تاریخ انتشار: ۰۳ آذر ۱۳۹۴

تاکید دلواپسان بر پیامدهای سیاسی و فرهنگی توافق هسته ای نشان از تشخیص آنان درباره تبعات عدم سرمایه گذاری خارجی در ایران برای کل اقتصاد و نظام مدیریتی کشور دارد.

به گزارش “گذارخبر”  این سایت با اشاره به این که احتمال بهبود روابط ایران و غرب به دغدغه اصلی دلواپسان تبدیل شده است می نویسد:”زمزمه هایی که از بهبود روابط تهران – واشنگتن به گوش می رسید به نگرانی عمده چندین دهه ای برای محافظه کاران افراطی در ایران تبدیل شده بود که اکنون با عنوان “دلواپسان” به صحنه امده اند. با این حال، به نظر می رسد که دلواپسان بعد اقتصادی افزایش روابط ایران و غرب را مدت زمانی طولانی است که نادیده گرفته اند چرا که نگرانی آنان از تعاملات بیش تر سیاسی و فرهنگی است”.

 

المانیتور در ادامه اشاره می کند که بسیاری از فعالان و اقتصاددانان معتقدند که علیرغم مخالفت دلواپسان بهبود روابط اقتصادی ایران و کشورهای غربی در حال عملی شدن است و در این باره می نویسد:”به خصوص پس از تشدید تحریم های شدید غرب علیه ایران که سبب شده بود بازار ایران برای رفع نیازهای خود از طریق کشورهای معدودی چون چین و هند به مصرف کنندگان پاسخ دهد اکنون ایران می تواند نفت خود را آزادانه به کشورهای مختلف جهان از جمله کشورهای غربی صادر کند. در جریان تحریم ها ایران مجبور شده بود میلیاردها دلار از محصولات کم کیفیت را در ازای ارائه نفت تحویل بگیرد. طبق برآوردهای انجام شده از سوی گمرک ایران تنها تا پایان ۲۰ مارس گذشته  از چین و هند بالغ بر ۱۲٫۷۳ و ۳٫۸۲ میلیارد دلار کالا وارد کرده بود”.

 

این سایت در ادامه اشاره می کند که چین و هند سود برندگان اصلی در غیاب روابط عادی میان ایران و کشورهای غربی بودند و در این باره می نویسد:”کارشناسان سیاسی و اقتصادی در یک دهه گذشته همواره از کیفیت پایین کالاهای وارداتی گلایه مند بودند اما گوش شنوایی از سوی تصمیم گیرندگان دولت قبلی در ایران وجود ناشت. در واقع، در تصویری کلان تر واقعیت نشان می دهد که کالاهای چینی حتی پیش از تشدید تحریم های بین المللی علیه ایران نیز بازار آن کشور را تسخیر کرده بودند. در فاصله سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ میلادی زمانی که احمدی نژاد در قدرت بود چین صادرات کالای خود را از طریق دروازه های رسمی و غیر رسمی به ۸۰ میلیارد دلار رساند. در آن زمان چین برنده اصلی بازارهای ایران بود و از طریق شرکت های وابسته به دولت در دوران احمدی نژاد نیز سودهای نجومی عایدش شد”.

 

المانیتور اما اشاره می کند که اکنون با باز شدن فضای سیاسی و اقتصادی در دوران پسا تحریم شفافیت اقتصادی بیش تر می شود و ایران گزینه های بیش تری را برای انتخاب شرکای تجاری خارجی در اختیار دارد امری که می تواند به ضرر چین تمام شود و آن کشور شاهد حضور رقبای قدر قدرت در ایران باشد.

 

 

این سایت در ادامه اشاره می کند که علیرغم دستورالعمل هایی که درباره ممنوعیت واردات برخی کالاهای به خصوص امریکایی در ایران صادر شده است به نظر می رسد که این موضوع تاثیری بر روی برندهایی چون “کوکاکولا” نداشته باشد و در این باره می نویسد:”این برند تجاری شناخته شده امریکایی در حال حاضر در ایران به طور رسمی ثبت شده و دارای کارخانه مجلی خود می باشد و صدها نفر از ایرانیان را به استخدام درآورده است. کارشناسان معتقدند که بعید است که مقررات جدید تاثیری در کسب و کار کوکاکولا در ایران داشته باشد چرا که این کارخانه دارای مجوز محلی از ایران است و حق بیمه خود را به عنوان تنها شرکت امریکایی دارای مجوز پرداخت کرده است”.

 

این سایت در ادامه اشاره می کند امریکایی نیز تمایل زیادی برای ورود در بازار ایران ندارند. “حمید حسینی” عضو اتاق بازرگانی ایران استدلال می کند که بازار ایران جذابیت کمی برای امریکایی ها دارد و در این باره می نویسد:”دولت امریکا ممکن است گزینه های امنیتی را به جای مسائل اقتصادی در نظر بگیرد. بنابراین بخشنامه های اخیر وزارت صنعت، معدن و تجارت تنها دارای اهمیت سیاسی است”.

 

المانیتوردر بخش پایانی این گزارش اشاره می کند که اشکار است که در دوران پسا تحریم امنیت ملی اولویت بیش تری در مقایسه با اقتصاد خواهد داشت و در این باره می افزاید:”به همین خاطر، توجه به این نکته ضروری است که تمام سیاست های مالی و تجاری در انطباق با یک چارچوب شدیدا متاثر از ملاحظات سیاسی هستند. با این وجود، ملاحظات سیاسی پیچیده هستند و در واقع، در ظاهر به احتمال زیاد دلواپسان به شدت از توافق هسته ای انتقاد خواهند کرد و آن را به عنوان دروازه ای برای ورود امریکا و متحدانش به داخل ایران قلمداد خواهند کرد با این حال، واقعیت آن است که بازار ایران برای نجات به حضور سرمایه گذاران چند ملیتی نیاز دارد چرا که در صورتی که اقتصاد رونق نگیرد وضعیت به ضرر مصالح سیاسی ایران و تمام جریانات تمام خواهد شد و انزوای مالی ایران و دوری آن از نظام اقتصاد جهانی تشدید خواهد شد امری که می تواند به ناکارآمدی کلی کشور بیانجامد”.

۰۰

نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس