تاریخ انتشار: ۱۶ شهر ۱۳۹۴

بر اساس برآوردهای صورت گرفته تاکنون فاصله توان تولید در کشور تا نیاز مصرف در تابستان سال ۱۳۹۴ حداقل معادل ۴۰۰۰ مگاوات است که این کمبود با مدیریت در طرف عرضه و تقاضا از هم اکنون قابل جبران است.

به گزارش “گذار” انرژی الکتریکی پیش نیازی مهم در حوزههای اقتصادی و اجتماعی و رفاهی در کلیه جوامع و کشورها اعم از توسعهیافته یا درحال توسعه، محسوب میشود. بهویژه در کشورهای درحال توسعه یا کمتر توسعه یافته در دسترس بودن برق با کیفیت استاندارد و قابلیت اطمینان بالا همراه با قیمتهای معقول نقش بسزایی در رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی دارد.

از یک طرف پیشی گرفتن نرخ رشد تقاضای برق از نرخ رشد عرضه آن (که عموما به دلیل افزایش روزافزون مشترکان و توسعه کشاورزی، صنعت و خدمات و عدم توجه کافی به مدیریت مصرف برق است) و از طرف دیگر نیاز به زمان زیاد و لزوم سرمایه گذاری فراوان برای توسعه ظرفیت های تولید و انتقال و توزیع، مسائلی اند که موجبات کمبود برق و بروز خاموشی را فراهم میسازند. کلیه بخشهای اقتصادی، رفاهی و اجتماعی بر اثر وقوع خاموشی متحمل خسارت می شوند که مقدار آن متأثر از وابستگی فعالیتهای هر بخش به انرژی الکتریکی است.

بر اساس برآوردهای صورت گرفته، تا کنون فاصله توان تولید تا نیاز مصرف در تابستان سال ۱۳۹۴ معادل ۴۰۰۰ مگاوات است که این کمبود با مدیریت در طرف های عرضه و تقاضا از هم اکنون قابل جبران است.

برای غلبه بر مشکل باید توجه داشت که نباید با اهمال و سستی به پذیرش آسانترین راه، یعنیخاموشی رفت، خاموشی پدیده ناگواری است و گاهی زیان های جبران ناپذیری بر جامعه تحمیل میکند. خاموشی دارای عواقب گوناگون اجتماعی، اقتصادی و حتی روانی است. گذشته از جنبه های مختلف مربوط به آثار آن، جلوگیری از زیانهای هنگفت اقتصادی خود به تنهایی انگیزه کافی برای مدیریت عرضه و تقاضای برق را ایجاد میکند.

مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در گزارشی به بررسی بحران کمبود برق در سال جاری و سال آینده پرداخته و راهکارهایی را برای مقابله با این کمبود ارائه کرده است.

بر اساس این گزارش نابسامانی سیاست گذاری ها در تعرفه های کنونی برق و غیر علمی و دستوری بودن آن، بی توجهی به صرفه جویی و حفظ برق، بالا بودن تلفات، پایین بودن میزان بهره برداری و کارآیی برف در مصرف نهایی، ضعف مدیریت صنعت برق، تولید و واردات لوازم و تجهیزات برقی غیراستاندارد، غیر فعال بودن بخش خصوصی، غیر رقابتی بودن این صنعت، گسترده نبودن بازار منطقه ای برق ایران با کشورهای همسایه، تحریم های اقتصادی و بحران تامین منابع مالی برای تولید برق از جمله عوامل ایجاد بحران برق در ایران هستند.

خاموشی های گسترده برق در مقطعی در ایران و طی سال های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ در برخی کشورهای دنیا مانند پاکستان، عربستان، هنگ کنگ و بنگلادش نتایج زیانباری را به این کشورها تحمیل کرد، زیرا قطع برق تهدید کننده صنایع، خدمات و رفاه عمومی است. در نتیجه باید توازن در تولید و مصرف برق بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

بر اساس برآوردهای صورت گرفته تاکنون فاصله توان تولید در کشور تا نیاز مصرف در تابستان سال ۱۳۹۴ حداقل معادل ۴۰۰۰ مگاوات است که این کمبود با مدیریت در طرف عرضه و تقاضا از هم اکنون قابل جبران است.

در طرف عرضه، باید همه واحدهای نیروگاهی حرارتی وعده داده شده در گزارش های وزارت نیرو مورد بهره برداری قرار گرفته و تعمیرات دوره ای واحدهای حرارتی، بازسازی نیروگاهی، ذخیره آب سدها، تبدیل نیروگاه های بخاری و گازی به سیکل ترکیبی و… در دستور کار قرار گیرد.

در طرف تقاضا ، اعمال مدیریت مربوط به محدودیت بار صنایع با دیماند بالا، مدیریت مصرف در بخش خدمات ، مدیریت بر مصارف عمومی، مدیریت بر مصارف کشاورزی ، ادامه توزیع لامپ کم مصرف ، اطلاع رسانی در رسانه ملی و در اختیار داشتن امکانات استفاده از ایستگاه رادیویی یا تلویزیونی برای اطلاع رسانی در مواقع اضطراری و به خصوص کاهش تلفات برق در شبکه های انتقال و توزیع و… نیز باید مورد توجه تصمیم گیران و مجریان باشد.

برچسب ها: برچسب‌ها, , ,
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس