تاریخ انتشار: ۲۸ تیر ۱۳۹۴

خوشبختانه پس از مدت‌ها تلاش تیم مذاکره‌کننده کشورمان، گفت‌وگوها با قدرت‌های جهانی به نتیجه رسید و توافق جامع هسته‌ای به دست آمد. گذشته از جنبه‌های غرورآفرین توافق حاصله درباره به رسمیت شناخته شدن ایران به عنوان یک قدرت هسته‌ای از سوی مجامع بین‌المللی و سایر کشورها، مهم‌ترین و شادی‌آفرین‌ترین دستاورد این مذاکرات و توافق، رفع […]

دانشور

خوشبختانه پس از مدت‌ها تلاش تیم مذاکره‌کننده کشورمان، گفت‌وگوها با قدرت‌های جهانی به نتیجه رسید و توافق جامع هسته‌ای به دست آمد. گذشته از جنبه‌های غرورآفرین توافق حاصله درباره به رسمیت شناخته شدن ایران به عنوان یک قدرت هسته‌ای از سوی مجامع بین‌المللی و سایر کشورها، مهم‌ترین و شادی‌آفرین‌ترین دستاورد این مذاکرات و توافق، رفع تمامی تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران است. بنابر آنچه از خلاصه «برجام» تاکنون در رسانه‌ها منتشر شده، تمامی تحریم‌های بانکی، مالی، حمل و نقل و… به‌طور کامل برداشته می‌شود و به این ترتیب باید از این پس و بعد از حدود سه دهه، ایران را یک کشور همتراز و همردیف سایر کشورهای جهانی در عرصه اقتصاد و تجارت جهانی دانست که امکان برقراری ارتباط و تبادلات مالی، تجاری و اقتصادی را با تمام دنیا دارد. این دستاورد بزرگ، گذشته از آنکه افق‌های امیدوار‌کننده‌ای پیش روی اقتصاد کشور قرار می‌دهد، دغدغه‌های فراوانی نیز ایجاد می‌کند که باید برای رفع آنها وسواس و دقت نظر زیادی به‌خرج داد. در یک نگاه کلی و با در نظر گرفتن متن توافق انجام شده، توجه به چند نکته ضروری است. الف: واقعیت این است که حتی با فرض اثربخشی لغو تحریم‌ها در کوتاه‌مدت، کشور به همان وضعیتی باز خواهد گشت که پیش از دور تازه تحریم‌ها در آن قرار داشت. به عبارت دیگر نباید و نمی‌توان انتظار داشت، شرایط در زمان کوتاهی دستخوش تحولات به‌شدت فاحش، چشمگیر و بنیادین شود. وقوع چنین تغییراتی قطعاً زمان بر و در یک بازه زمانی خاص رخ خواهد داد. از این رو دامن زدن به توقعات و انتظارات عمومی یکی از اشتباهات بزرگی خواهد بود که احتمال آن کم نیست و مسئولان، رسانه‌ها و… باید از افتادن به چنین وضعیتی به‌شدت پرهیز کنند. ب: بنابر آنچه در متن توافق جامع تصریح شده است، میلیاردها دلار از درآمدها و منافع ایران که طی سال‌های گذشته و تحت تاثیر تحریم‌ها در خارج از کشور بلوکه شده بود، به خرانه بانک مرکزی باز می‌گردد. دسترسی به این منابع آن هم در شرایطی که دولت یکی از دشوارترین سال‌های مالی خود را سپری می‌کند قطعاً بسیار وسوسه‌برانگیز است چرا که عطش فراوان دستگاه‌های اجرایی بر استفاده از این منابع یا فریبندگی ظاهری صرف منابع آزاد شده در حوزه‌های عمرانی، این احتمال را که اقتصاد با تزریق پول و افزایش نقدینگی مواجه شود به‌شدت بالا می‌برد. از این رو انتظار می‌رود دولت و بانک مرکزی با مدیریت تقاضاهای صف بسته در انتظار دریافت منابع آزاد شده، حفظ دستاوردهای ارزشمند دو سال اخیر را در مهار رشد تورم و… در اولویت قرار دهند. ج: بخش واقعی اقتصاد ایران خصوصاً حوزه صنعت و معدن در روزهای پیش رو با اشتیاق سرمایه‌گذاران خارجی مواجه خواهند شد. طبیعی است که این سرمایه‌ها باید جذب شوند تا بتوانیم از آنها برای جبران عقب ماندگی‌ها و افزایش رشد اقتصادی کمال استفاده را ببریم ولی نکته مهم این است که جذب، استفاده و بهره‌برداری از سرمایه‌های خارجی، اصول و قواعدی دارد که سال‌هاست تمرین نکردیم شان، پس باید بخش خصوصی ایران بلوغ و درایت خود را در مواجه با این سرمایه‌ها و روش‌های استفاده بهینه و مولد از این منابع را فرا بگیرد و تمرین کند. اصرار بر دریافت دانش و فناوری، ترجیح مشارکت به جای همراهی صرف و… از جمله مواردی است که باید از سوی فعالان بخش خصوصی با جدیت دنبال شود.

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس