تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۴

کارگزاران که نزدیک ترین جریان سیاسی به رئیس جمهور روحانی است در تلاش است، گفتمان تازه‌ای را وارد کشور کند و باید منتظر ماند تا این جریان در آستانه انتخابات مجلس از رازهای درونی خود رونمایی کند.

به گزارش “گذارخبر”  کارگزارانی‌ها این روزها ساز ناکوک ارکست وحدت اصلاح طلبان هستند. اصلاح‌طلبان در گفت‌وگو و سخنرانی‌های خود از عدم تمایل به حضور لاریجانی در لیست‌های انتخاباتی اصلاح طلبی سخن به میان می‌آورند اما اعضای ارشد حزب کارگزاران هر احتمالی در مورد لاریجانی را تا اسفند ۹۴ امکان پذیر می‌دانند. غلامحسین کرباسچی دبیرکل این حزب در مورد لاریجانی می‌گوید:« از نظر من آقای لاریجانی شخصیتی است که در جایی که بحث منافع ملی باشد، به بحث حزب و گروه توجه نمی‌کند و برای مثال در بحث برجام و توافق هسته‌ای انصافا منافع ملی را مورد توجه قرار داد، از این رو عده‌ای اعتقاد دارند که ایشان صلاحیت پست فعلی خود را دارد. لاریجانی سال‌ها تجربه دارند و از این رو شرعا و وجدانا، نمی‌توانیم با ایشان مخالفت کنیم؛ بخصوص که در موقعیتی هستیم که اگر چهره‌های مثبت حذف شوند، معلوم نیست آدم‌های بهتری جایگزین شوند؛ باید دنبال الاحسن فالاحسن باشیم.»

مرعشی دیگر عضو ارشد حزب کارگزاران نیز بر این باور است که «ممکن است به پاس خدماتی که آقای لاریجانی در مساله برجام انجام داده است اصلاح‌طلبان در حوزه انتخابیه قم که ایشان حضور دارند از معرفی یک کاندیدای بزرگ و مشهور خودداری کنند تا شرایط ورود دوباره ایشان به مجلس فراهم شود»

این سخنان که از سوی اصلاح طلبان با واکنش‌های متفاوتی روبرو شد حکایت از یک مسئله مهم و پنهانی از منویات کارگزاران در فضای سیاسی کشور دارد. با اینکه کارگزاران با توجه به تغییر و تحولاتی که طی سال‌های گذشته در فضای سیاسی کشور ایجاد شده است در زمره اصلاح طلبان تعریف می‌شوند اما در سینه علاقه مندان به سیاستمداران راست گرا هستند. آنها جریان اعتدالی اصول گرا را کارآمدتر از اصلاح طلبان به ویژه نیروهای نزدیک به خاتمی می‌دانند. مخالفت با سرلیستی عارف نیز به همین معناست. کرباسچی از مخالفین سرسخت سیدمحمد خاتمی است. او حتی در جریان انتخابات سال ۸۸ و در همایش حزب اعتماد ملی در حضور مهدی کروبی به جای انتقاد از سیاست‌های احمدی نژاد، لب به گلایه و شکایت از رفتار خاتمی و دوستانش پرداخت. کرباسچی به دلیل اینکه اعتقاد دارد خاتمی و اصلاح‌طلبان در ماجرای به زندان رفتن او در زمان شهرداری از این جریان سیاسی گلایه مند است. او حتی در جریان انتخابات سال ۸۸ به طرفداری از مهدی کروبی وارد میدان شد. کروبی در میان اصلاح طلبان آن زمان ایران اصول گرا تر از دیگران بود.

در کنار این سخنان نباید فراموش کرد که این جریان سیاسی از دل جریان راست دهه ۷۰ متولد شد و خود را «راست مدرن» در قبال « راست های سنتی» نامید. در آستانه آماده شدن گروه‌های سیاسی برای انتخابات مجلس پنجم در سال ۷۴، جناح راست ایران دچار یک انشعاب بزرگ شد، انشعابی که حاصلش تولد یک حزب جدید به نام « کارگزاران سازندگی» بود. داستان از آنجا آغاز شد که برخی از وزرای دولت دوم هاشمی رفسنجانی به دیدار رئیس جمهور وقت و معاون اول او رفتند تا نظر آنان را برای حضور در انتخابات مجلس آنهم با سازوکار و لیستی جدا از جامعه روحانیت مبارز جلب کنند.

آیت‌الله و حبیبی معاون اول دولت سازندگی به این مدیران پیشنهاد دادند که به جای جدایی، با لیست جامعه روحانیت متحد شدند و ۵ نفر از آنان به عنوان نامزد مشترک در لیست جامعه روحانیت قرار بگیرند. اما اعضای جامعه روحانیت که به نظر می‌رسید از این تولد سیاسی ناخرسند هستند مخالفت خود را با این پیشنهاد اعلام کردند. ناطق نوری از جمله مخالفین اصلی این پیشنهاد بود و اعلام کرد که بهتر است کارگزاران سازندگی با لیست جداگانه‌ای وارد کارزار انتخابات شوند.

هاشمی رفسنجانی که در آن زمان عهده دار پست ریاست جمهوری و همچنین عضویت در جامعه روحانیت را داشت، تلاش کرد که هم مدیرانش در انتخابات شرکت کنند و هم انشعابی در جامعه روحانیت شکل نگیرد. امری که با موفقیتی همراه نبود.

بعد از کش‌وقوس‌های فراوان میان اعضای جامعه روحانیت و کارگزاران، جامعه روحانیت نظر قطعی خود را اعلام کرد و حضور هیچکدام از مدیران اجرایی کشور در لیست خود را نپذیرفت. همین عدم توافق باعث شد که کارگزاران در بیانیه‌ای موجودیت سیاسی خود را اعلام کنند.

ذیل این بیانیه را ۱۶ نفر از وزرا و معاونان رئیس جمهور با عنوان جمعی از کارگزارن سازندگی امضا کردند. که بین آنها به جز نام محمد هاشمی، هیچ نامی از خانواده محمد هاشمی به چشم نمی‌خورد.این ۱۶نفر عبارتند بودند از:

اسماعیل شوشتری، عطاءالله مهاجرانی، محسن نوربخش، محمد هاشمی رفسنجانی، محمدعلی نجفی، مرتضی محمدخان، عیسی کلانتری، اکبر ترکان، سیدمحمد غرضی، بیژن زنگنه، غلام­حسین کرباسچی، رضا امراللهی، غلامرضا فروزش، مصطفی هاشمی‌طبا، غلامرضا شافعی، محمدرضا نعمت‌زاده.

پس از قطعی شدن انشعاب گروهی از مدیران اجرایی و جامعه روحانیت، راست مدرن« کارگزارن» در مقابل راست سنتی« جامعه روحانیت مبارز» شکل گرفت. تا این دو جریان در غیاب چپ‌ها به رقابت با یکدیگر در مجلس پنجم بپردازند.

انتشار بیانیه از سوی حزب تازه تاسیس کارگزاران با واکنش تند جناح راست روبرو شد و ۱۵۰ نماینده متمایل به به جناح راست سنتی در مجلس، طی بیانیه شدید الحنی، مخالفت خود را با این استقلال طلبی مدیران دولتی اعلام کردند. روزنامه رسالت، رسانه وابسته به راست سنتی و حزب موتلفه با انتقاد شدید از شکل گیری راست مدرن، این حرکت سیاسی جدید در ایران را تخطئه نامید.

محمد رضا باهنر و محمد جواد لاریجانی دو چهره شناخته شده جریان راست، این عمل مدیران دولت هاشمی را خلاف قانون و غیرکارشناسانه خواندند. اسدالله بادامچیان نیز بارها در گفت‌وگوهای مختلف ایجاد کارگزاران را محکوم کرد.بادامچیان اعتقاد داشت اینکه مسئولین دولتی و مجریان انتخابات خود، برای انتخابات کاندیدا معرفی کنند یک تخلف بزرگ است.

جناح چپ آن زمان ایران نیز به این حزب جدید با نگاهی تردید آمیز نگاه می‌کردند و آن را بخشی از راست سنتی ایران می‌دانستند. به طورمثال عباس عبدی علی رغم اظهار خوشبینی نسبت به حرکت کارگزاران، آنها را متهم به همدستی با جناح راست برای حذف جناح چپ کرد و خواستار آن شد که آنها مواضع خود را در قبال جریان چپ ایران مشخص کنند.

بهزاد نبوی نیز هر دو گروه را همفکر هم دانست اما راست مدرن را بهتر از راست سنتی معرفی کرد. در هیاهوی درگیری‌های سیاسی میان راست سنتی و مدرن، اعضای دولت هاشمی در نامه‌ای به رهبرمعظم انقلاب برای حضور در انتخابات کسب تکلیف کردند. مقام معظم رهبری در پاسخ به این نامه از تمام جریان‌های سیاسی کشور خواستند که ایجاد کدورت در کشور پرهیز کنند.

رهبر انقلاب همچنین در دیدار با اعضای دولت توصیه کردند که وزرای دولت، لیست نامزدها و بیانیه‌های انتخاباتی کارگزاران را امضا نکنند. اما به معاونین رئیس جمهور آن هم بدون ذکر سمت این اجازه داده شد.

با نظر مقام معظم رهبری حزب کارگزاران بدون دخالت وزراء وارد انتخابات شد و توانست اقلیت قدرتمندی را در مقابل جامعه روحانیت مبارز تهران تشکیل دهد. حتی فائزه هاشمی دختر رئیس جمهور وقت با اختلاف کمی نسبت به ناطق نوری چهره شناخته شده راست به عنوان نفر دوم از تهران وارد مجلس شد.

راست مدرن یا همان حزب کارگزاران بسیار تلاش کرد تا هاشمی رفسنجانی برای بار سوم بر کرسی ریاست قوه مقننه تکیه بزند که این طرح با مخالفت مقام معظم رهبری ملغی شد تا کارگزاران استراتژی تازه‌ای را برای انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کند. در حالی که بسیاری بر این باور بودند که کارگزاران از ناطق نوری یا ری شهری در انتخابات ریاست جمهوری حمایت خواهد کرد این گروه بعد از رایزنی‌های فراوان به عنوان حامی سید محمد خاتمی وارد کارزار شد و در کنار مجمع روحانیون و در مقابل جامعه روحانیت قرار گرفت.

انتخابات ریاست جمهوری هفتم، سرآغاز نزدیکی کارگزاران سازندگی به جریان چپ ایران یا اصلاح طلبان بود. فعالیت‌های این گروه در کنار جناج چپ ایران در مجلس ششم و ریاست جمهوری هشتم و نهم ادامه داشت تا اینکه بعد از انتخابات ۸۸ به دلیل ورود چهره‌های سرشناس این گروه به ماجراهای انتخابات دچار حاشیه شد و طی ۴ سال فعالیت‌های این حزب چراغ خاموش ادامه پیدا کرد.

انتخابات ۹۲ و پیروزی حسن روحانی نامزد نزدیک به حزب کارگزاران فضای تازه‌ای را پیش روی این جریان سیاسی قرار داد، تا کارگزارات بعد از ۴ سال ساکت بازهم تبدیل به یک حزب سیاسی فعال در عرصه سیاسی کشور شود و خود را آماده رقابت برای کسب کرسی‌های سبر مجلس دهم کند. به نظر می‌رسد آنها می‌خواهند مسیر خود را از مسیر اصلاح طلبان جدا کنند و جریان سومی را در کشور ایجاد کنند. جریانی که هم اصلاح طلبان را شامل می‌شود و هم اصول گرایان را. کارگزاران که نزدیک ترین جریان سیاسی به رئیس جمهور روحانی است در تلاش است، گفتمان تازه‌ای را وارد کشور کند و باید منتظر ماند تا این جریان در آستانه انتخابات مجلس از رازهای درونی خود رونمایی کند.

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس