تاریخ انتشار: ۲۲ تیر ۱۳۹۴

آنچه مسلم است اینکه امروز ما برای نقل‌وانتقال پول دچار مشکل هستیم و حتی حق عضویت ایران در برخی از سازمان‌های بین‌المللی پرداخت نمی‌شود چون مجاز به انتقال پول نیستیم. بسیاری از صنایع ما از آنجا که پول را نمی‌توانند منتقل کنند ناچار هستند که از طریق صرافی‌ها و برخی کانال‌های غیررسمی و غیربانکی این […]

حق شناس

آنچه مسلم است اینکه امروز ما برای نقل‌وانتقال پول دچار مشکل هستیم و حتی حق عضویت ایران در برخی از سازمان‌های بین‌المللی پرداخت نمی‌شود چون مجاز به انتقال پول نیستیم. بسیاری از صنایع ما از آنجا که پول را نمی‌توانند منتقل کنند ناچار هستند که از طریق صرافی‌ها و برخی کانال‌های غیررسمی و غیربانکی این کار را انجام دهند و زمانی که پول از هر کانالی غیر از سیستم بانکی به فروشنده یا شرکتی در جهان منتقل شود هزینه آن افزایش پیدا می‌کند و هرگونه افزایش هزینه و نقل‌وانتقال پول منجر به افزایش قیمت تمام‌شده کالا و خدمات می‌شود و تازه این هزینه‌های آشکار است. وقتی در شرایط تحریم به‌سر می‌بریم به دلیل اینکه برخی از شرکت‌ها و برخی از مسئولین به دلیل اینکه ممکن است کاربری دوگانه داشته باشند و به ما بلیت نفروشند به همین دلیل کالاهای خود را گران‌تر به ایران می‌فروشند. لذا به نظر می‌رسد که در شرایط پساتحریم هم برخی از هزینه‌های پنهان و هم برخی از هزینه‌های آشکار کم خواهد شد و این منجر به این می‌شود که کالای نهایی تولیدی در داخل کشور بعد از حذف تحریم‌ها سیر نزولی داشته باشد. اینکه در جامعه باب شده که در صورت لغو تحریم‌ها قیمت دلار کاهش می‌یابد درست نیست چراکه اگر قیمت دلار کم شود، طبیعی است که قیمت تمام‌شده کالای خارجی در ایران کم خواهد شد و اینکه گفته می‌شود در صورت لغو تحریم‌ها خودرو گران می‌شود حتما تحلیلی غیرواقعی است. در زمانی که ما تحریم هم نداشتیم یعنی بین سال‌های پس از جنگ و سال‌های قبل از آمدن دولت احمدی‌نژاد (یعنی در دوره اصلاحات و دوره سازندگی تحریم نبود منتهی با استان‌های تخریب‌شده از جنگ مواجه بودیم) بخشی از مشکلات ما این بود که زیرساخت برای تولید کالا و خدمات فراهم نبود و طبیعی است که هزینه تولید کالا و خدمات افزایش پیدا کرده بود چراکه زیرساخت‌ها هم باید تکمیل می‌شد. بعد از سال‌های جنگ ما با بحران روبه‌رو بودیم؛ تکنولوژی‌ها در ۸ سال جنگ وارد کشور نشده بود و تکنولوژی موجود را باید نوسازی می‌کردیم و به همین دلیل هزینه‌های خیلی زیادی انجام گرفت. منتهی به دوران احمدی‌نژاد که می‌رسیم هم درآمد نفتی داشتیم و هم تحریم داشتیم، درنتیجه با وجود اینکه بیش از ۵۰ درصد پول در دوره دولت‌های نهم و دهم نصیب ایران شد از آنجا که برنامه‌ای درداخل کشور نبود و تحریم بیرونی هم داشتیم منجر به این شد که میزان کل اشتغال در سال‌های ۸۴ و ۹۲ با هم یکسان باشد. اما پس از تحریم طبیعی است که دولت برنامه دارد و برنامه دولت هم این خواهد بود که هم از درآمد‌های نفت و گاز به درستی استفاده کند، بالاخره ما یکصدوچهل‌وپنجاه هزار دلار پول بلوکه شده در هند و چین داریم که هم از این به درستی استفاده بشود و هم‌اینکه از مخازن مشترک نفت و گاز که در سال‌های گذشته سهم بیشتر را طرف مقابل (قطر) برداشت کرده است به درستی برداشت کنیم و افزایش تولید داشته باشیم که در کنار آن اشتغال و کاهش بیکاری را نیز خواهیم داشت.

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس