تاریخ انتشار: ۱۰ مرد ۱۳۹۵

[ad_1]   سعید لیلاز در اعتماد نوشت: این روزها سازهای مخالفی در انتقاد به ائتلاف اصلاح‌طلبان با نیروهای حامی دولت کوک می‌شود، در وهله نخست، ائتلاف اصلاح‌طلبان با حامیان دولت صرف نظر از اینکه درست یا غلط بود گریزناپذیر بود. برمبنای همه تجربیاتی که از گذشته داشتیم و بر مبنای آرایش نیروهای سیاسی […]

[ad_1]

  سعید لیلاز در اعتماد نوشت:

این روزها سازهای مخالفی در انتقاد به ائتلاف اصلاح‌طلبان با نیروهای حامی
دولت کوک می‌شود، در وهله نخست، ائتلاف اصلاح‌طلبان با حامیان دولت صرف نظر
از اینکه درست یا غلط بود گریزناپذیر بود. برمبنای همه تجربیاتی که از
گذشته داشتیم و بر مبنای آرایش نیروهای سیاسی و اجتماعی حال حاضر در ایران
از این ائتلاف گریزی نداشتیم و کاملا هم از آن نتیجه گرفتیم. بنده بین
اصلاح‌طلبان و حامیان دولت هیچ تمایزی نمی‌توانم قایل شوم. اینکه گروهی
خودشان را حامی دولت غیراصلاح‌طلب می‌دانند به خودشان مربوط است اما
اصلاح‌طلبان همه حامی دولت هستند. اگر در جایی این همپوشانی وجود نمی‌داشت
می‌توانستیم این تفکیک را بپذیریم. یعنی اگر اصلاح‌طلب غیر حامی دولت
داشتیم این تفکیک را می‌پذیرفتیم اما دست کم از جنبه اصلاح‌طلب‌ها می‌توانم
بگویم قویا از دولت حمایت می‌کنند. رفتارهایی که در مجلس می‌بینیم از نظر
انسجام هنوز معجزه آساست. اگر عملکرد یا آرایش نیروهای سیاسی در مجلس دهم
را با مجلس ششم که یکی از جدی‌ترین طرفداران دولت اصلاحات بود مقایسه کنید،
می‌بینید این عملکرد در قبال دولت مثبت‌تر است. بنابراین نباید در دیدن
شکاف‌ها و انشقاق‌ها اغراق کرد.

هیچ کس از جمله شخص آقای روحانی از
مجلس دهم انتظار ندارد که به صورت چشم و گوش بسته و بدون قید و شرط از دولت
حمایت کنند. ما از جمله لیست امید و از جمله اصلاح‌طلبان از دولت به عنوان
یک شاکله سیاسی بی‌قید و شرط و قویا حمایت می‌کنیم اما این حق را برای
خودمان می‌دانیم و این را بخشی از اصلاح‌طلبی می‌دانیم که باید بتوانیم
عملکرد تک‌تک وزارتخانه‌ها و اجزای دولت را در چارچوب مباحث کارشناسی نقد
کنیم. هیچ کدام از اینها نافی هم نیستند و نباید این دو را خلط کرد.
بنابراین روش اصلاح‌طلبان انتقاد از عملکرد تک‌تک وزارتخانه‌ها و
دستگاه‌های دولتی در حوزه اجرایی و اقتصادی و کارشناسی در عین حمایت سیاسی
کامل از ماهیت و عملکرد دولت یازدهم است.

با این همه گاهی ادعاهایی
مبنی بر عبور اصلاح‌طلبان از آقای روحانی شنیده می‌شود. باید بگویم نیروهای
اصلاح‌طلب که تبلورشان در چهره‌هایی مانند حسن آقای خمینی و سیدمحمدخاتمی و
اکبر هاشمی‌رفسنجانی یا در احزابی مانند کارگزاران سازندگی، صدای ملت و…
دیده می‌شود و همین‌طور نیروهای اصلی که در مجلس وجود دارند به عنوان
نیروهای اصلاح‌طلب هیچ کدام با دولت آقای روحانی زاویه‌ای ندارند و
کاندیدایی هم جز ایشان نخواهند داشت. طرح کاندیدای متفاوت اصلاح‌طلبان برای
انتخابات ٩۶ تاکتیک رسانه‌ای جناح مقابل برای تضعیف و ایجاد شکاف دربین
اصلاح‌طلبان و حامیان دولت است. اما این تاکتیک در گذشته به جمع‌بندی
نرسیده و تا زمانی که شرایط عینی هم از نظر فشار بیرونی بر جمع اصلاح‌طلبان
ادامه داشته باشد به نتیجه نخواهد رسید. بنابراین تاکید می‌کنم کوچک‌ترین
بحثی در بین اصلاح‌طلبان درباره عبور از روحانی وجود ندارد. در اواخر دوره
اول ریاست‌جمهوری آقای خاتمی هم بحث عبور از خاتمی مطرح شد. آن بحث هم از
طریق نیروهای بیرون از جبهه اصلاحات و در واقع رقبای اصلاحات و برخی عناصر
بسیار کوچک تندرو در میان اصلاح‌طلبان که می‌شود آنها را نادیده گرفت، مطرح
شد. به هر حال تا الان چه در حزب کارگزاران و چه در شاکله سیاسی
اصلاح‌طلبان کوچک‌ترین بحثی درباره معرفی کاندیدایی غیر از آقای روحانی در
انتخابات ٩۶ وجود نداشته و وجود هم نخواهد داشت.

این را هم باید
یادآوری کنم با توجه به اینکه اصلاح‌طلبی یک طیف است و نه یک حزب سیاسی،
بعد از تجربیات تلخ ١٣٨۴ و همین‌طور رویدادهای تلخ‌تر سال ٨٨ ما
اصلاح‌طلبان انسجامی داشته‌ایم که این انسجام ضامن موفقیت‌های‌مان تا الان
بوده است و در دو فرآیند سیاسی بسیار مهم و تاریخ ساز برای تمدن و ملت
ایران کارکرد داشته است. از آنجایی که آن شرایط عینی همچنان برقرار است فکر
می‌کنم این انسجامی که به شکل معجزه آسایی در این طیف گسترده سیاسی تا
الان وجود داشته همچنان برقرار بماند و دست کم تا پایان دولت دوم آقای
روحانی و تا اواخر دهه جاری خورشیدی این انسجام به لحاظ سیاسی ادامه خواهد
یافت.

[ad_2]

منبع:عصر ایران

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس