تاریخ انتشار: ۱۰ مهر ۱۳۹۴

اسفندماه، ۴۷ سناتور آمریکایی (یعنی تقریباً نیمی از مجلس سِنا)، نامه‌ای به مقامات ایران نوشتند که در آن رسماُ اعلام کردند که دولت بعدی ایالات متحده – به دلایل حقوقی‌ای که برشمرده بودند – به توافق هسته‌ای پایبند نخواهد ماند و هرآنچه دولت اوباما با دولت ایران منعقد می‌کند با چرخش یک قلم باطل خواهد کرد.

در آن زمان، دکتر ظریف، طی نامه‌ٔ کوتاهی که در مقام پاسخ نوشت، چنان استدلال حقوقی آنها را خُرد کرد که بسیاری از رسانه‌های آمریکا تیتر زده بودند «وزیر امور خارجهٔ ایران به قوه مقننهٔ آمریکا درس حقوق می‌دهد»!

در فضای مجازی نیز برخی از کاربران – از جمله طرفداران جمهوریخواهان – در واکنش به آبروریزی سناتورهای خود کمپین راه انداخته و نویسندگان آن نامه را برای «کم آوردن» در مقابل دکتر ظریف سرزنش کرده بودند. حتی در یک مورد، برخی معترضین خوش سلیقه امضاء جمع کرده بوند و از دانشگاه حقوق هاروارد خواسته بودند شهریه‌ٔ سناتور کاتن (بانی اصلی نامه) را به او برگرداند چرا که این دانشگاه معتبر ظاهراً نتوانسته حتی الفبای حقوق اساسی و حقوق بین‌الملل را به او یاد دهد!

در پایان، بازتاب بین‌المللی این تبادل میان دکتر ظریف و سناتورهای آمریکایی در رسانه‌های جهان و همچنین فشار افکار عمومی بر سِنای آمریکا به حدی رسید که بعضی از امضاءکنندگان آن نامه، از جمله سناتور مک‌کین و بسیاری دیگر از آنها که حقوقدان بودند، مدعی شدند که نامه را «نخوانده» امضاء کرده‌‌‌اند! سناتور مک‌کین حتی ادعا کرد که آن روز در واشنگتن طوفان بود و برای فرار از آن، با عجله نامه را نخوانده امضاء کرده و از شهر خارج شده است!

یاد نداریم در آن زمان، هیچ‌یک از نمایندگان مجلس و کسانی که امروز دکتر ظریف را چنین بی پروا متهم به «شکستن عزت کشور» می‌کنند، از او برای این رویارویی عزتمندانه تقدیر کرده باشند!

برچسب ها: برچسب‌ها
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس