تاریخ انتشار: ۱۸ مرد ۱۳۹۵

درخت کهنسال زبان گنجشک روستای اویزر از توابع شهرستان کرج که ۶۰۰ سال قدمت داشت، دیگر وجود ندارد و یکی دیگر از بی شمار درختانی است که به تازگی مورد ظلم انسان قرار گرفته است. ایسکانیوز و به نقل از اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان البرز ، امروز باید خبر از سوختن درختی […]


درخت کهنسال زبان گنجشک روستای اویزر از توابع شهرستان کرج که ۶۰۰ سال قدمت داشت، دیگر وجود ندارد و یکی دیگر از بی شمار درختانی است که به تازگی مورد ظلم انسان قرار گرفته است.

ایسکانیوز و به نقل از اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان البرز ، امروز باید خبر از سوختن درختی کهنسال بدهیم که به طور قطع برای همگان ناخوشایند خواهد بود.
این درخت ۶۰۰ ساله با ارتفاعی در حدود ۱۰ متر و قطر ۱۳۰سانتی متردرفاصله­ ای نه چندان دور از زیارتگاه بی بی زبیده، با مختصات جغرافیایی ۵۱ درجه، ۹ دقیقه و ۳۱ ثانیه شرقی و ۳۶ درجه، ۴ دقیقه و ۵۲ ثانیه شمالی قرار داشت.
درختی که بسیار مورد توجه اهالی روستا بود، اما اکنون به دلیل ظلم بشر از این درخت تنها چند تکه چوب سوخته بیشتر بر جای نمانده است.
دیدن درخت سوخته ایی که روزگارانی سایبان گردشگران و پناهگاه حیات وحش بود، برای دوست داران طبیعت چیزی جزء آه و افسوس باقی نگذاشته است و آثار آن دل هر بیننده را به رعشه و چشم او را اشک آلود می کند.
درختی که هر فصل آن نشانی از وجود خداوند بود، شکفتن و خزان چندین ساله آن دم از وجود خلقت خالقی عظیم بود که به قادر به هر کار هست و جز با خواست او هیچ درختی به بار نخواهد نشست.
درختی با چنان عظمتی که روزگاری لنز هر دوربین عکاسی یا فیلمبرداری را به سوی خود جلب می کرد.
خیلی دور نیست که مستندساز این اداره کل نیز، این درخت را بعنوان کهنسالترین زبان گنجشک به تصویر کشید، اما وا حسراتا که پس از این دیگر وجود ندارد.
امروزه درختان کهنسال یا دیرزیست به عنوان میراث تاریخی و جاذبه طبیعی محسوب می شوند.
این درختان، جزء مهمترین ذخایر ژنتیکی گیاهی هر کشور محسوب و ارزش شناخت و حفظ این منابع از دیدگاه علمی، تاریخ طبیعی و حتی به عنوان میراثی فرهنگی قابل ارزیابی است.
درختان کهنسال در طول هزاران سال، موانع اکولوژیک و تنش های نامساعد اقلیمی و محیطی متعدد را پشت سرگذاشته و همچنان به زندگی خود ادامه می دهند. امروزه اهمیت این درختان و نقش آنان در تنوع زیستی، توسعه پایدار، حفظ آب و خاک، مبارزه با گسترش بیابان ها، اکوتوریسم و ایجاد فرصت های اشتغال تفرجی، مقابله با بلایای طبیعی و دهها موضوع دیگر انکارناپذیر است.
محدودیت های بنیادی سرزمین ایران و به تبع آن استان البرز از لحاظ تولید بیولوژیک و محدودیت های اقلیمی جغرافیایی ایجاب می کند با پژوهش های لازم، از گونه های کهنسال جهت تکثیر و حفظ بخشی از ذخایر ژنتیکی کشور استفاده شود.
این درختان علاوه بر نقشی که می توانند در احیای جنگل های مخروبه در برداشته باشند، به عنوان یکی از جاذبه های اصلی میراث طبیعی گردشگری استان البرز، می توانند شمار عظیمی از گردشگران طبیعت یا اکوتوریست ها را به خود جلب کنند.
متاسفانه علیرغم اهمیت این درختان، هرساله تعدادی از این ذخایر ارزشمند ملی به دلیل غفلت و ناآگاهی و به ندرت توسط عوامل طبیعی آسیب می بینند.



منبع:ایسکانیوز

۰۰

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس