تاریخ انتشار: ۱۹ مرد ۱۳۹۴

محمدتقی مصباح یزدی در خاطرات خود به نکات جالبی درباره شجاعت هاشمی رفسنجانی در دوران مبارزات پیش از انقلاب اشاره کرده است.

به گزارش گذارنیوز پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی، گزیده خاطرات مصباح یزدی را به نقل از کتاب «گفتمان مصباح» بدین شرح آورده است:

در اواخرسال ۱۳۴۵ بود که روزی در مسجد آقای مهدوی، آقایی که نمی‌دانم کی بود آرام به من پیغام داد که آقای منتظری از زندان پیغام داده‌اند که شما متواری شوید. صلاح نیست در تهران بمانید. به دنبال این پیغام بود دوستانی که در تهران بودند تصمیم به رفتن گرفتند. حالا هرکسی به سوی محل خاصی که به نظرش مناسب بود رفت. من هم سعی کردم بیایم اطراف قم. ۶ ماه طول کشید تا خودم را به انار برسانم. منطقه‌ای بین رفسنجان و یزد. یک مدتی آن‌جا بودیم. بعد رفتیم رفسنجان، منزل آشیخ عباس پورمحمدی، از ائمه‌ی جماعت رفسنجان.همان‌جا ماندیم. خیلی‌ها که فرار می‌کردند به منزل ایشان می‌رفتند. ما هم مدتی مزاحم ایشان بودیم.

درهمان وقت‌ها که ما در انار مخفی شده بودیم آقای هاشمی به رفسنجان آمده بودند. منبر هم می رفتند. وقتی شنیدم ایشان منبر می‌روند تعجب کردم. گفتم ایشان چطور منبر می‌روند؟ رفتیم رفسنجان دیدیم بله! مجلس منبر آقای هاشمی برقرار است و بسیار هم مفصل. رئیس شهربانی رفسنجان هم دم در نشسته بود. آقای هاشمی هم بالای منبر. کتاب سرگذشت فلسطین آقای هاشمی را هم گذاشته بودند وسط مجلس و می‌فروختند!

پرس و جو کردیم متوجه شدیم این آقای رئیس شهربانی به دلایلی با بعضی از رجال شهر رفاقت دارند و رجال شهر هم با آقای هاشمی رفیق‌اند و این‌ها را گزارش نمی‌کنند. البته ساواک آن‌جا نبود و بنا بود که این مسائل به وسیله شهربانی گزارش نشود آن‌ها هم فقط یک گزارش ساده و کم رنگی می‌دادند تا حساسیتی ایجاد نشود تا این‌که دهه‌ی آخر صفر ساواک آمد و آقای هاشمی را گرفت و ما هم دوباره به اصطلاح متواری شدیم.

بعدها فهمیدیم خبر منبر آقای هاشمی در رفسنجان از جایی به ساواک رسیده بود و آمده بودند در ایام رحلت پیامبر(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) آقای هاشمی را گرفتند و بردند، ما هم به یزد برگشتیم. منزل فامیل‌ها نرفتیم. منزل دوستان می‌ماندیم. مدتی آن‌جا ماندیم تا ببینیم اوضاع چگونه می شود؟ تا آرام آرام و کم کم به سوی قم حرکت کنیم.

همان زمان که آقای هاشمی را به زندان برده بودند، قرار شد ما هم مدتی در اطراف شهر تهران منزلی بگیریم و آن‌جا باشیم. هیچ‌کس از محل ما خبر نداشت جز دوستان خیلی خصوصی‌مان. ماجرای آمدن ما از یزد به تهران این‌گونه بود که لباس مبدل پوشیدیم. با عمامه مشکی. از یزد نشستیم جلوی کامیونی. با آقای مسعودی خمینی به اصفهان آمدیم. از اصفهان هم با یک اتوبوس به سمت تهران آمدیم. هیچ توقفی نکردیم. یک راست آمدیم تهران و به منزلی که در اطراف شهر برای‌مان گرفته بودند رفتیم. یکی دو ماه هم آن‌جا ماندیم بعد مخفیانه به قم آمدیم، نه با دوستان رفت و آمد می‌کردیم، نه بیرون می آمدیم، بیرون آمدن‌مان هم خیلی استثنایی بود و نادر…

۰۰

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس