تاریخ انتشار: ۱۳ ارد ۱۳۹۶
رویکردهای عامدانه برای ایجاد دو قطبی در انتخابات

روزنامه بهار: از ماه‌ها پیش از آغاز کارزار انتخابات۹۶ رهبر انقلاب در چند نوبت نسبت به دوقطبی شدن جامعه به بهانه انتخابات هشدار دادند. این هشدارها که ناشی از تجارب مسئولان کشور از بحران پس از انتخابات۸۸ بود ابن ابهام را ایجاد کرد که مگر انتخابات غیر دوقطبی هم داریم؟ در برداشت عده‌ای از این […]

روزنامه بهار: از ماه‌ها پیش از آغاز کارزار انتخابات۹۶ رهبر انقلاب در چند نوبت نسبت به دوقطبی شدن جامعه به بهانه انتخابات هشدار دادند. این هشدارها که ناشی از تجارب مسئولان کشور از بحران پس از انتخابات۸۸ بود ابن ابهام را ایجاد کرد که مگر انتخابات غیر دوقطبی هم داریم؟ در برداشت عده‌ای از این سخن رهبری این سوء تفاهم ایجاد شده بود که گویا باید فضا را با حذف رقبای سیاسی نامزدی خاص به شکل یک قطبی دربیاورند تا نام فرد مورد نظر از صندوق آرا خارج شود. اما واقعیت آن است که مقصود از نهی دوقطبی کردن جامعه نه آری به یک انتخابات غیررقابتی، بلکه هشداری مبنی بر نکشاندن اختلافات و رقابت‌ها به سطح جامعه و جدا کردن مردم از یکدیگر بوده است. اگر به انتخابات۸۸ باز گردیم شاهد آن هستیم که میرحسین موسوی نیز در ایام انتخابات همین توصیه را به همگان داشت که به بهانه انتخابات «جامعه را شقه شقه نکنید» . بنابراین آن چه که باید از آن حذر کرد دوقطبی‌سازی در جامعه است نه انتخاباتی رقابتی که قاعدتا دو قطب عمده سیاسی کشور را شامل می‌شود.

حال با این توضیح به رفتار نامزدهای انتخابات۹۶ نگاهی بیندازیم. آیا تلاشی برای اجرای این توصیه رهبری مشاهده می‌شود؟ هنگامی که یک نامزد انتخابات فضای جامعه را به تقلید از جنبشی اعتراضی در آمریکا به ۴درصد «زالو صفت» و ۹۶درصد مظلوم تقسیم‌بندی می‌کند آغاز همان دوقطبی نیست؟ هنگامی که در مناظره‌های انتخاباتی دولت منتخب اکثریت را دولتی متعلق به همان چهار درصد «زالوصفت» می‌نامد توهینی آشکار به رای دهنگان به دولت مستقر و باعث افزایش تنش‌ها در جامعه نیست؟ واقعیت آن است که نامزد اصولگرایان بی توجه به رعایت حداقل هایی از اخلاق انتخاباتی و همچنین زیر پا گذاشتن توصیه صریح رهبر انقلاب مشغول دوقطبی‌سازی آشکار در سطح جامعه است. او می‌خواهد با چنین تقسیم‌بندی هایی برای خود رای جمع کند و به این نکته ساده دقت نمی‌کند که نتیجه ایجاد چنین شکافی در جامعه که در توهم این کاندیدا ۴و۹۶ درصد است و در واقعیت چیز دیگری، چه خطرات بزرگی را در سطح جامعه ایجاد می‌کند.

تقسیم‌بندی مردم به فقیر و غنی شاید در انتخاباتی مانند انتخابات۸۴ باعث جلب توجه و حتی انتخاب شدن از سوی مردم می‌شد اما امروز که به یمن گسترش فضاهای اطلاع رسانی می‌توان به سادگی سابقه، عملکرد و کارنامه هر فرد را یافت این بازی‌های سیاسی – رسانه‌ای بیشتر شبیه یک شوخی است. وعده هایی مانند ۵و۶ میلیون شغل یا افزایش یارانه‌های نقدی با همه عوام فریبانه و غیر اجرایی بودنشان باز هم از این‌ترفند تازه سیاسی جریان اصولگرا بهتر است زیرا حداقل باعث دوقطبی شدن فضای جامعه نخواهد شد.

اصولگرایان در این تصور هستند که با هتاکی به حامیان جریانات اصلاحی و بزرگان این جریان فکری – سیاسی کشور می‌توانند متن جامعه را با خود همراه کنند. آنان چنین برداشتی از جامعه دارند که می‌شود با بزرگنمایی «نیمه خالی لیوان» و یکسره سیاه نشان دادن کارنامه دولت یازدهم برای خود رای جمع کرد و از این نکته ساده غافلند که مردم حتی اگر از دولت فعلی ناراضی باشند نیز به افرادی که با مدیریت خود فجایع بزرگ اقتصادی و سیاسی آفریده‌اند رای نخواهند داد.

جریان اصولگرا و نه فقط یک نامزد خاص از ماه‌ها پیش از انتخابات با تاکید بر اینکه مفهوم «انقلابی» بودن مورد تاکید رهبر انقلاب تنها و تنها شامل حال آنان خواهد بود نام جماعتی که برای انتخابات۹۶ گرد هم جمع شده بودند «نیروهای انقلاب» نهادند. چنین اقدامی و همچنین تاکید چندباره بر این که دولت مستقر فاقد روحیه انقلابی است یکی دیگر از نشانه‌های دوقطبی‌سازی در سطح جامعه توسط این حریان سیاسی است.

در نقطه مقابل شاهد آن هستیم که حسن روحانی چه در سه سال و نیم حضور در دولت و چه در روزهای اخیر که مشغول فعالیت‌های مرتبط با تبلیغات انتخابات است همواره بر وحدت و انسجام کشور تاکید داشته است. روحانی حتی در دولتی که با حمایت اصلاح طلبان بر روی کار آمده است نیز افرادی را از جریان رقیب برای حضور در کابینه انتخاب کرده است. افرادی در وزارت کشور، وزارت دادگستری، تیم اطلاع رسانی دولت، معاونت حقوقی و. . . این رفتار فراجناحی روحانی در دولت اعتدال برای یک هدف مشخص انجام شده است و آن اینکه به جامعه این پیام روشن منتقل شود که دولت اعتدال دولت همه مردم ایران و همه جریان‌های سیاسی درون نظام است. در این دولت مخالفان «خس و خاشاک» نیستند.

در این دولت شاهد تقسیم‌بندی نمایشی جامعه به ۴ درصد ظالم و ۹۶ درصد تحت ستم نیستیم، در این دولت همه مردم ایران به چشم دوستداران انقلاب دیده می‌شوند و کسی ضد انقلاب خوانده نمی‌شود، در این دولت حتی دستاورد بزرگی مانند برجام که تحریم‌های اثر گذار بر معیشت مردم را رفع و سایه جنگ را از کشور دور کرد و اگر این دولت نبود اثری از آن هم نبود نیز دستاورد همه تصمیم گیران در نظام خوانده می‌شود و رئیس جمهور به صراحت آن را نه متعلق به یک دولت، جناح و حزب خاص بلکه متعلق به همه مردم ایران و نظام جمهوری اسلامی می‌داند. ما با چنین دولتی روبه‌رو هستیم و با چنان رقبایی که دستاوردهای فعالان صنعت هسته‌ای را به نام خود می‌زنند و مشغول سوء استفاده از شخصیت‌های ملی و ارزشهای دینی اند. رقابت انتخابات۹۶ رقابت بین کسانی است که به توصیه رهبری نظام به دنبال ایجاد وحدت و انسجام بیشتر در جامعه‌اند در مقابل افرادی که در پی ایجاد دوقطبی‌های کاذب بین مردم و بالابردن تنش‌های اجتماعی هستند.

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس