تاریخ انتشار: ۰۳ مهر ۱۳۹۴
*سیدجلال ساداتیان

نخست یک توافق کلی وجود داشت سپس از نتیجه آن برجام یا به عبارتی«برنامه جامع اقدام مشترک» حاصل شد و بخش کلی آن به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسید؛ در حقیقت سازمان ملل برنامه جامع مورد توافق طرفین را مورد تایید و تصویب قرار داد. اما اجرایی شدن آن به مثابه قانونی است که […]

نخست یک توافق کلی وجود داشت سپس از نتیجه آن برجام یا به عبارتی«برنامه جامع اقدام مشترک» حاصل شد و بخش کلی آن به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسید؛ در حقیقت سازمان ملل برنامه جامع مورد توافق طرفین را مورد تایید و تصویب قرار داد. اما اجرایی شدن آن به مثابه قانونی است که باید ضوابط و آیین‌نامه‌های اجرایی آن نگاشته و فراتر از آن تعهدات را باید طرف‌های تفاهم به مرحله اجرا درآوردند. بر این اساس باید گفت بخشی از محتوای برجام سیاسی و بخشی دیگر حقوقی و همچنین مواردی از آن نیز تکنیکی و اجرایی است؛ به طور قطع هر کدام از آنها نیز مراحل اجرایی خود را خواهند پیمود. بخش تکنیکی آن مربوط به سازمان انرژی اتمی است که آمانو در سفر خود به تهران به دنبال این مساله بود که با صالحی و تیم ناظر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از سویی و تیم سازمان انرژی اتمی ایران از سویی دیگر بتوانند برجام را به اجرا درآورند البته آمانو در کمیسیون برجام و کنگره آمریکا به صراحت اعلام کرد: «قطعا توافق‌ها بین یک کشور عضو و آژانس که جنبه محرمانه دارد به‌هیچ وجه نمی‌تواند در اختیار هیچ کشور دیگری قرار بگیرد.» به همین دلیل به طور قطع آن قسمت محرمانه برجام مربوط به آژانس و کشورهای طرف تفاهم است و سایر موارد که در شورای امنیت تصویب شده با ضمایمی که حدود ۷۰صفحه است باید به مرحله به اجرا در آید. برخی سخن از ادامه تحریم‌ها به مدت شش‌‌ماه یا حتی پنج یا ۱۰سال به میان می‌آورند. البته مدت زمان لغو برخی از تحریم‌ها هنوز روشن نیست. برای نمونه تحریم‌های تسلیحاتی به مدت پنج سال ادامه خواهد داشت. بنابراین اجرای برخی از تعهدات نیز قدری زمان‌بر است. محمدجواد ظریف در سفر خود به نیویورک برای مذاکره با طرف‌های برنامه جامع اقدام مشترک کمی به آسودگی خاطر رسیده که کنگره به‌رغم سروصداهای اخیر خود باز هم موفق به رد برجام نشد و عملا با طرحی که به اجرا درآمد دولت آمریکا نسبت به مخالفان برجام دست بالا را پیدا کرد. البته همچنان موضوع قابل بحث دیگری وجود دارد و آن هم چگونگی کنار آمدن مجلس ایران با برجام است. بعید به نظر می‌رسد که مجلس با برجام به مخالفت بپردازد و رای قطعی مبنی بر رد برجام را صادر کند. در حقیقت اینطور استنباط می‌شود که به‌رغم فضاسازی‌ها، تبلیغات دلواپسان و تشکیل کمیته ویژه برجام باز هم تصور نمی‌رود که مجلس بخواهد به مخالفت با برجام بپردازد؛ زیرا مسئولان ارشد نظام موافقت و حمایت خود را به طور آشکار نسبت به برجام اعلام کرده‌اند. همچنین باید گفت مجلس در شرایطی نیست که بخواهد برجام را رد کند. با این وضعیت طبیعی است که مذاکره‌‌کننده‌ها به دنبال تکمیل مباحث مربوط به اجرا باشند و هم در فکر گشودن گره‌ها و مشکلاتی که احتمالا ممکن است بر سر اجرا وجود داشته باشد. در این چارچوب وقتی رئیس‌جمهور قصد سفر به نیویورک را دارد ظریف و همراهان هسته‌ای وی نیز از فرصت بهره برده و در آنجا به ادامه گفت‌وگوی خود با محور چگونگی اجرای تعهدات می‌پردازند. به‌خصوص سفر ظریف به نیویورک مجالی برای مذاکره با آمریکایی‌ها خواهد بود تا اینکه مذاکره‌کننده‌های ایرانی به صورت مجزا برای این مهم راهی نیویورک شوند.آنچه این پازل را تکمیل می‌کند تشکیل ستاد پیگیری برجام از سوی وزارت خارجه ایران است که با هدف پیگیری تعهدات اجرایی برجام شکل گرفته است به عبارتی در مجلس، مساله بیشتر بررسی برجام بوده ولی در ستاد وزارت خارجه مساله مربوط به پیگیری نحوه و چگونگی اجرایی ساختن برجام است.

برچسب ها: برچسب‌ها, ,
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس