تاریخ انتشار: ۰۸ شهر ۱۳۹۴
استراتژی برندهای معتبر خودروسازی جهان;

به طور کلی در سال های اخیر عمده رویکرد برندهای معتبر خودروسازی جهان به سمت خودروهای دیزل و هیبرید بوده است و در سال ۲۰۱۳ برخی برندها توجه خاصی به خودروهای الکتریکی و پیل سوختی داشته اند.

به گزارش “گذار”، صنعت خودروسازی جهان در سال های اخیر دستخوش تغییرات زیادی شده است که مهم ترین آن پیشرفت اقتصادهای نوظهور در قالب کشورهای گروه بریکس و پیشتار شدن کشور چین با تولید بیش از ۲۳ میلیون دستگاه خودرو و تصاحب رتبه اول تولید خودروی جهان است.

با توجه به اهمیت صنعت خودروسازی در اقتصاد کشورها به خصوص ایجاد فرصت های شغلی فراوان مستقیم و غیرمستقیم صرف نظر از میلیاردها دلار گردش مالی پیوندهای زیاد با دیگر بخش های مولد اهمیت آن در رشد اقتصادی کشورها، رویکرد و نوع استراتژی آنها در حال حاضر و سال های آتی بسیار حائز اهمیت و برای تداوم بقای این شرکت ها و حفظ قدرت رقابت پذیری و سهم بازار جهانی خودرو نقش حیاتی دارد.

در این شرایط مرکز پژوهش های مجلس در مقاله ای به بررسی و تحلیل استراتژی برندهای معتبر خودروسازی جهان و استفاده از تجربیات آنها در صنعت خودروسازی کشور به خصوص در شرایط پساتحریم و برنامه ششم توسعه پرداخته است.

یافته های مرکز پژوهش های مجلس نشان می دهد بر اساس گزارش های آماری در اروپا و نحوه توزیع تولیدات در این حوزه، با توجه به تکنولوژی موتور و نوع سوخت مصرفی، شرکت های خودروسازی معتبر با توجه به ماموریت و استراتژی آن شرکت، روند خاصی را در پیش گرفته اند. به عنوان نمونه شرکت تویوتا گرایش زیادی به خودروهای هیبریدی نشان داده است به طوری که در سال ۲۰۱۰ با تولید ۹٫۴ درصد از کل ظرفیت در صدر بوده و این روند را برای سال های ۲۰۱۰ با ۱۰٫۳ درصد، ۲۰۱۲ با ۱۴٫۸ درصد و ۲۰۱۳ با سهم ۲۲٫۸ درصد از ظرفیت تولید ادامه داده است اما به رغم سهم بالای تولید خودروای دیزلی در شرکت تویوتا، در سال های اخیر با اندکی کاهش همراه بوده است و روند نزولی را طی کرده است. به طوری که در سال ۲۰۱۰، ۳۱ درصد از تولید خود را به خودروی دیزلی اختصاص داد اما در سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به ترتیب با ۲۸ و ۲۶ درصد به این روند نزولی تداوم بخشیده است.

به طور کلی در سال های اخیر عمده رویکرد برندهای معتبر خودروسازی جهان به سمت خودروهای دیزل و هیبرید بوده است و در سال ۲۰۱۳ برخی برندها توجه خاصی به خودروهای الکتریکی و پیل سوختی داشته اند.

بررسی ها نشان می دهد در سال ۲۰۱۳ برندهای ولوو، بی ام دبلیو، آئودی، بنز، سیتروئن، پژو، رنو و فولکس واگن به ترتیب با ۸۷، ۸۱، ۷۵، ۷۱، ۶۴، ۶۱، ۶۰ و ۵۶ درصد از ظرفیت تولید خود را به خودروهای دیزل اختصاص داده اند. در بخش تولید خودروهای هیبریدی، تویوتا با افزایش سهم خود از ۱۴٫۸ درصد به ۲۲٫۸ درصد کماکان پیشتاز بوده و در این سال تحرک بیشتری در بقیه برندها مشاهده می شود. به گونه ای که شرکت های پژو با سهم ۲٫۴ درصد، سیتروئن و بنز هر یک ببا سهم یک درصد، فولکس واگن و کیا هر یک با ۰٫۲ درصد و برندهای آئودی و بی ام دبلیو هر یک با سهم ۰٫۱ درصد در رتبه های بعدی قرار دارند.

آنچه در قراردادهای جدید با برندهای معتبر خودروسازی جهان باید مورد تأکید قرار گیرد و از اهمیت بالایی برخوردار میباشد این است که قبل از انعقاد قرارداد با هریک از این برندها که درحال حاضر عمدتا پژو، فولکس واگن، بنز و فیات مطرح هستند؛ باید سیاست و استراتژی ایران در بخش خودرو و ترکیب سبد انرژی مشخص باشد و دو نکته کلیدی تکنولوژی موتور از ب عد نوع سوخت مصرفی و میزان آلایندگی این نوع خودروها با توجه به شرایط زیستمحیطی کلانشهرهای کشور بهعنوان یک معضل اساسی حال حاضر و آینده مورد تأکید قرار گیرد. بهنظر میرسد در انعقاد قراردادهای جدید، برندهای معتبر فعال در تولید خودروهای با سوخت دیزل و هیبریدی سازگار با محیط زیست و چارهاندیشی زیرساختهای مورد نیاز باید بیشتر مورد تأکید قرار گیرد و با توجه به متمرکز بودن رویکرد خودروهای دیزلی عمدتا در شرکتهای آلمانی مانند بی ام و، آئودی، بنز و فولکس واگن و تمرکز رویکرد خودروهای هیبریدی در شرکت تویوتای ژاپن، میتوان نتیجه گرفت که صنعت خودروسازی کشور بهخصوص شرکتهای ایران خودرو و سایپا باید با اصلاح رویههای گذشته، رویکرد همکاریهای جدید در شرایط پساتحریم را از برندهای فرانسوی و چینی به سمت برندهای آلمانی و ژاپنی تغییر دهند که این امر متضمن سه نکته اساسی کیفیت تولیدات، آلایندگی پایین و همگرایی با رویکرد جدید خودروسازی جهانی خواهد بود مشروط به اینکه زیرساختهای لازم ازجمله تولید گازوئیل با استانداردهای بالا در کشور نیز مورد توجه قرار گیرد. لازم به ذکر است که قیمت هر لیتر گازوئیل تقریبا مشابه بنزین است و با توجه به فصل عرضه در بازارهای بین المللی بهتر است قیمت گازوئیل نسبت به بنزین بالاتر هم قرار گیرد اما مصرف گازوئیل در پیمایش یکسان از میزان مصرف بنزین کمتر است و با توجه به تفاوت در نوع آلایندگی، اگر گازوئیل استاندارد تولید شود میتواند آلایندگی کمتری در مقایسه با بنزین ایجاد کند.

البته ذکر این نکته لازم است که محتوای قراردادها باید به گونه ای باشد که خودروسازهای داخلی به ابزاری برای فروش محصولات نهایی آنها تبدیل نشوند و با توجه به اشباع شدن بازار کشورهای پیشرفته میزبان این برندهای معتبر، تمایل ذاتی این برندها برای تصاحب بازار داخل بسیار زیاد بوده و بیم این میرود در فضای باز پس از تحریم، فرصت سرمایه گذاری مشترک و انتقال دانش فنی از دست برود.

در ماده (۱۶۱) برنامه پنجم توسعه به درستی رویکرد تولید و واردات خودروهای دیزلی مورد تأکید قرار گرفت اما بیشتر در قالب توصیه به صنعت خودروسازی کشور مطرح شده بود و با توجه به تشدید تحریمها در اواخر سالهای برنامه پنجم و افت شدید تولید خودروسازهای داخلی و مناسب نبودن کیفیت گازوئیل در داخل کشور، عملا این سیاست فاقد عملکرد بوده است. بنابراین با توجه به در پیش بودن ارائه لایحه برنامه ششم توسعه به نظر میرسد تغییر رویکرد صنعت خودروسازی کشور اعم از تولید و واردات باید به سمت خودروهای دیزلی و بهخصوص خودروهای هیبریدی همراه با بسته زیرساختی لازم مورد تأکید قرار گیرد بهگونهای که برای صنعت خودروسازی کشور الزامآور و قابل اجرا باشد.

یافته های این مطالعه نشان می دهد که یکی از وجوه اشتراک تمامی برندهای معتبر خودروسازی جهان بعد از ایمنی، کیفیت، راحتی، رعایت توامان دو اصل کلیدی دوستداری طبیعت و کاهش آلایندگی خودروها واقتصادی بودن منابع انرژی مورد مصرف در خودروهاست، افزود: رویکرد کلی برندهای معتبر خودروسازی جهان طی سال های اخیر ، عمدتا به سمت تولید خودروهای دیزلی و هیبریدی بوده است که در این ببین به ترتیب شرکت های آلمانی و ژاپنی پیشتازند. آخرین تغییرات در تکنولوژی موتور خودروها باتوجه به نوع سوخت مصرفی حاکی از آن است که تولید خودروهای الکتریکی و به خصوص پیل سوختی با مصرف سوخت هیدروژن مورد تاکید این برندها قرار دارد. رویکرد تولید خودروهای با مصرف گاز رو به افول بوده و سوخت اتانول نیز تقریبا از چرخه صنعت خودروسازی در حال حذف شدن است.

در پایان می توان نتیجه گرفت که در شروع تعاملات جدید با برندهای معتبر خودروسازی جهان در فضای پساتحریم قبل از هر چیز باید استراتژی صنعت خودروی کشور و ترکیب سبد انرژی در راستای سند جامع انرژی مشخص شود تا نحوه همکاری بر پایه حل معضل بغرنج آلایندگی زیست محیطی به ویژه مشکل کلانشهرها و دستیابی به مزیت های کیفیت، ایمنی، رقابت پذیری، آلایندگی پایین و مسویی کامل با رویکرد غالب صنعت خودروسازی جهانی پی ریزی شود. همچنین با توجه به سیاست های برنامه پنجم توسعه (ماده (۱۶۰)) و تمرکز رویکرد غالب تولید خودروهای دیزلی و هیبریدی در برندهای آلمانی و ژاپنی پیشنهاد می شود صنعت خودروسازی کشور رویکرد سرمایه گذاری مشترک در فضای پساتحریم را از برندهای فرانسوی و چینی به سمت برندهای آلمانی و ژاپنی (صرفا با تکنولوژی موتورهای دیزلی و هیبریدی ) تغییر دهد که علاوه بر دستیابی به مزیت های فوق الذکر به تدریج سوخت بنزین را از حالت کالای استراتژیک خارج خواهد ساخت. این امر در بلندمدت از ابعاد سیاسی امنیتی حائز اهمیت فراوان است.

برچسب ها: برچسب‌ها, ,
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس