تاریخ انتشار: ۱۸ دی ۱۳۹۴

– قدیمی ترین نوشته امام خمینی درباره سیاست به سال ۱۳۰۸ شمسی باز می گردد که او ۲۷ ساله بود: سید روح الله خمینی از اوضاع دوره خود گلایه دارد و از مردمان و فرهنگشان می نالد. “رسول جعفریان” این نوشته را که اصلش به زبان عربی است، در مقاله اش آورده است؛

در این روزگار که روزگار طلایی شمرده می شود[!]، کسب معارف و خواستاری علوم دینی عار در عار است. مردم دسته دسته از این شعار [دین] بیرون رفته، دین شان را بخاطر زخارف دنیوی رها کرده و ایمانشان را برای جلوه های امور طبیعی رها می کنند. آنان دین را کوچک شمرده و دینداران را تحقیر می کنند و برابر اهل شریعت و علم، استکبار جدی می ورزند. آنان حرمت اسلام و قرآن را آشکار و پنهان می شکنند، و قوانین ملعونه ای را برخلاف صریح قرآن وضع کرده و در امر قضاوت، از بیّنات و قسَم ها عدول کرده اند، آنچنان که هر فاسق و نادانی در جای پیامبر صلی الله علیه و آله [برای قضاوت] نشسته و امر حکومت بر مردم را هر پست و اوباشی بر عهده گرفته است… آن هم با این قوانین ساختگی و عقلهای ناقص.

– روزگار نسبت به عالمان و متدینان تنگ گرفته و آنان در این بلادی که اشبه به بلاد کفر شده، جایگاهی ندارند. لباسِ [روحانی] آنان را لباس شهرت و ذلّت تلقی کرده، [گویی] بالاترین از این مذلتی برای افراد فرود نمی آید. این همان زمانی است که اهل بیت از آن خبر داده اند که از اسلام جز اسم و از قرآن جز درس [رسم] آن، چیزی باقی نخواهد ماند…

۰۰

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس