تاریخ انتشار: ۰۹ شهر ۱۳۹۵

[ad_1] کیومرث مرادی می گوید: تضمین درباره تئاتر را بخش دولتی می تواند بدهد و تماشاخانه خصوصی این امکان را ندارد تا ضمانتی برای ادامه حیات داشته باشد. کیومرث مرادی به تازگی به عنوان مدیر بین الملل تماشاخانه تئاتر «باران» انتخاب شده است، این تماشاخانه قرار است تا در راستای اهداف بین المللی خود از […]

[ad_1]

کیومرث مرادی

کیومرث مرادی می گوید: تضمین درباره تئاتر را بخش دولتی می تواند بدهد و تماشاخانه خصوصی این امکان را ندارد تا ضمانتی برای ادامه حیات داشته باشد.

کیومرث مرادی به تازگی به عنوان مدیر بین الملل تماشاخانه تئاتر «باران» انتخاب شده است، این تماشاخانه قرار است تا در راستای اهداف بین المللی خود از گروه های مختلف خارجی دعوت کند تا در ایران اجرای نمایش و کارگاه آموزشی داشته باشند، اولین برنامه این تماشاخانه نیز دعوت از عوامل تئاتری به نام «ادیت پیاف» است که به زندگی هنری، خواننده ای به همین نام می پردازد، قرار است تماشاچیان این نمایش در ایران فقط بانوان باشند. پیش از برنامه های تئاتر باران برای همکاری با گروه های خارجی و استفاده از تجربیات آنها در زمینه تئاتر، اتفاقات گذرا و بیشتر خصوصی در این مورد افتاده بود که دوام چندانی نداشت، به طور مثال، گروه تئاتر «لیو» اواخر دهه هشتاد از آن بوگارت، کارگردان و مدرس تئاتر در آمریکا دعوت کرد تا برای برگزاری ورکشاپی چند روزه به ایران بیاید اما پس از آن گروه «لیو» دیگر برنامه ای برای فعالیت بین المللی نداشت. کیومرث مردای در گفتگو با ایسکانیوز درباره حضور گروه های غیر ایرانی در کشور برای اجرای عمومی تئاتر و قدم هایی که پیش از این در ایران برای آشنایی و تعامل میان هنرمندان خارجی و ایرانی برداشته شده است، گفت: در ابتدا باید یک نکته ای را بگویم که گروه تئاتر «لیو» یکی از اتفاقات مهی است که در تاریخ معاصر ایران در تئاتر افتاده است و دلیلش این است که گروه «لیو» بدون هیچ حمایت مالی و نداشتن مکانی برای تمرین و اجرا جنگیدند و تلاش کردند تا اتفاقی را در شکل حرفه ای و بخش دانشجویی و در میان جوانان به وجود آوردند.

او ادامه داد: حضور «آن بوگارت» در ایران حضور کاملا بدون حمایتی بود و این اتفاق کاملا داوطلبانه شکل گرفت اما شانسی که ما داریم این است که تئاتر باران سالن نمایش دارد و این سالن کمک می کند به اینکه بگوییم خانه ای داریم و می توانیم این خانه را با کسی و یا کسانی تقسیم کنیم و تا زمانی که این مکان می تواند فعالیت کند آنها هم با ما شریک شوند.

مرادی در پاسخ به این سوال که چه تضمینی وجود دارد تا تماشاخانه تئاتر باران نیز با مشکلی مانند دیگر گروه هایی که تلاش کردند تا در زمینه فعالیت های بین الملل موفق ظاهر شوند اما با شکست مواجه شدند، روبرو نشود، گفت: نمی توانم تضمینی برای آینده بدهم، در واقع تضمین درباره تئاتر را بخش دولتی می تواند بدهد و تماشاخانه خصوصی این امکان را ندارد تا ضمانتی برای ادامه حیات داشته باشد.
مدیر بین الملل تماشاخانه «باران» درباره نوع انتخاب آثار خارجی که قرار است در ایران به روی صحنه روند و برنامه های آینده این تماشاخانه تاکید کرد: من در تصمیم گیری و انتخاب گروه های تئاتری برای اجرا در ایران تنها نیستم و گروهی دارم با حضور، خیام وقار کاشانی، فهیمه امن زاده، ستاره اسکندری و مشاوران دیگری که کنار ما هستند، پیشنهادهایی را روی میز داریم، پیشنهادهایی از اتریش، فرانسه و ژاپن را برای فصل های بعدی داریم، این نکته مهم است که وقتی در تقویم کارهای بین الملل قرار بگیرید برنامه ریزی ها دو ماهه و یا سه ماهه نیست، ما ۶ ماه پیش می دانستیم که این کمپانی ایتالیایی که قرار است نمایشی را با محوریت زندگی ادیت پیاف اجرا کند به ایران می آید.

مرادی افزود: در حال حاضر هم می دانیم که برای اردیبهشت و خرداد سال آینده از کشورهای دیگر، پیشنهادهایی برای اجرا در ایران داریم، به زودی برنامه بهار و تابستان سال آینده تماشاخانه «باران» برای اجراهای بین المللی بسته خواهد شد. این استراتژی و سیاستی است که ما دنبال می کنیم و قرار است سالی ۴ تئاتر بین المللی را از جاهای مختلف و با نگاه مختلف به ایران بیاوریم و مهم تر از همه تاکید می کنم به جمله ای که برای من شاه کلید است و آن هم “تئاتر الگو” است وقتی درباره “تئاتر الگو” صحبت می کنیم؛ شاید این تماشاخانه یک سالن هزار نفری نداشته باشد اما در اندازه های خود می تواند به نگاه “تئاتر الگو” دست پیدا کند و تلاش می کنیم که این اتفاق را که بسیار درست است هم به وجود آوریم.
۵۰۳۵۰۲

[ad_2]

منبع:ایسکانیوز

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس