تاریخ انتشار: ۰۷ شهر ۱۳۹۵

[ad_1] یک کارشناس خودرو معتقد است: خروج خودروهای پراستهلاک می‌تواند به معنی صرفه‌جویی چند میلیارد‌دلاری در سال باشد. فراموش نکنیم که خودرو اگرچه یک بار به صورت قطعه منفصله وارد می‌شود، اما قطعات یدکی آن سال‌های سال وارد خواهد شد و این بدین معناست که تولید خودرو بی‌کیفیت ارزبری پنهانی ایجاد می‌کند. فربد زاوه […]

[ad_1]


یک کارشناس خودرو معتقد است: خروج خودروهای پراستهلاک می‌تواند به معنی صرفه‌جویی چند میلیارد‌دلاری در سال باشد. فراموش نکنیم که خودرو اگرچه یک بار به صورت قطعه منفصله وارد می‌شود، اما قطعات یدکی آن سال‌های سال وارد خواهد شد و این بدین معناست که تولید خودرو بی‌کیفیت ارزبری پنهانی ایجاد می‌کند.

فربد زاوه در رابطه با نقش قطعه‌سازان و قطعات تولیدی آنها در استهلاک خودروهای داخلی، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز اظهار کرد: قطعات و در نتیجه قطعه‌سازان نقش بسیار پررنگ و مهمی در میزان استهلاک خودروها دارند. استهلاک در نتیجه کیفیت قطعه ایجاد می‌شود و مفهوم دارد و در خودرو نمود پیدا می‌کند.

او افزود: اصلاً عمر پایین برخی قطعات خودرو سبب می‌شود که خودرو پراستهلاک شود. متاسفانه عملکرد ضعیف قطعه‌سازان در سال‌های اخیر سبب شده است بسیاری از خودروهای بی‌دردسر و کم‌استهلاک داخلی به وضعیت اسفناکی دچار و محصولات تولیدی بی‌کیفیت و پراستهلاکی به دست مشتریان برسد.

این کارشناس خودرو در رابطه با راهکارهای موجود برای کاهش استهلاک خودروهای تولید داخل گفت: روش‌های متعددی برای کاهش استهلاک خودرو وجود دارد. از تغییر طراحی تا بازنگری در فرآیند تولید می‌توان استهلاک وسیله نقلیه را تنظیم کرد.

او افزود: اما با توجه به شرایط موجود در کشور، تغییر محصولات بهترین راه‌حل است. قدمت اکثر محصولات آنقدر زیاد است که ارزش سرمایه‌گذاری برای طراحی مجدد یا بازنگری در فرآیند تولید و حتی بهسازی دستگاه‌ها به جهت کاهش استهلاک، وجود ندارد.

او در ادامه بیان کرد: محصولات موجود را باید با محصولات به‌روز جایگزین کرد تا کیفیت محصولات مطلوب‌تر باشد. بهتر است هزینه سرمایه‌گذاری به جای محصولات قدیمی روی محصولات جدید صورت بگیرد تا هم اثربخشی کیفی مشهود باشد و هم محصولاتی با طول عمر مناسب‌تر تحویل مشتری شود.

زاوه در پاسخ به این سوال که آیا مشارکت با خودروسازان خارجی می‌تواند این مشکل را حل کند؟ گفت: تا حد زیادی بله، به شرطی که شرکایی انتخاب شوند که محصولات با کیفیت و دارای استهلاک پایین تولید کنند. در صورتی که محصولات به‌روز از خودروسازان بنام و باکیفیت، با دقت انتخاب شوند، مشتریان امکان استفاده از خودروهایی کم‌استهلاک را خواهند داشت.

او افزود: البته فرآیند انتخاب محصول کم‌استهلاک بسیار مهم است و در صورت انتخاب غلط، نتیجه عمل فرق زیادی با شرایط امروز نخواهد داشت. خودروسازان در فضای بین‌المللی از کمترین حمایت‌های محلی برخوردارند و کیفیت و هزینه راهبردی محصول عامل حفظ حیات آنهاست. در این شرایط آنها مجبورند محصولی ارائه کنند که مشتری را دچار دردسر نکند. حال اگر همین فضا در کشور ایجاد شود می‌توان انتظار محصولاتی بسیار باکیفیت و کم‌استهلاک را کشید.

این کارشناس خودرو در پاسخ به این سوال که در شرایط فعلی صنعت و بازار خودرو کشور، آیا امکان از رده خارج کردن خودروهای پراستهلاک وجود دارد؟ گفت:این یک نیاز است؛ واقعیت این است که هر صنعتی با تولید محصولات بی‌کیفیت علاوه بر هدر دادن سرمایه‌های مشتریان، آسیب جدی به سرمایه‌های ملی می‌زند. این قانون مشمول صنایع خودرویی کشور هم می‌شود.

او افزود: وقتی محصولات پراستهلاک تولید می‌شود نیاز مشتریان به قطعات یدکی و در نتیجه هزینه آنها افزایش می‌یابد. خروج خودروهای پراستهلاک می‌تواند به معنی صرفه‌جویی چند میلیارد‌دلاری در سال باشد. فراموش نکنیم که خودرو اگرچه یک بار به صورت قطعه منفصله وارد می‌شود، اما قطعات یدکی آن سال‌های سال وارد خواهد شد و این بدین معناست که تولید خودرو بی‌کیفیت ارزبری پنهانی ایجاد می‌کند. این ماجرا الزاماً از مبادی قانونی هم اتفاق نمی‌افتد و علاوه بر ایجاد بار مالی و ارزبری برای اقتصاد کشور، مسائل و آسیب‌های اجتماعی را هم افزایش می‌دهد.

زاوه در پاسخ به این سوال که آیا پولی که مشتریان برای خرید خودروهای داخلی می‌پردازند، با استهلاک آنها متناسب است؟ گفت: در بسیاری از موارد خیر، تناسبی در این مورد وجود ندارد. استهلاک بالای قطعات به بهانه قیمت پایین، پذیرفته‌شده نیست، و نمی‌توان به مشتری گفت قطعات بی‌کیفیت محصولات داخلی ناشی از قیمت مناسب آنهاست، زیرا اصولاً قیمت‌ها واقعاً خیلی پایین نیست.

او افزود: اتفاقاً این روش (کاهش قیمت در ازای کاهش کیفیت) هزینه بیشتری برای مشتری ایجاد می‌کند و او را به دردسر می‌اندازد. در واقع اگر هم کارخانجات به این دلیل هزینه کمتری بگیرند، مشتری نهایتاً مجبور است با صرف هزینه سنگین‌تر و زمان بیشتر، نسبت به بازسازی خودرو اقدام کند. این هزینه در دوران گارانتی بر عهده کارخانه است که طبعاً هزینه‌های پنهان استفاده و تولید خودرو را افزایش می‌دهد. به هر صورت قبلاً هم توضیح دادم، کیفیت پایین و استهلاک بالا، نهایتاً قیمت تمام‌شده مشتری را در دوره مصرف به شدت افزایش می‌دهد.

او در رابطه با قیمت واقعی خودروهای داخلی با توجه به میزان استهلاک آنها و مقایسه آنها با شاخص جهانی، گفت: قیمت یک دستگاه لوگان با موتور ۱۲۰۰ سی‌سی در بازار اروپا حدوداً هفت هزار یورو است که در پایه قیمت پژو ۴۰۵ قرار می‌گیرد و مشتری می‌تواند در کشور خودمان هم قیاس کیفی خوبی از لوگان (تندر ۹۰) نسل قبل، با پژو ۴۰۵ داشته باشد. توجه شود که این قیمت محصول به‌روز لوگان است.

این کارشناس خودرو افزود: عیناً این موضوع را می‌توان برای بسیاری از محصولات لحاظ کرد. در بازار جهانی تناسب بیشتری بین خودرو خریداری‌شده با قیمت آن وجود دارد، حال آنکه در بازار ایران ماجرا چیز دیگری است. بهتر بودن خودروهای خارجی، هم در بعد ایمنی و فنی است و هم در بعد نگهداری و استهلاک. در عین حال هزینه نگهداری خودروها در ایران از نرم بین‌المللی بیشتر است که ناشی از کیفیت پایین خودروهای ساخت داخل است.

[ad_2]

منبع:اقتصادنیوز

برچسب ها:
نظرات شما

دیدگاه شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

قالب وردپرس پوسته وردپرس پلاگین وردپرس وردپرس سئو وردپرس