تاریخ انتشار: ۲۳ مرد ۱۳۹۵

موفقیت ورزشی موجب غرور ملی و اعتماد به نفس ملی می شود. شناخت عوامل موثر در موفقیت ورزشی می‌تواند در امر تدوین برنامه‌های ورزشی درجهت توسعه نیروی انسانی با نگاه به عوامل اقتصادی موثر باشد. ورزش ابزار تاثیر گذار در پرورش نیروی انسانی به ویژه برای کشور ایران با جمعیت جوان است. اسناد بالادستی بر […]


موفقیت ورزشی موجب غرور ملی و اعتماد به نفس ملی می شود. شناخت عوامل موثر در موفقیت ورزشی می‌تواند در امر تدوین برنامه‌های ورزشی درجهت توسعه نیروی انسانی با نگاه به عوامل اقتصادی موثر باشد. ورزش ابزار تاثیر گذار در پرورش نیروی انسانی به ویژه برای کشور ایران با جمعیت جوان است. اسناد بالادستی بر ضرورت پرورش نسلی پویا سالم و خلاق، با در هم آمیختن ورزش وتکنولو‍‍ژی برای داشتن دنیایی شایسته تر ، پیشرفته تر و آرام تر تاکید می کنند. بنابراین شناخت عوامل اقتصادی و اجتماعی موثر در موفقیت ورزشی بسیار مهم است.

عواملی وجود دارند که در سطح بین المللی سبب موفقیت ورزشی می شوند، ولی تعیین و اولویت بندی این عوامل بسیار سخت و پیچیده اند. در نوعی از طبقه بندی عملکرد سطح بالا در ورزش را می توان ناشی از ترکیب عواملی همچون وراثت و محیطی دانست که مردم در آن زندگی می کنند. اما وراثت نمی تواند بگوید که چرا آفریقایی های آمریکا عملکرد بهتری در ورزش نسبت به نیجریه ای های آمریکا دارند؟ از سویی عوامل محیطی را می توان در چارچوب شاخص های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تعریف کرد. اما رابطه ی بین سیاست، اقتصاد و عوامل اجتماعی و فرهنگی با ورزش همچنان آشکار و واضح نیست. به طور کلی تلاش برای انجام یک مقایسه فرا ملی در ورزش بر اساس شرایط مالی و اقتصادی می‌تواند چالش بر انگیز باشد. مطالعات مختلف نشان داده اند که موفقیت های ورزشی یا شکست های ورزشی نتیجه چند عامل از جمله منابع مالی و اجتماعی و جمعیت یک کشور می باشند. در تجزیه تحلیل های آماری و نتیجه گیری های اقتصادی از ارتباط بین موفقیت در ورزش و متغیرهایی از جمله درآمد سرانه، جمعیت، ماهیت حکومت و منابع فرهنگی و اجتماعی، مزیت میزبانی و سطح شهرنشینی استفاده می کنند.

جمعیت زیاد پتانسیل قهرمانی را افزایش می‌دهد. هر چند تاثیر جمعیت بر موفقیت ورزشی شک و تردید وجود دارد زیرا هند با بیشترین جمعیت کشوری موفق در بازی‌های المپیک نیست و بنگلادش نمونه دیگری از این کشورهاست. فرض بر این است کشورهای با جمعیت نسبتا بزرگتر به ارائه وسیع‌تری از ورزشکاران به رقابت بپردازند به طور کلی تاثیر یک جمعیت بزرگ ممکن است تنها برای کشورهای نسبتا ثروتمند که قادر به تخصیص منابع اضافی به توسعه ورزش می‌پردازند، مهم باشد در سایر کشورها تخصیص سرمایه برای این کشورها امکان پذیر نخواهد بود.

درآمد بالاتر اجازه می دهد تا یک کشور به تخصص در ورزش به آموزش بهتر به ورزشکاران و به مراقبت های بهتر پزشکی به ورزشکاران حرفه ای بیشتری دست پیدا کنند.در تاریخ بازی های المپیک کشورهای ثروتمند در بسیاری از رویدادها بیش از کشورهای درحال توسعه دارای موفقیت بوده اند. بهترین پیش بینی کننده از موفقیت ورزشی به درآمد سرانه مربوط می شود زیرا توسط درآمد سرانه اندازه گیری منابع در دسترس برای آموزش ورزشکاران، ساخت و حفظ امکانات ورزشی و توسعه آموزش بهترین عامل است.اهمیت به ورزش در جامعه مهم است این مهم بودن برنامه بودجه را تحت تاثیر قرار می دهد و دولت برای ارائه پول برای ورزشکاران و امکانات ورزشی و انتخاب ورزشکاران بالقوه با توجه به منابع و محدودیت های کشور روبه روست. اما همیشه عملکرد ورزشی بطور مستقیم وابسته به منابع مالی نیست زیرا به طور مثال کشور آفریقای جنوبی از نظر درآمدی در سطح خیلی خوبی قرار دارد اما در عملکرد ورزشی چندان موفق نیست. یا کشور قطر از درآمد سرانه بسیاری بالایی برخوردار است اما علیرغم اراده سیاسی کافی و پرداخت های زیاد برای تغییر تابعیت برترین ورزشکاران دنیا اما موفقیت قابل توجهی حتی در بازی های آسیایی نیز نمی تواند کسب کنند.

در کشور قطر بهترین امکانات و تجهیزات ورزشی مهیا شده است و با پرداخت قابل توجه بهترین مربیان ورزشی را جذب کرده اند و در صحنه دیپلماسی ورزشی با رشوه دادن های متعدد رای مقامات ورزشی بعضا فاسد همراه می کنند اما بدلیل فقدان نیروی جوان با استعداد موفقیت ورزشی قابل توجه و مستمر برای این کشور غیر ممکن خواهد بود.

بررسی شاخص توسعه یافتگی کشورها طی دوره بازی های المپیک نشان می‌دهد که تمام کشورهای با توسعه بالا و اکثر کشورهای با توسعه میانی کشورهای موفق در تمام دوره‌های مورد بررسی بوده اند و در بیشتر دوره های المپیک مدال کسب کرده اند. در حالی که اکثر کشورهای با توسعه پایین حتی در یک دوره موفقیت ورزشی را از آن خود نکرده‌اند.

عامل دیگر میزبانی است. این کمک می کند که کشورهای میزبان تعداد بیشتری ورزشکار و حمایت فراوان در طول بازی داشته باشند.به کشور میزبان اجازه داده می شود که در تمامی وقایع شرکت کند و علاوه بر این رسانه ها توجه بیشتری بر ورزشکاران میزبان می کنند. به نظر می­رسد کشور­هایی که میزبان هستند نسبت به بازی های قبل موفق ترند. سهم مدال­‌های کره در بازی های ۱۹۸۸ وقتی که میزبان بود نسبت به سال ۱۹۸۴ دو برابر شد. استرالیا نیز به مراتب نسبت به سال ۱۹۹۶ بهتر بازی کرد و یونان نسبت به سال ۲۰۰۰ مدال هایش دو برابر شد.

صرف نظر از شرایط مالی و داخلی چند کشور توانستند از طریق تخصیص استراتژیک در ورزش ها مزیت نسبی داشته باشند. بعضی از کشور ها مدال های زیادی در بعضی از رشته ها مانند شنا و ژیمناستیک دارند. در بعضی جوامع پتانسیل های بومی استعدادهای فردی را در بیشتر ورزش های بومی هدایت می کند. نمونه هایی را می توان نام برد که در آنها نشان داده می شود که چگونه پتانسیل های محلی موجب ترویج نوعی خاصی از ورزش شده اند. برای مثال در هند تمایل به ترویج کریکت بر خلاف ورزش های میدانی دیگر اهمیت دارد یا دومیدانی در کنیا ، شمشیربازی در آلمان ،کشتی در ایران به عملکرد ورزشی کمک می کند. این استدلال در توضیح موفقیت کنیا در دوی ماراتن استفاده شد و نشان داده شد حتی کشورهایی که دارای ارتفاع و وضعیت آب­وهوایی مشابه به کنیا بوده است موفق نیستند.

با در نظر گرفتن مطالب فوق در یک جمع‌بندی می‌توان اظهار کرد درجه توسعه یافتگی، شرایط اقتصادی و درآمد سرانه، جمعیت جوان و مستعد در زمره مهمترین عوامل موثر در موفقیت ورزشی در میادین ورزشی بین المللی هستند و علاوه بر این عناصری همچون وراثت، دیپلماسی ورزشی، تعداد شرکت کننده نیز بدون تاثیر نیستند اما تاثیر این عناصر دائمی و قطعی نیست و تحت شرایطی ممکن است موثر باشند.

*پژوهشگر اقتصادی



منبع:اقتصادنیوز

۰۰

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس