تاریخ انتشار: ۱۵ آبا ۱۳۹۴
* محمد كيانوش راد

برجام لزوما به مفهوم تبعیت و سازش با غرب نیست اما مساله اساسی آن است که ایران در مذاکرات چه چیزی به دست آورده و چه چیزی از دست داده است. مجموعه مولفه‌هایی که در تصمیم‌گیری سیاست خارجی ایران باید مورد ملاحظه قرار بگیرد، منافع ملی است. منافع ملی را باید نخست با متغیرهای گوناگونی […]

برجام لزوما به مفهوم تبعیت و سازش با غرب نیست اما مساله اساسی آن است که ایران در مذاکرات چه چیزی به دست آورده و چه چیزی از دست داده است. مجموعه مولفه‌هایی که در تصمیم‌گیری سیاست خارجی ایران باید مورد ملاحظه قرار بگیرد، منافع ملی است. منافع ملی را باید نخست با متغیرهای گوناگونی مورد شناسایی قرار داد. چه بسا دفاع از یک ملت مظلوم همچون فلسطین به عنوان بخشی از منافع باید تلقی شود؛ زیرا منافع را صرفا در متغیرهای مادی نمی‌توان دید اما افزون بر این همه، باید گفت که اگرچه مذاکره با غرب جهت دستیابی حقوق حقه ملت ایران در راستای برجام با تاخیر و صرفا هزینه‌هایی همراه بوده است اما رفتار دستگاه سیاست خارجی کشورمان به راستی عملگرایانه بوده است. امروز فروپاشی نظام دوقطبی و تغییرات در روابط بین‌الملل بخصوص مسائل اقتصادی، زمینه‌ساز روابط متقابل میان ملت‌ها شده است. به همین دلیل باید توجه کرد گاه وابستگی‌های متقابل میان کشورها می‌تواند تضمینی جهت افزایش امنیت ملی آن کشورها نیز تلقی شود. در موضوع مذاکره با ایالات متحده البته بدیهی است پرونده هسته‌ای ایران مساله‌ای جداگانه بوده و همچنان خواهد بود اما عادی‌سازی روابط با کشورهای دیگر نه‌تنها اشکالی ندارد بلکه در شرایط جدید باید با هوشمندی و دقت در جهت حفظ منافع ملی از آن جانبداری کرد. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، چارچوب‌های سیاست خارجی کشور را نیز روشن کرده است. هراس از مذاکره و فرار از گفت‌وگو و تعامل تنها به کشورهایی توصیه شده است که یا از ضعف مفرط در دستگاه دیپلماسی و قدرت ملی برخوردار هستند یا با نگاهی صرفا ایدئولوژیک و بدون در نظر گرفتن آینده ملموس مادی و معنوی سعی در حرکت در چارچوب نظام ایدئولوژیک خود را دارند. لازم به ذکر است که نظام‌های صرفا ایدئولوژیک، کارآمدی خود را در عرصه روابط بین‌الملل سال‌هاست که از دست داده‌اند. جمهوری اسلامی ایران اما عملا تاکنون از سیاست‌های واقع‌گرایانه و نه ایده‌آلیستی در نهایت استفاده کرده است. البته‌سازوکارهای انجام هر گونه گفت‌وگو و تغییر در سیاست‌های کلان کشور نیز در چارچوب‌های قانون اساسی روشن و مشخص است؛ به همین دلیل همان‌گونه که در جوامع غربی نظرات مختلف وجود دارد، در جامعه ایران نیز به همین ترتیب است و مساله اصلی پیگیری و به کرسی نشاندن سیاست‌ها بر اساس منافع ملی در چارچوب‌های قانونی مبتنی بر رای مردم است.

۰۰

برچسب ها: برچسب‌ها,
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس