با رعایت این آیین­‌نامه و به خصوص مواد (۲۳) و (۲۴) در ایران فعالیت کنند.


ماده ۶- شورای ملی توسعه و حمایت از تشکل‏ها به ‏عنوان مرجع اصلی سیاست‏گذاری و توسعه تشکل‏ها در سه سطح ملی، استانی و شهرستانی تشکیل و دبیرخانه آن به‏ترتیب در وزارت کشور، استانداری‏‌ها و فرمانداری‌‏ها با رعایت قوانین و مقررات مربوط دایر می‌‏شود.


ماده ۷- شورای ملی توسعه و حمایت از تشکل‏ها که در این آیین­نامه “شورای ملی” نامیده می‏شود، مرکب از معاون اجتماعی وزیر کشور به‏ عنوان رییس، نمایندگان وزارتخانه‌‏های تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ورزش و جوانان و دادگستری و سازمان‏های حفاظت محیط زیست و میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و معاونت‏های امور زنان و خانواده و حقوقی رییس‏جمهور و حسب مورد دستگاه یا دستگاه‌های اجرایی ذی‏ربط و چهار نماینده منتخب از تشکل‏های ملی و منطقه‌‏ای است.


تبصره- نحوه انتخاب و مدت عضویت نمایندگان تشکل‏های عضو شورای ملی بر اساس دستورالعمل اجرایی این آیین‏نامه تعیین می‏شود.


ماده ۸- وظایف و اختیارات شورای ملی به شرح زیر است:


الف- تعیین سیاست‏های‏ ترویجی، تشویقی و فرهنگ‏سازی برای تعمیق، ارتقا و نهادینه کردن مشارکت اجتماعی مردم از طریق تشکل‏ها.


ب- هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی به منظور ظرفیت‏سازی، ساماندهی و توانمندسازی برای توسعه تشکل‏ها و نظارت بر آنها.


پ- رسیدگی به اعتراضات تشکل‏‏ها از شوراهای استانی و شهرستانی و دستگاه‏های اجرایی ذی‏ربط.


ت- نظارت ‏بر فعالیت‌ها و عملکرد تشکل‏های ‏ملی و منطقه‏ای و بررسی و اعلام ‏نظر در مورد تخلف‏ها و گزارش‌های رسیده از عملکرد تشکل‌ها.


ث- اعلام نظر و تصمیم‏گیری در مورد صدور پروانه فعالیت برای تشکل‌های ملی و منطقه‏ای و شبکه‏های موضوع ماده (۴).


ج- نظارت بر حسن اجرای مفاد این آیین­نامه در سطح کشور.


تبصره- مصوبات شورای ملی با تایید وزیر کشور در حدود وظایف موضوع این ماده و رعایت قوانین و مقررات مربوط ابلاغ می‌شود و دبیر شورای ملی، مسئولیت ابلاغ، پیگیری و نظارت بر حسن اجرای مصوبات و ارایه گزارش به شورای ملی را برعهده دارد.


ماده ۹- شورای ‏استانی توسعه و حمایت از تشکل‏ها که در این آیین‌­نامه “شورای استانی” نامیده ‏می‏شود، مرکب‏ از معاون ذی­ربط استاندار به‏ عنوان رییس، نمایندگان ادارات ‏کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ورزش و جوانان، حفاظت ‏محیط‌‏زیست و میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان و دستگاه یا دستگاه‏های تخصصی استانی حسب مورد و دو نماینده منتخب از تشکل‏های استانی است.


ماده ۱۰- وظایف و اختیارات شورای استانی به شرح زیر است:


الف- اجرای مفاد این آیین­نامه در سطح استان.


ب- اجرای مصوبات ابلاغی از سوی شورای ملی.


پ- نظارت‏ بر عملکرد و هماهنگی میان دستگاه‏های اجرایی استانی به‏منظور اجرای این آیین­نامه و مصوبات شورای‏ ملی.


ت- حمایت از مشارکت تشکل‏های استانی در فرآیند توسعه پایدار استان.


ث- اعلام نظر و تصمیم‏گیری در مورد صدور پروانه فعالیت برای تشکل‏های استانی.


ج- بررسی و تصمیم‏گیری در مورد گزارش‌های ارایه‏شده از سوی دبیرخانه شورای ‏استانی درباره عملکرد یا تخلفات تشکل‏های استانی.


چ- تعامل با دستگاه‌های اجرایی استان درخصوص نحوه واگذاری امور اجتماعی قابل واگذاری استان.


ح- تعیین سیاست‏های حمایتی برای توان‏افزایی و توسعه کمی و کیفی تشکل‏های استانی.


خ- ارایه گزارش موردی و سالانه از وضعیت کمی وکیفی توسعه تشکل‏های استانی، شهرستانی و محلی به شورای ‏ملی.


ماده ۱۱- شورای شهرستانی توسعه و حمایت از ‏تشکل‏ها که ‏ در این آیین­نامه شورای شهرستانی نامیده ‏می‏شود، مرکب ‏از فرماندار به‏عنوان رییس، نمایندگان ادارات تعاون، کار و رفاه اجتماعی،


ورزش و جوانان، حفاظت‏ محیط‏ زیست و میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان و دستگاه یا دستگاه‏های تخصصی شهرستانی حسب مورد و دو نماینده منتخب از تشکل‏های شهرستانی است.


ماده ۱۲- وظایف و اختیارات شورای شهرستانی به شرح زیر است:


الف- اجرای مفاد این آیین­نامه در سطح شهرستان.


ب- اجرای مصوبات ابلاغی از سوی شورای‏ ملی و شورای‏ استانی ‏مربوط.


پ- نظارت بر عملکرد و هماهنگی میان دستگاه‏های اجرایی شهرستانی به‏منظور اجرای این آیین­‌نامه و مصوبات شورای ملی و شورای استانی مربوط.


ت- حمایت از مشارکت تشکل‏های شهرستانی در فرآیند توسعه پایدار شهرستان.


ث- اعلام نظر و تصمیم‏گیری در مورد صدور پروانه فعالیت برای تشکل‏های شهرستانی.


ج- بررسی و تصمیم‏گیری در مورد گزارش‌های ارایه‏شده از سوی دبیرخانه شورای شهرستانی در باره عملکرد یا تخلفات تشکل‏های شهرستانی.


چ- تعامل با دستگاه‌های اجرایی شهرستان درخصوص نحوه واگذاری امور اجتماعی قابل واگذاری شهرستان.


ح- تعیین سیاست‏های حمایتی برای توان‏افزایی و توسعه کمی و کیفی تشکل‏های شهرستانی.


خ- ارایه گزارش موردی و سالانه  از وضعیت کمی و کیفی توسعه تشکل‏های شهرستانی و محلی به شورای ملی و شورای استانی مربوط.


ماده ۱۳- انتخاب نمایندگان تشکل‏ها برای عضویت در شوراهای استانی و شهرستانی، بر اساس دستورالعمل مصوب شورای ملی صورت می‏ گیرد.


ماده ۱۴- درخواست تاسیس تشکل‏ها متناسب با محدوده مورد نظر برای فعالیت به دبیرخانه شورای ذی‏ربط ارایه می‏شود و دبیرخانه شوراهای ملی، استانی و شهرستانی موظفند


ظرف یک ماه از تاریخ دریافت درخواست تاسیس تشکل، نسبت به بررسی درخواست اقدام و در صورتی که درخواست ارایه‏شده مغایرتی با شرایط تاسیس تشکل در چارچوب مفاد این آیین­نامه، نداشته باشد اجازه تاسیس تشکل را صادر کنند.


تبصره ۱- اجازه تاسیس صرفاً به معنای موافقت اولیه و موقت با درخواست صدور پروانه تشکل و طی مراحل دریافت پروانه فعالیت است و پروانه فعالیت محسوب نمی‏شود.


تبصره ۲- جوانان متقاضی تاسیس تشکل می‏توانند درخواست خود را برای بررسی و صدور اجازه تاسیس تشکل با رعایت ترتیبات مقرر در این ماده به وزارت ورزش و جوانان ارایه کنند.


ماده ۱۵- پس از صدور اجازه تاسیس تشکل، هیئت موسس آن باید ظرف یک ماه مطابق اساسنامه خود نسبت به استقرار ارکان تشکل اقدام و اساسنامه و صورتجلسه مربوط به استقرار ارکان را تنظیم و برای تایید به دبیرخانه شورای ذی‏ربط ارائه کند.


ماده ۱۶- اساسنامه تشکل باید دارای موارد زیر باشد:


الف- نام و عنوان و درصورت داشتن، عنوان اختصاری.


تبصره- عناوینی مانند سازمان که اختصاص به تشکیلات و ساختار دولتی و نهادهای حاکمیتی داشته‏ باشد، نمی‌تواند در نامگذاری تشکل به‏ کار گرفته شود.


ب-  اهداف.


پ- موضوع فعالیت.


ت- مدت فعالیت.


ث- محدوده جغرافیایی و مرکز اصلی فعالیت.


ج- نحوه ایجاد شعب و دفاتر نمایندگی.


چ- ارکان و تشکیلات، نحوه انتخاب، شرح وظایف و اختیارات و مسئولیت‏های آنها.


ح- نحوه تعیین صاحبان امضای مجاز.


خ- نحوه تغییر و تجدید نظر در مواد اساسنامه.


د- نحوه ارائه گزارش مالی و اجرایی به مراجع ذی‌ربط و ذی‌نفعان.


ذ- نحوه اداره تشکل.


ر- میزان سرمایه اولیه.


ز- دوره‏ زمانی تشکیل جلسات شورای‏ عمومی و شورای ‏مرکزی ‏تشکل.


س- نحوه تامین منابع مالی تشکل.


ش- نحوه انحلال.


ص- مشخص ساختن وضعیت دارایی‏ها پس از انحلال.


ماده ۱۷- هیئت موسس،‌ شورای مرکزی، دبیر یا عناوین معادل طبق اساسنامه تشکل، باید دارای شرایط عمومی زیر باشند:


الف- داشتن حداقل هجده سال سن تمام.


ب- تابعیت جمهوری اسلامی ایران.


پ- التزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.


ت- عدم وابستگی به احزاب، سازمان‏ها وگروه‏های غیرقانونی.


ث- نداشتن محرومیت از حقوق اجتماعی به موجب حکم دادگاه.


تبصره – هیئت موسس تشکل باید دارای حداقل پنج عضو باشد.


ماده ۱۸- دبیرخانه شورای ذی‏ربط موظف است اقدامات اجرایی لازم را در زمان معین و


در چارچوب این آیین­نامه و دستورالعمل اجرایی آن انجام دهد.


ماده ۱۹- پروانه فعالیت تشکل‏هایی که درخواست فعالیت در سطح ملی یا منطقه‏ای دارند در صورتی که اهداف و موضوع فعالیت‏شان به تشخیص شورای ملی از ماهیت ملی یا منطقه‏ای برخوردار باشد و توانایی آنها برای فعالیت در سطح مورد درخواست برای شورا احراز شود به طور موقت برای مدت دو سال صادر می‏شود و در صورتی که طی این مدت تشکل‏های ملی در بیش از پنج استان و تشکل‏های منطقه‏ای در بیش از یک استان فعالیت داشته باشند پروانه آنها به صورت چهارساله صادر شده و در غیر این صورت به تشکل استانی تبدیل می‌شوند.


ماده ۲۰- از تاریخ لازم‏الاجرا شدن این آیین­نامه، پروانه فعالیت تشکل‏ها در دبیرخانه شوراهای ملی، استانی و شهرستانی صادر و عیناً جهت ثبت رسمی به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور ارسال می‌شود.


تبصره – روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران موظف است پس از اعلام دبیرخانه شوراهای ملی، استانی و شهرستانی، درخصوص انتشار آگهی ثبت و تغییرات تشکل‌‏ها اقدام کند.


ماده ۲۱- تقاضای ایجاد تشکل‏های محلی که توسط حداقل سه نفر از اهالی بالای هجده سال ارایه می‌شود برای ثبت اطلاعات به بخشداری محل فعالیت ارایه می‏‌شود.


ماده ۲۲– بخشداری‏ها موظفند پس از دریافت تقاضای ایجاد تشکل محلی نسبت به ثبت مشخصات فردی اعضا، ‌موضوع فعالیت و نشانی محل فعالیت اقدام و پس از ثبت اطلاعات، تشکل ­یادشده می‌تواند فعالیت خود را آغاز کند.


ماده ۲۳- به ‏منظور تصمیم‏گیری و نظارت بر فعالیت تشکل‌های بین‏المللی موضوع ماده (۳)


و نهادهای مدنی خارجی موضوع ماده (۵) کارگروهی مرکب از معاون وزارت کشور (رییس) و نمایندگان‏ وزارت‏ امور خارجه، وزارت‏ اطلاعات و حسب ‏مورد دستگاه‏ تخصصی‏ مربوط تشکیل ‏می‌شود.


ماده ۲۴- وظایف‏کارگروه‏ موضوع ‏ماده (۲۳) به‏ شرح زیر است:


الف- بررسی ‏و تصمیم‏گیری در مورد صدور پروانه ‏فعالیت برای ‏انجمن‌های دوستی که تقاضای فعالیت برای توسعه روابط دوستانه بین ملت ایران با یک کشور خارجی در چارچوب دیپلماسی عمومی را دارند، اجازه و نحوه فعالیت سایر تشکل‏های ‏بین‏المللی موضوع ماده (۳) و فعالیت تشکل‌های متقاضی فعالیت در حوزه اتباع ‏بیگانه.


ب- بررسی و صدور مجوز درخصوص فعالیت مشترک تشکل‏ها با دولت‌ها، سفارت‌خانه‌ها یا نهادهای مدنی خارجی موضوع ماده (۵)، دریافت هرگونه کمک یا عقد قرارداد با دولت‌ها،


سفارتخانه‌ها و نهادهای ‏مدنی خارجی موضوع ماده (۵) و سایر نهادهای ‏بین‌المللی و دایر کردن شعبه و دفتر نمایندگی در خارج از کشور.


پ- بررسی و صدور مجوز در خصوص فعالیت نهادهای مدنی خارجی موضوع ماده (۵).


ت- نظارت ‏بر فعالیت تشکل‏ها و نهادهای موضوع ماده (۲۳) و اعلام نظر در مورد تخلفات و گزارش‏های رسیده از عملکرد آنها.


تبصره ۱- انجمن‌های دوستی موضوع این ماده تنها می‌توانند در یک کشور فعالیت کنند و اعضای آنها نیز تنها می‌توانند در یک انجمن، مسئولیت اصلی و رسمی داشته باشند.


تبصره ۲- تشکل‏های بین‏‌المللی موضوع ماده (۳) و همچنین سایر تشکل‏هایی که خواستار فعالیت موردی در سطح بین‏المللی هستند برای انجام اقدامات موضوع بند (ب) این ماده باید پس‏ از ارایه درخواست و دریافت مجوز مربوط اقدام‏ کنند.


ماده ۲۵- نحوه حضور و عضویت تشکل­ها در مجامع بین­المللی، برقراری ارتباط با سفارتخانه­ها یا آژانس­های وابسته به سازمان ملل متحد، فعالیت با آژانس­های وابسته به سازمان ملل متحد با دعوت از شخصیت­های خارجی و چگونگی اطلاع­رسانی در این موارد به مراجع مربوط، در دستورالعمل اجرایی این آیین­نامه تعیین می­شود.


ماده ۲۶- درصورت تخلف تشکل‏های موضوع ماده (۲۳) از انجام تکالیف مربوط به اطلاع‏رسانی و دریافت مجوز از کارگروه ‏موضوع‏ ماده (۲۳) یا انجام فعالیت در یک کشور بدون دریافت مجوز، کارگروه مذکور رسیدگی کرده و پس‏ از استماع دفاعیه تشکل، حسب‏ اقتضا و متناسب با تخلف، به‏ ‏شرح‏ زیر صدور رای می‏کند:


۱- تذکر کتبی ‏و درج در پرونده با تعیین ‏مهلت برای ‏اصلاح ‏وضعیت ‏تشکل.


۲- تعلیق موقت پروانه فعالیت تشکل حداکثر به مدت سه ماه.


۳- درخواست انحلال تشکل متخلف از دادگاه صالح.


تبصره – کارگروه ‏مذکور موظف‏ است در زمان ‏رسیدگی، ازتشکل ذی‏نفع برای‏حضور درجلسه و ارایه دفاعیات دعوت‏کند.


ماده ۲۷- نهاد‏های مدنی خارجی موضوع ماده (۵) برای فعالیت در ایران باید مدارک زیر را به کارگروه ‏موضوع‏ ماده (۲۳) ارایه و موافقت کارگروه مذکور را تحصیل کنند:


الف- درخواست کتبی با تعیین محدوده زمانی و مکانی حضور و فعالیت در ایران.


ب- اساسنامه و آگهی ثبت و ترجمه رسمی آن.


پ- موضوع فعالیت مورد نظر.


ماده ۲۸- کارگروه ‏موضوع‏ ماده (۲۳) پس‏ از دریافت مدارک موضوع ماده (۲۷) نسبت ‏به بررسی درخواست اقدام و ضمن احراز غیردولتی، غیرانتفاعی و غیرسیاسی بودن درخواست‏دهنده و عدم مغایرت فعالیت‌ اعلام‏شده با قوانین و مقررات ایران تصمیم‌‏گیری می‏کند.


ماده ۲۹- تشکل‏ها پس از دریافت پروانه فعالیت و ثبت آن، از حقوق زیر برخوردار می‏شوند:


الف- مشاوره، اظهارنظر و ارایه پیشنهاد راهکارها به دستگاه‏های اجرایی متناسب با تخصص و موضوع فعالیت تشکل.


ب- دیده‏بانی و نظارت بر عملکرد سایر بخش‏های جامعه در زمینه فعالیت تخصصی خود.


پ- ارایه خدمات اجتماعی حسب تخصص و حوزه فعالیت.


ت- مشارکت در اجرای برنامه‏‌ها و پروژه‌‏های دستگاه‏های اجرایی، بخش خصوصی و سازمان‏های بین‏المللی مورد تایید کارگروه ‏موضوع‏ ماده (۲۳) و سایر دستگاه‏های ذی‏ربط از طریق تفاهم یا عقد قرارداد با آنها.


ث- عقد تفاهم‌نامه و قرارداد همکاری با اشخاص حقیقی و حقوقی اعم ‏از دولتی و غیردولتی داخل ‏و خارج مطابق قوانین و مقررات‏ جاری‏ کشور.


ج- برگزاری اجتماعات و راهپیمایی‏ها در جهت تحقق اهداف تشکل پس از کسب مجوز از مراجع قانونی مربوط.


چ- ارایه خدمات آموزشی و انتشار نشریه و ایجاد پایگاه اینترنتی و استفاده از سایر ابزارهای اطلاع‏رسانی و محصولات فرهنگی، آموزشی و پژوهشی با رعایت قوانین و مقررات مربوط.


ح- دادخواهی در مراجع قضایی، مطابق قانون آیین دادرسی کیفری و سایر قوانین مربوط.


ماده ۳۰- تشکل موظف است منابع تامین هزینه‌های خود را با رعایت ضوابط این آیین­نامه در اساسنامه تعیین کند.


ماده ۳۱- تشکل موظف است دریافت‏ها و پرداخت‏های خود را از طریق حساب بانکی صورت دهد و عملکرد مالی خود را در دفاتر مالی مربوط ثبت کند.


ماده ۳۲- تقسیم اموال و مازاد درآمد تشکل در میان مؤسسان، اعضا و مدیران قبل از انحلال ممنوع است.


ماده ۳۳- تشکل موظف است امکان دسترسی بازرسان دبیرخانه شورای ذی‏ربط را به اطلاعات و اسناد خود در حضور نماینده تشکل و صرفاً در محل دفتر تشکل فراهم کند.


ماده ۳۴- در صورتی ‏که دبیرخانه شوراهای ملی، استانی و یا شهرستانی راسأ یا از طریق دستگاه‏های اجرایی تخصصی، تخلفات و یا خروج از شرایط تاسیس تشکل را احراز کند گزارش مستند مربوط را به شورای ذی‏ربط ارایه می‌کند و این شورا پس از بررسی مدارک و مستندات ارایه‏شده و پس از استماع دفاعیه تشکل، حسب اقتضا و متناسب با تخلف، به شرح زیر صدور رای می‌کند:


۱- تذکر کتبی و درج در پرونده با تعیین مهلت برای اصلاح وضعیت تشکل.


۲- تعلیق موقت پروانه فعالیت تشکل حداکثر به مدت سه ماه.


۳- درخواست انحلال تشکل متخلف توسط شورای ملی از دادگاه صالح.


تبصره ۱- تشکل‏ها می‌توانند مراتب اعتراض خود را از تصمیم شورای شهرستان به شورای استان و از تصمیم شورای استان به شورای ملی ارایه کنند.


تبصره ۲- دبیرخانه شورای ذی‏ربط موظف است در زمان رسیدگی به گزارش تخلف یا شکایت، از تشکل ذی‏نفع برای حضور در جلسه و ارایه دفاعیات دعوت به عمل آورد.


ماده ۳۵- دستگاه‌های‏ اجرایی موظفند به ‏منظور تحقق اهداف این آیین­نامه و کمک به توسعه مشارکت ‏تشکل‏ها در امور اجتماعی، نسبت به شناسایی و واگذاری تصدی‌ها و فعالیت‏های اجتماعی قابل واگذاری دستگاه متبوع به تشکل‏ها مطابق قوانین و مقررات مربوط اقدام کنند.


ماده ۳۶- انحلال تشکل به دو شکل زیر صورت می‌‏پذیرد:


الف- انحلال اختیاری طبق شرایط مقرر در اساسنامه.


ب – انحلال اجباری در صورت رأی دادگاه صالح یا عدم امکان تطبیق وضعیت تشکل موضوع ماده (۳۹).


ماده ۳۷- کلیه تشکل‏هایی که قبل از لازم‏الاجراشدن این آیین­ نامه تاسیس شده‌اند، ظرف دو سال از تاریخ لازم‏الاجراشدن این آیین ­نامه باید نسبت به تطبیق وضعیت خود با این آیین ­نامه اقدام کنند.


ماده ۳۸- از تاریخ لازم‏الاجرا شدن این آیین­نامه، تشکل‏هایی که به‏‏عنوان موسسات موضوع بند (۱۳) ماده (۲۶) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت قصد فعالیت در زمینه‏ های تصریح ‏شده در ماده واحده لایحه قانونی راجع به تشکیل سازمان بهزیستی کشور – مصوب ۱۳۵۹- دارند در چارچوب احکام این آیین­نامه از سازمان بهزیستی کشور پروانه فعالیت دریافت می‏‌کنند و به ثبت می‏‌رسند.


ماده ۳۹- دستورالعمل اجرایی این آیین­نامه ظرف شش ماه از تاریخ لازم­الاجراشدن آن توسط وزارت کشور با همکاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، وزارت ورزش و جوانان وسازمان حفاظت محیط زیست تهیه و ابلاغ می‌‏شود.


اسحاق جهانگیری معاون اول رییس­ جمهور این آیین نامه را در تاریخ ۶/۶/ ۱۳۹۵ برای اجرا به وزارت کشور- وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی – وزارت ورزش و جوانان -وزارت دادگستری- سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری – سازمان حفاظت محیط زیست  و معاونت رییس جمهور در امور زنان و خانواده ابلاغ کرده است.



منبع:ایلنا

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس

۰۰

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس